Advertisements
Advertisements
Ορθοδοξία

Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα: Οι αμφιβολίες του μοναχού

Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα
Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα: Το μυαλό του π. Δωροθέου άρχισε να φιλοξενεί άσχημες σκέψεις:
Advertisements

Ο μοναχός της Όπτινα π. Δωρόθεος πήγε κάποιο απόγευμα στο κελλί του στάρετς Αμβροσίου. Περίμενε πολλή ώρα, αλλά εκείνος αργούσε να βγει. Νύχτωσε! Η ώρα πλησίαζε.

Advertisements

Το μυαλό του π. Δωροθέου άρχισε να φιλοξενεί άσχημες σκέψεις:

– «Όλοι τον έχουν για άγιο τον στάρετς. Μα τι αγιότητα είναι αυτή, να σε αναγκάζει να περιμένεις τόσες ώρες! Έτσι θα υποχρεωθείς να παραλείψεις και την βραδυνή ακολουθία σου. Με την καθυστέρηση θ’ αργήσεις να ξυπνήσεις το πρωί, οπότε θα χάσεις και την πρωινή ακολουθία. Και για όλα αυτά θα έχει αυτός την αμαρτία».

Επάνω που έκανε αυτές τις σκέψεις, ακούσθηκε η φωνή του στάρετς:

– Τώρα! Τώρα! Έρχομαι.

Μόλις βγήκε από το δωμάτιό του κατευθύνθηκε προς το μέρος του. Τον ευλόγησε. Τον έπιασε ελαφρά από τα γένια, του έδωσε ένα απαλό χτύπημα στο πρόσωπο και του είπε:

– Υπάρχουν μοναχές που περιμένουν ένα μήνα να με δουν, και αναγκάζονται να μένουν στον ξενώνα. Υπάρχουν γυναίκες που έχουν διανύσει χίλια βέρστια να έρθουν ως εδώ, και όμως κάνουν υπομονή και περιμένουν. Αυτές πρέπει πρώτα ν’ απολύσω. Εξ αιτίας τους μερικές φορές αρνούμαι να δεχθώ τους εδώ αδελφούς. Είναι αδύνατο ν’ ανταποκριθώ σε όλα. Τι λες λοιπόν; Εγώ θα έχω για όλα αυτά την αμαρτία;

Ο π. Δωρόθεος μετά από το απροσδόκητο αυτό γεγονός, που ν’ αμφισβητήσει άλλη φορά την αγιότητα του άνδρα! Και που να κατηγορήσει ο λογισμός του την καθυστέρηση του!

Στο εξής και άπρακτος να έφευγε από το κελλί του στάρετς, ένιωθε ειρηνικός και χαρούμενος.

(Στάρετς Αμβρόσιος [της Όπτινα]. εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός 1987, Δ΄ εκδ)

Από το βιβλίο: Χαρίσματα και χαρισματούχοι. Ανθολογία χαρισματικών εκδηλώσεων. Τόμος πρώτος.
Εκδόσεις Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, εκδ. Δ΄ 1990