Advertisements
Ορθοδοξία

Οι δαίμονες και ο φίλος τους

Ο καλόγερος που μπήκε στο μνήμα και οι δαίμονες που ήθελαν να τον τρομάξουν
Ένας Γέροντας μου διηγήθηκε, πως κάποιος αδελφός που έμενε στην Αίγυπτο, περπατούσε κάποτε στη δημοσιά.

Ένας Γέροντας μου διηγήθηκε, πως κάποιος αδελφός που έμενε στην Αίγυπτο, περπατούσε κάποτε στη δημοσιά.

Και σαν τον βρήκε η νύχτα κι’ έκανε κρύο τσουχτερό, μπήκε σ’ ένα νεκροταφείο που είδε και τρύπωσε μέσα σ’ ένα μνήμα, για να πλαγιάσει και για ν’ αποφύγει και την ψύχρα.

Περνούσαν λοιπόν απ’ έξω δυο δαίμονες,  όταν τον πήραν είδηση πως ήταν εκεί, είπε ο ένας στον άλλο. Κοίταξε να δεις ιδιοτροπία που την έχει ο καλόγερος αυτός! Μέσα στο μνήμα μπήκε για να πλαγιάσει!

Πάμε λοιπόν να τον πειράξουμε και να τον τρομάξουμε;

Κι’ ό άλλος του αποκρίθηκε»

-Γιατί να τον τρομάξουμε; Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Αυτός είναι που είναι δικός μας. Τα κάνει όλα» και τρώει, και πίνει, και καταλαλεί και δεν πατά και το πόδι του στις ιερές ακολουθίες.

Γιατί λοιπόν να χάνουμε το καιρό μας μαζί του; Καλύτερα δεν είναι να πάμε να πειράξουμε, άλλους που μας ταλαιπωρούν με τις νηστείες τους, και με τις προσευχές τους, και με το πόλεμο που μας κάνουν αδιάκοπα, νύχτα και ήμερα;

Από τον Ευεργετινό