Advertisements
Ορθοδοξία

Οι 3 ζημιές αυτών που αναβάλουν την μετάνοια

«Μετανοείτε», είπε ο Χριστός .  Μετανοείτε συνεχώς, εξακολουθητικά... Ας αλλάζετε, ας διορθώνεστε, ας προοδεύετε στην ομοίωσή σας μ΄ Εμένα· πορεύεσθε προς την Βασιλεία Μου...«Μετανοείτε»...
Η 1η ζημία όπου προξενούν εις τον εαυτόν τους εκείνοι όπου αμαρτάνούν με ελπίδα μετανοίας, είναι η ποσότης και το πολύ πλήθος των αμαρτιών όπου κάνουν.
Advertisements

Η 1η ζημία όπου προξενούν εις τον εαυτόν τους εκείνοι όπου αμαρτάνούν με ελπίδα μετανοίας, είναι η ποσότης και το πολύ πλήθος των αμαρτιών όπου κάνουν.

Διότι αυτοί έχοντες εύκολον το να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους με κάποιαν ολίγην κατάνυξιν, και νομίζοντες πως εις τούτο στέκει όλη τους η μετάνοια, διά την ευκολίαν αυτήν και την ψεύτικην ελπίδα, πίπτουν έπειτα οι ταλαίπωροι εις τα πάθη, και αφού πέσουν μίαν φοράν, αφήνουν πλέον το χαλινάρι του λογικού και της προσοχής και τρέχουν σαν άλογα ζώα εις την στράταν της απωλείας.

Όθεν ποιος ημπορεί να απαριθμήσει τα πεσίματα όπου κάνουν; Όσες φορές εύρουν τρόπον και τόπον αρμόδιον, ευθύς πίπτουν εις την αμαρτίαν· όσες φορές θελήσει η κακή των όρεξις, ευθύς πίπτουν· όσες φορές τους έλθη ο κακός λογικός, ευθύς πίπτουν και εις το έργον· χάριν όμως περιεργείας, άς κάνουμεν έναν καθαρόν λογαριασμόν, διά να ιδούμεν πόσον είναι αυτό το πλήθος των αμαρτιών όπου κάνουν.

Πολλοί από τούτους τους αμαρτωλούς, όπου έχουν διά εύκολην την συγχώρησιν των αμαρτιών τους με την εξομολόγησιν, εις κάθε ημέραν μίαν με την άλλην ημπορούν να πράξουν δέκα αμαρτίες, τόσον με τα πονηρά έργα τους, όσον και με τις κακές τους επιθυμίες, και με τις αφύλακτες συνομιλίες τους, και με τις απρεπείς ηδονές τους· εξαιρέτως δε μάλιστα με τα σκάνδαλα όπου δίδουν εις τους άλλους και θανατώνουν τας ψυχάς τών. Όθεν κατά το μέτρον αυτό, ο λογαριασμός των αμαρτιών τους εις ένα μήνα θέλει φθάσει εις τριακόσιας αμαρτίας· και ακολούθως εις έναν χρόνον θέλουν κάμνει περισσότερον από τρείς χιλιάδας αμαρτίας· ώστε όπου κάθε ένας από τους τιούτους, εις έναν χρόνον θέλει χτυπήσει περισσότερον από τρείς χιλιάδες φορές τις πόρτες του άδου. Τώρα τι δύσκολον είναι να πιστεύσωμεν, ότι η δικαιοσύνη του Θεού θα ανοίξει μία φοράν εις έναν τοιούτον αμαρτωλόν τας πόρτας του άδου και να τον αφήσει να πέσει μέσα εις εκείνην την άβυσσον;

Η 2η ζημία όπου προξενούν εις τον εαυτόν τους εκείνοι όπου αμαρτάνουν με την ελπίδα της εξομολογήσεως και μετανοίας, είναι η ποιότης και η υπερβολή των αμαρτιών όπου κάνουν, διότι αυτοί με τον ψεύτικον λογαριασμόν όπου κάνουν, λέγοντες «θά εξομολογηθώ» με τούτο λέγω αμαρτάνουν χωρίς κανέναν φόβον και συστολήν· βυθίζονται εις τα βάθη και εις την πλέον ακαθαρτοτέραν λάσπην της αμαρτίας. Πράτουν αδιάντροπα εκείνα τα κακά όπου δεν τα κάνουν ούτε οι ίδιοι οι ασεβείς και άπιστοι, και κυλιόνται μέσα εις τον βόρβορον εκείνον και εις τας ακαθαρσίας, εις τας οποίας δεν κυλιόνται ουδέ αυτά τα άλογα ζώα. Αλλά τι τους κάμνει και ο Θεός; Δεν λησμονεί την πονηρία τους αυτήν, αλλά όταν έλθει ο καιρός την παιδεύει, καθώς το λέγει με το στόμα του Προφήτη Ωσηέ «μνησθήσεται των αδικιών αυτών και εκδικήσει τας αμαρτίας αυτών» (Ωσηέ 9,9).

Η 3η ζημία όπου προξενούν εις τον εαυτόν τους, οι με ελπίδα μετανοίας αμαρτάνοντες, είναι η εν γνώση καταφρόνησις όπου αυτοί κάνουν εις την σωτηρίαν τους και εις όλας τας εντολάς του Κυρίου μετά την αμαρτίαν· διότι κατά τον Σολομώντα «όταν έλθει ασεβής εις βάθος κακών καταφρονεί» Παροιμ. (18,3).

Advertisements

Αυτοί όταν φθάσουν εις τα έσχατά της πονηρίας πωρώνεται ο νούς τους, σκληρύνεται η καρδία τους, και δεν μετρούν πλέον την αμαρτίαν για τίποτε.

Κάποιοι δε από αυτούς πηγαίνουν ακόμη παρεμπρός, και όχι μόνο κατάφρονουν αλλά και αρέσκονται εις τα σφάλματά τους και ευφραίνονται εις αυτά, και καύχωνται σαν σε μεγάλα τους κατορθώματα, ως λέγει ο Σολομών «ώ, οι ευφραινόμενοι επί κακοίς, και χαίροντες επί διαστροφή κακή» (Παροιμ. 2,14) και ο Ησαΐας «τήν αμαρτίαν αυτών ως Σοδόμων ανήγγειλαν, και ενεφάνισαν» (Ησ. 3,9).

Και αυτοί όπου πρότερον έλεγον άς αμαρτήσω και ελπίζω ότι θέλω εξομολογηθώ και μετανοήσω· καταντούν εις έναν βαθμόν, όπου αφού φτάσουν εις το βάθος των κακών, δεν θέλουν πλέον ούτε να εξομολογηθούν, ούτε να μετανοήσουν· και οι τοιούτοι Χριστιανοί όπου φθάσουν εις τα έσχατά της πονηρίας, αν τύχει καμμίαν φοράν και θελήσουν, δεν ημπορούν διότι η συνήθεια της αμαρτίας έγινεν έξις, και η έξις έγινεν ωσάν φύσις, και εσκλήρυνεν ωσάν πέτραν την καρδιά τους, και την έκανεν αναίσθητον και ανεπίδεκτον μετανοίας και διορθώσεως· και ούτως αποθαίνουν οι άθλιοι, αδιόρθωτοι και αμετανόητοι.

Και είναι θαύμα μεγάλον πως κρατούν και την πίστιν τους, και δεν την αρνούνται· μολονότι και μερικοί εξ αυτών αφήνουν από τας χείρας των φεύ ! και αυτήν την ολοϋστερινήν άγκυραν της πίστεως· διότι ο βίος ο πονηρός γεννά και δόγματα πονηρά ως λέγει ο Θείος Χρυσόστομος. Βλέπεις αδελφέ, πόσας ζημίας και ποταπήν απώλειαν προξενούν εις τον εαυτόν τους εκείνοι οι άθλιοι αμαρτωλοί όπου αμαρτάνουν με την ψεύτικην ελπίδα, πως έχουν να μετανοήσουν και να εξομολογηθούν; Διά τούτο σοφώτατα είπεν ο Άγ. Ισαάκ, ότι, όποιος με ελπίδα μετανοίας πίπτει εις δεύτερα αμαρτήματα, αυτός πονηρίαν μεταχειρίζεται με τον Θεόν, και ανελπίστως θέλει αποθάνει, χωρίς να αξιωθεί μετανοίας καθώς ήλπιζεν.

Πνευματικά Γυμνάσματα σελ. 357-360

ΠΗΓΗ: simeiakairwn.wordpress.com