Ορθοδοξία

Ο Μεγάλος Αγιασμός – Τι κάνουμε τον παλιό αγιασμό;

Ο Μεγάλος Αγιασμός - Τι κάνουμε τον παλιό αγιασμό;
Στην Ελλάδα ο Μεγάλος Αγιασμός ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση» γίνεται για πρώτη φορά την παραμονή των Θεοφανίων

5 Ιανουαρίου σήμερα, Παραμονή των Φώτων, ημέρα που “βγαίνει” ο Μεγάλος Αγιασμός των Θεοφανείων.

Στην Ελλάδα ο Μεγάλος Αγιασμός ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση» γίνεται για πρώτη φορά την παραμονή των Θεοφανίων και λέγεται λάθος «μικρός Αγιασμός» από μερικούς καθώς δεν έχει καμία σχέση με τον μικρό Αγιασμό που τελείτε κάθε πρώτη του μήνα.

Με την Πρωτάγιαση, ο ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό «αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών για να φύγει μακριά κάθε κακό.

Παλαιότερα, οι λαϊκές δοξασίες συνέδεαν τον φωτισμό των σπιτιών με την εξαφάνιση των καλικάντζαρων, τους οποίους φαντάζονταν να φεύγουν περίτρομοι με την έλευση του ιερέα…

Το τελετουργικό της παραμονής των Θεοφανείων μαρτυρά τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της ημέρας, η οποία θεωρείται ως αποκορύφωμα των προεόρτιων ημερών (ήδη από τις 2 Ιανουαρίου στις ακολουθίες ψάλλονται προεόρτιοι των Θεοφανείων ύμνοι).

Η παραμονή είναι η βασικότερη ημέρα για την προετοιμασία του πιστού να εορτάσει αρμόδια τα Θεοφάνεια του Κυρίου εφόσον ακολουθείτε αυστηρή νηστεία εις πάντα εκτός Σαββάτου και Κυριακής,  ενώ ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση», είναι καθόλα όμοια και ισόκυρος με τον Μεγάλο Αγιασμό της ημέρας των Φώτων, συνεργεί στον αγιασμό του ανθρώπου και της κτίσης και τον καθαρισμό από την αμαρτία και τη φθορά.

Τέλος πρέπει να σημειώσουμε πως ο αυριανός Μεγάλος Αγιασμός» ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση» λαμβάνεται από τους πιστούς πριν το αντίδωρο που θα πάρουν στην Εκκλησία και φυσικά μετά τη Θεία Κοινωνία για όσους Μεταλάβουν.

Τι κάνουμε τον παλιό αγιασμό;

Παλιός αγιασμός δεν υπάρχει και αν έχουμε φυλάξει στο σπίτι μας τον καταναλώνουμε ή τον χρησιμοποιούμε όπως ορίζει η Εκκλησία μας.

Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος:

Ήταν μια γυναίκα – ό Θεός να την συγχώρεση, πέθανε τώρα – πού δαιμονίσθηκε, γιατί έχυσε τον αγιασμό στον νεροχύτη. Είχε λίγο αγιασμό σέ ένα μπουκαλάκι. «Α, λέει, μπαγιάτικος είναι ό αγιασμός, ας τον πετάξω, γιατί χρειάζομαι και το μπουκαλάκι». Έχυσε τον αγιασμό, ξέπλυνε κιόλας το μπουκαλάκι, επειδή είχε μείνει λίγος βασιλικός μέσα. Ύστερα δαιμονίσθηκε. Έφυγε ή Χάρις, γιατί δεν μπορεί να παραμείνη ή Χάρις σε ανευλαβή άνθρωπο.

Αν, Γέροντα, από λάθος χύση κάποιος τόν αγιασμό;

Αν είχε βάλει ό ϊδιος τό μπουκάλι με τόν αγιασμό λ.χ. μέσα σέ ενα ντουλάπι και μετά από καιρό δεν πρόσεξε ότι είναι αγιασμός και τόν έχυσε, έχει μισή αμαρτία. Αν τό έβαλε άλλος και αυτός δεν ήξερε οτι είναι αγιασμός, δεν φταίει αυτός.
Οταν ό άνθρωπος δεν εύλαβήται τα Άγια, πώς νά τον πλησίαση ή θεία Χάρις; Ή Χάρις θα πάη σ’ αυτούς πού τήν τιμούν. «Μή δωτε τό άγιον τοις κυσί», λέει ή Γραφή. Άν δεν ύπάρχη ή πνευματική ευαισθησία, δεν γίνεται προκοπή.(Λόγοι Β’ Πνευματική Αφύπνιση)

Σύνταξη-Σχολιασμός: orthodoxia.online  

Καλή Χρονιά!!!
orthodoxia.online