ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ

Ο Καθηγητής Θεολογίας και η φτωχή γριούλα

Ο Καθηγητής Θεολογίας και η φτωχή γριούλα

Εγγραφή στην orthodoxia.online μέσω Email

Εισάγετε το email σας για εγγραφή στην υπηρεσία αποστολής ειδοποιήσεων μέσω email για νέες δημοσιεύσεις.

Μοιραστείτε το άρθρο

Πρέπει να ήταν το έτος 1929, δηλαδή όταν ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ήταν σε ηλικία 35 ετών.

Ήταν καλοκαίρι, και ξεκίνησε από το Βράνιε με προορισμό το Μοναστήρι του Αγίου Προχόρου.

Πήγαινε συχνά στο Μοναστήρι αυτό, με το οποίο και είχε ιδιαίτερο σύνδεσμο, γιατί είχε μεγάλη αγάπη στον Άγιο Πρόχορο.

Ήταν ήδη Καθηγητής Πανεπιστημίου στη Θεολογικὴ Σχολή στο Βελιγράδι.

Ο δρόμος μέχρι το Μοναστήρι ήταν δύσβατος και γι’ αυτό αρκετά κουραστικός.

Ο Άγιος, για να υπερνικά αυτές τις δυσκολίες, χρησιμοποιούσε κάποιο απλό αυτοκίνητο, για να διασχίσει τον βουνήσιο δρόμο, που οδηγούσε στο Μοναστήρι.

Σε μια λοιπόν τέτοια επίσκεψή του συνάντησε στο δρόμο του, μια γερόντισσα, κι αμέσως κατάλαβε ότι κι αυτὴ κατευθυνόταν με τα πόδια προς το Μοναστήρι.

Τότε ο Άγιος έκανε νόημα στον οδηγός να σταματήσει και προσκάλεσε τη γριούλα να ανέβει στο αυτοκίνητο, γιατί, όπως της εξήγησε, κι εκείνος πήγαινε όπου και αυτή.

– Σ’ ευχαριστώ, παιδί μου, του απάντησε η γριούλα, αλλά εγώ είμαι φτωχή.

Ο Άγιος τότε της χαμογέλασε και τη διαβεβαίωσε ότι δεν θα πλήρωνε τίποτε, μια και το αυτοκίνητο ήταν νοικιασμένο απὸ εκείνον.
Τότε η γερόντισσα, του είπε:

– Δεν το ‘πα γι’ αυτό, παιδί μου. Αλλά επειδή εγώ είμαι φτωχή, δεν έχω τίποτα άλλο να προσφέρω στον Άγιο, πέρα από τον κόπο μου αυτό.

Τότε ο Άγιος χτύπησε μεμιάς το μέτωπό του ως ένδειξη κατάπληκτου θαυμασμού και μονολόγησε:

– Αχ, Ιουστίνε, έγινες, κι όμως! Την ευσέβεια αυτής της γερόντισσας απέχεις πολύ, για να τη φτάσεις..

Στράφηκε τότε και πάλι στον οδηγό.

Τον πλήρωσε, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και συνέχισε πεζός μαζί με τη γριούλα, τον υπόλοιπο δρόμο έως το Μοναστήρι.

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ONLINE