Advertisements
Ορθοδοξία

Ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς κοιμήθηκε προσευχόμενος ενώπιον της Θαυματουργού εικονος της Παναγίας του Κούρσκ

Καθημερινά εξέταζε την συνείδηση σου
Στις 2 Ιουλίου του 1966, ο Αρχιεπίσκοπος του Σαν Φρανσίσκο Άγιος Ιωάννης (Μαξίμοβιτς),επισκέφτηκε την αμερικανική πόλη Σιάτλ, έχοντας μαζί του την αγαπημένη του εικόνα της Παναγίας του Κουρσκ.
Advertisements

 Εκείνην την ημέρα, που ήταν η τελευταία της ζωής του, κατά τη Θεία Λειτουργία στον Ναό του Αγίου Νικολάου, στο Ιερό τον βοηθούσε ο 14χρονος Σεργκέι Κάλφοβ.

Για το τι συνέβη εκείνην την ημέρα, μας μίλησε ο Σεργκέι Γκεοργκίεβιτς, που είναι ενορίτης εκείνου του ναού εδώ και πολλά χρόνια.

Ο δεσπότης Ιωάννης μας επισκέφτηκε στο Σιάτλ, έχοντας μαζί του την εικόνα της Παναγίας του Κουρσκ. Την επόμενη μέρα σκόπευε να πάει, μαζί με τον επίσκοπο του Σιάτλ Νεκτάριο (Κοντσέβιτς), στο Βανκούβερ του Καναδά, για να πάει εκεί την εικόνα, για να την προσκυνήσει ο λαός. Για να τον συνοδεύσουν, ήρθαν δύο άτομα από τον Καναδά.

Στην τελευταία Λειτουργία, που ήταν κανονική αρχιερατική ακολουθία, αλλά χωρίς διάκονο, βοηθούσα τον δεσπότη Ιωάννη. Κανένας τότε, βέβαια, δεν φανταζόταν ότι όλα θα τελειώσουν έτσι. Όλα ήταν συνηθισμένα, εκτός από το ότι ο δεσπότης, μετά την ακολουθία, παρέμεινε στο Ιερό γι’ ασυνήθιστα μεγάλο χρονικό διάστημα, για περίπου 2,5–3 ώρες. Ήταν το βασικό στοιχείο, το οποίο διέφερε εκείνην την ημέρα, σε σχέση με άλλες.

Πρέπει να πω ότι του δεσπότη δεν του άρεσε ν’ αργεί. Μετά την ακολουθία, ο δεσπότης ήθελε να επισκεφτεί ένα κοιμητήριο κοντά στον ναό, αλλά η ώρα ήταν 3:30 μ.μ. κι εκείνος δεν είχε βγει ακόμα από το Ιερό. Όλοι τον περίμεναν στο πνευματικό κέντρο:

Advertisements

Ο δεσπότης Νεκτάριος, ο πατέρας μου, Γεώργιος Κάλφοβ, που ήταν αναγνώστης και χοράρχης στην εκκλησία μας, καθώς και οι δύο συνοδοί από τον Καναδά, ο Γεώργιος Πατρικέεβ και ο Πάτρικ Μπρέντιν.

Επιτέλους, ο αρχιεπίσκοπος βγήκε από το Ιερό και μετέβη στον δεύτερο όροφο του κέντρου, όπου βρισκόταν το κελλί του. Όλοι συνέχισαν να τον περιμένουν. Περίπου στις 4:30 ακούσαμε ότι στον δεύτερο όροφο κάτι έπεσε κάτω.

Φυσικά, όλοι έσπευσαν εκεί. Ο πατέρας μου είδε πως ο δεσπότης βρισκόταν στο πάτωμα. Ο δεσπότης τού είπε ότι δεν είχε αισθανθεί ποτέ έτσι. Δεν είπε «άσχημα», είπε «έτσι». Ο πατέρας μου τον βοήθησε να κάτσει στην πολυθρόνα. Ο δεσπότης ευλόγησε τον πατέρα μου και αποδήμησε εις Κύριον. Όλα ήταν ήσυχα και γαλήνια….

Σεργκέι Κάλφοβ
pravoslavie.ru