Κήρυγμα

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος: Κυριακή Αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος: Κυριακή Αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου
Οι σημερινοί Χριστιανοί έχουμε ανάγκη από ένα ξύπνημα

Κατά τη σημερινή Κυριακή τιμάμε την μνήμη των Αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Η Σύνοδος αυτή συνήλθε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 787 μ.Χ. Καταδικάστηκε από τους Αγίους Πατέρες η πλάνη της Εικονομαχίας και διατυπώθηκε αυθεντικά η Ορθόδοξη Πίστη σχετικά με τις ιερές εικόνες.

Στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα, το οποίο έχει επιλεγεί προς τιμή τους, ο Απόστολος Παύλος προτρέπει τον Απόστολο Τίτο να κατευοδώσει δύο εργάτες του Ευαγγελίου, τον Ζηνά τον νομικό και τον Απολλώ, με καθετί αναγκαίο για το ταξίδι τους. Και προσθέτει: «Ας μαθαίνουν και οι δικοί μας να πρωτοστατούν σε καλά έργα, για ν’ αντιμετωπίζουν τις επείγουσες υλικές ανάγκες, ώστε η ζωή τους να μην είναι άκαρπη» (ΤΙΤ. 3, 14). Ας δούμε πιο αναλυτικά τι σημαίνει αυτός ο λόγος, «καλών έργων προΐστασθαι» (ΤΙΤ. 3, 14), και πόσο σημαντικό είναι να τον εφαρμόζουμε όλοι οι πιστοί. 

     Αυτό που εννοεί ο Απόστολος Παύλος είναι το εξής: Να μάθουμε όλοι οι Χριστιανοί να έχουμε πρωτοβουλία στην αγαθοεργία. Να μην περιμένουμε να μας ζητήσουν βοήθεια αυτοί που έχουν ανάγκη. Αλλά από μόνοι μας να έχουμε τον ζήλο να βρίσκουμε ευκαιρίες για να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας. Να ελεούμε τους φτωχούς, να επισκεπτόμαστε και να διακονούμε ασθενείς ή γέροντες, να εξυπηρετούμε συνανθρώπους μας με τις γνώσεις, την επιστήμη, την τέχνη ή τις γνωριμίες μας, σύμφωνα πάντα με το θέλημα του Θεού. Αλλά και μέσα στην Εκκλησία δίνονται πολλές ευκαιρίες προσφοράς. Μπορούμε να προσφέρουμε στον Ναό της ενορίας μας, ανάλογα με τα χαρίσματα που μας έχουν δοθεί από τον Θεό. Μπορούμε να βοηθάμε στο ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο, στην καθαριότητα του Ναού, στο Αναλόγιο, στο Ιερό Βήμα και αλλού. Υπάρχουν ευκαιρίες, αρκεί εμείς να έχουμε τη διάθεση.

     Επίσης μπορούμε να επιδοθούμε στην Ιεραποστολή, ο καθένας πάλι κατά το χάρισμά του. Να διακονούμε σε κάποιο Κατηχητικό, να διαδίδουμε το Ορθόδοξο Χριστιανικό βιβλίο, να ομολογούμε την πίστη μας με σοβαρότητα και με διάκριση, να διαφωτίζουμε τους ανθρώπους που είναι καλοπροαίρετοι και ενδιαφέρονται να μάθουν τα της πίστης μας, να προτρέπουμε τους ανθρώπους να συμμετέχουν στα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας και ιδιαίτερα στην Θεία Ευχαριστία και στην Εξομολόγηση. Όσο και αδύναμοι να είμαστε, μπορούμε να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας. Όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε στο έργο της Ιεραποστολής. Να επιστρατεύσουμε τις σωματικές και τις ψυχικές μας δυνάμεις και να γίνουμε χρήσιμοι άνθρωποι μέσα στην κοινωνία και να μην ενδιαφερόμαστε μόνο για τον εαυτό μας. Με την προσφορά στον συνάνθρωπο ωφελούμε τον ίδιο τον εαυτό μας!

     Είναι πολύ σημαντικό να δείχνουμε αυτή την καλή πρωτοβουλία, διότι αυτό ωφελεί κι εμάς προσωπικά αλλά και την Εκκλησία. Ο ζήλος αυτός είναι ουσιαστικά ζήλος για την εφαρμογή της εντολής της αγάπης προς τον πλησίον, που είναι η πιο μεγάλη εντολή μετά την εντολή της αγάπης προς τον Θεό. Λέει ο Χριστός μας: «Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εν όλη τη καρδία σου και εν όλη τη ψυχή σου και εν όλη τη διανοία σου. Αύτη εστί πρώτη και μεγάλη εντολή. Δευτέρα δε ομοία αυτή· αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» (ΜΑΤΘ. 22, 37-39). Αν ο πιστός δεν επιδίδεται σε τέτοια έργα, θα απορροφηθεί από τις εργασίες του, τις βιοτικές υποθέσεις και τις άλλες προσωπικές ασχολίες του. Και το αποτέλεσμα θα είναι, να παραμελεί την ψυχή του και να ζει μόνο για τον εαυτό του. Η ελεημοσύνη και η ιεραποστολή και όποια άλλα καλά έργα γίνονται στο όνομα του Κυρίου, είναι απόδειξη ότι η πίστη μας είναι ζωντανή.

      Αλλά και για την Εκκλησία είναι πολύ σημαντικό να έχουν ζήλο οι πιστοί σε καλά έργα. Δεν είναι δυνατόν οι Ιερείς να ανταποκριθούν σε όλες τις υλικές και πνευματικές ανάγκες του ποιμνίου. Έχουν ανάγκη από συνεργάτες, από συμπαραστάτες στο έργο τους. Οι λαϊκοί δεν πρέπει να είναι χωρίς φωνή και αργοί μέσα στο χώρο της Εκκλησίας. Έχουν όχι δικαίωμα αλλά υποχρέωση να δραστηριοποιούνται στα έργα του Θεού. Και αυτό αποτελεί απόδειξη ότι είναι ζωντανά και υγιή μέλη της Εκκλησίας, ότι αισθάνονται πραγματικά την Εκκλησία ως την πνευματική τους οικογένεια. Μία ενορία με πιστούς που συμμετέχουν με ζήλο στη ζωή της, είναι ευλογημένη! Μέσα εκεί κυριαρχεί ο Χριστός και η ενότητα των πιστών. Εξάλλου πόσοι λαϊκοί Άγιοι και Αγίες επέδειξαν έντονη ιεραποστολική και φιλανθρωπική δραστηριότητα και δόξασαν με τη ζωή τους την πίστη μας!

     Τα φωτεινά μετέωρα της σημερινής Κυριακής, οι Άγιοι Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, προβάλλουν και ως πρότυπα όλων μας στην τήρηση αυτής της προτροπής του Αποστόλου Παύλου. Έδειξαν ζήλο για την αλήθεια της πίστης σε πολύ δύσκολη εποχή, κατά την οποία τα μέλη της Εκκλησίας διώκονταν. Και όχι μόνο διώκονταν αλλά οδηγούνταν και στο μαρτύριο. Και όλα αυτά γιατί έμεναν πιστοί στην Ορθόδοξη αλήθεια, γιατί σέβονταν και τιμούσαν τις ιερές εικόνες. Οι σημερινοί Χριστιανοί έχουμε ανάγκη από ένα ξύπνημα, ώστε να γίνουμε ζωντανά και δραστήρια μέλη της Εκκλησίας. Αυτή θα είναι η πιο δυνατή και πειστική μαρτυρία της πίστης μας στον σύγχρονο αποστατημένο κόσμο μας. Οι άνθρωποι στη σημερινή εποχή έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Χρειάζονται τη βοήθεια όλων μας. Εμείς οι Χριστιανοί οφείλουμε πρώτα να αγωνιζόμαστε πνευματικά και έπειτα να βοηθάμε και τους συνανθρώπους μας. 

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος
Εφημέριος Ιερού Ναού Αγίου Αλεξίου Αιγίου

You cannot copy content of this page