Κήρυγμα

Έχουμε φθάσει στο σημείο να λέμε «Χριστός Ανέστη» και να μας κοιτάζουν περίεργα

Απόδοση του Πάσχα : Τι εορτάζουμε και πως νηστεύουμε την Τετάρτη προ της Αναλήψεως;
Ήδη από την προηγούμενη Κυριακή του Πάσχα βρισκόμαστε στην Εκκλησιαστική περίοδο του Πεντηκοσταρίου. Τα Αποστολικά αναγνώσματα της περιόδου αυτής προέρχονται από τις Πράξεις των Αποστόλων. Στις περικοπές αυτές φανερώνεται η δύναμη της Ανάστασης του Κυρίου μέσα από τη θαυμαστή ζωή της πρώτης Εκκλησίας.

Κυριακή του Θωμά – Κήρυγμα – Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Κ. Γιαννακόπουλος – Έχουμε φθάσει στο σημείο να λέμε «Χριστός Ανέστη» και να μας κοιτάζουν περίεργα.

Ήδη από την προηγούμενη Κυριακή του Πάσχα βρισκόμαστε στην Εκκλησιαστική περίοδο του Πεντηκοσταρίου. Τα Αποστολικά αναγνώσματα της περιόδου αυτής προέρχονται από τις Πράξεις των Αποστόλων. Στις περικοπές αυτές φανερώνεται η δύναμη της Ανάστασης του Κυρίου μέσα από τη θαυμαστή ζωή της πρώτης Εκκλησίας.

Στο Αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής του Θωμά ακούσαμε, ότι οι άγιοι Απόστολοι ενεργούσαν πολλά θαύματα, οι πιστοί ήταν ενωμένοι μεταξύ τους, ενώ όλο και περισσότεροι άνθρωποι ασπάζονταν τη νέα πίστη και γίνονταν μέλη της Εκκλησίας. Όλοι μιλούσαν με θαυμασμό για τους Χριστιανούς. Μόνο οι άρχοντες, θέλοντας να ανακόψουν την ανοδική πορεία της Εκκλησίας, φυλάκισαν τους Αποστόλους. Αλλά ο Θεός είχε άλλα σχέδια. Έστειλε άγγελό Του μέσα στη φυλακή και τους ελευθέρωσε, προκειμένου να συνεχίσουν το κήρυγμά τους.

    Ας δούμε λοιπόν τι οδηγίες έδωσε ο άγγελος στους αγίους Αποστόλους σχετικά με το κήρυγμα και με ποια έννοια η εντολή αυτή αφορά σε όλους τους πιστούς. Ο Θεόσταλτος άγγελος προτρέπει τους αγίους Αποστόλους: «Σταθέντες λαλείτε» (ΠΡΑΞ. 5, 20). «Σταθέντες»: Σταθείτε όρθιοι, χωρίς να φοβάσθε κανένα. «Λαλείτε»: Όχι «να κηρύξετε», αλλά «να κηρύττετε», συνέχεια. Να επιμένετε στο κήρυγμα. Υπάρχουν ψυχές που ζουν στην άγνοια, που διψούν να μάθουν την αλήθεια. Αλλά και οι πιστοί έχουν ανάγκη συνεχούς καταρτισμού. «Εν τω ιερώ τω λαώ» (ΠΡΑΞ. 5, 20): Να κηρύττετε όχι στους άρχοντες, που έχουν σκληρυνθεί από τον εγωϊσμό τους, αλλά στο λαό, που έχει διάθεση να ακούσει και να δεχθεί τη διδασκαλία του Ευαγγελίου. «Εν τω ιερώ»: Στην ενδότερη αυλή του Ναού των Ιεροσολύμων. Όχι σε απόμερα μέρη αλλά σε πολυσύχναστους τόπους. Σε αυτούς που πηγαίνουν στον Ναό και είναι πιο δεκτικοί.

    «Μη δώτε το άγιον τοις κυσί» (ΜΑΤΘ. 7, 6), είχε διδάξει ο Κύριος. Να μη δώσετε τις άγιες αλήθειες της πίστης μας σε ανθρώπους που επιμένουν στη ζωή της αμαρτίας. Διότι ούτε αυτοί θα ωφεληθούν ούτε κι εσείς. Θα τους ερεθίσετε την μεν αλήθεια να βλασφημήσουν, εσάς δε να σας βλάψουν. «Πάντα τα ρήματα της ζωής ταύτης» (ΠΡΑΞ. 5, 20): Η Χριστιανική διδασκαλία δεν είναι θεωρίες και στοχασμοί, αλλά βίωμα. Είναι η μόνη αληθινή ζωή. Είναι ζωντανή σχέση με τον Κύριο, ο Οποίος αναστήθηκε και ζει στους ουρανούς. Ο Κύριος είναι Εκείνος που δίνει τη δύναμη στους πιστούς Του να νικήσουν την αμαρτία και τον θάνατο και να ζήσουν αιώνια. Ο άγγελος μάλιστα είπε στους Αποστόλους να κηρύξουν όλες τις εντολές και όχι κάποιες από αυτές. Αν θέλει κανείς να ενωθεί με τον Χριστό, πρέπει να κάνει υπακοή σε όλες τις εντολές Του. Να δώσει όλη του την καρδιά στον Χριστό.

    Η ιεραποστολή είναι εντολή του Κυρίου προς όλους τους πιστούς. Ο κάθε πιστός οφείλει να κηρύττει την Χριστιανική ζωή πρώτα-πρώτα με το παράδειγμά του. Να δίνει μαρτυρία Χριστού στο περιβάλλον του με όλη τη συμπεριφορά του. Αλλά ο πιστός κηρύττει και με το λόγο του. Εκτός από τον Επίσκοπο, ο οποίος είναι ο διάδοχος των αγίων Αποστόλων και γι’ αυτό ο κατεξοχήν αρμόδιος για το κήρυγμα, και τους κληρικούς ιεροκήρυκες, και οι λαϊκοί συμμετέχουν στην κατήχηση των αδελφών τους, στο θείο κήρυγμα και γενικά στο ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας.

Μόνο που πρέπει να προσέχουμε όλοι, κληρικοί και λαϊκοί, να μην λέμε άλλα και να πράττουμε άλλα. Γιατί έτσι δυσφημείται με τον χειρότερο τρόπο η Χριστιανική πίστη. Στη σημερινή εποχή ακούμε πολλά λόγια και βλέπουμε ελάχιστες πράξεις. Να προσέχουμε να μη γίνουμε υποκριτές και με τον τρόπο αυτό σκανδαλίζουμε τους συνανθρώπους μας.

    Ο Χριστιανός λοιπόν που ζει την πίστη του, μιλάει γι’ αυτήν στο περιβάλλον του, σε γνωστούς και αγνώστους με διάκριση και ζήλο, καλεί σε λατρευτικές και πνευματικές ευκαιρίες, διαδίδει το Ορθόδοξο Χριστιανικό περιοδικό και βιβλίο. Ιδιαίτερα φροντίζει για τον Χριστιανικό καταρτισμό των παιδιών και των νέων γενικώτερα. Δυστυχώς στις ημέρες μας έχει ατονήσει ο Χριστιανικός καταρτισμός.

Μάλιστα πολλές φορές χλευάζεται και παρεμποδίζεται. Έχουμε φθάσει στο σημείο εμείς οι Χριστιανοί να μη χρησιμοποιούμε τον χαρμόσυνο χαιρετισμό «Χριστός Ανέστη», ούτε τις πρώτες ημέρες της Διακαινησίμου εβδομάδας. Και μάλιστα αν χαιρετίσουμε κάποιον με τον Αναστάσιμο χαιρετισμό, μας κοιτάζει περίεργα. Σαν να λέει μέσα του: «Πάει αυτός τρελλάθηκε…» Που κανονικά τον χαιρετισμό «Χριστός Ανέστη» πρέπει να τον λέμε για σαράντα ημέρες.

    Οι άρχοντες αυτού του κόσμου θέλησαν να φιμώσουν τους κήρυκες της Ανάστασης του Χριστού. Τους συνέλαβαν και τους φυλάκισαν. Μέσα στη νύκτα όμως άγγελος Κυρίου τους απελευθέρωσε και τους διέταξε να συνεχίζουν να κηρύττουν με κάθε παρρησία. Η εντολή του ήταν εντολή Θεού. Και οι αποδέκτες της δεν ήταν μόνο οι άγιοι Απόστολοι, αλλά και το πλήρωμα των πιστών. Ας μην μας πτοούν τα φόβητρα του κόσμου.

Ας αποκτήσουμε το θάρρος των αγίων Αποστόλων και ας ομολογούμε παντού την πίστη μας στον Αναστημένο Χριστό. Σε κάθε καρδιά που ειλικρινά αγαπά τον Κύριο, να αντηχεί η αγγελική προσταγή: Πηγαίνετε και μεταφέρετε στους πνευματικά νεκρούς τη μόνη αληθινή είδηση, ότι αναστήθηκε ο Κύριος και ανασταίνει όσους πιστέψουν σε Εκείνον. Ο Αρχηγός της πίστης μας είναι Αναστημένος και μαζί Του συμπαρασύρει και όσους Τον αγαπούν.

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος
Εφημέριος Ιερού Ναού Αγίου Αλεξίου Αιγίου

You cannot copy content of this page