Advertisements
Ορθοδοξία

Μ΄ αυτά τα λόγια προσευχόταν

Η εποχή μας κοροϊδεύει όσους προσεύχονται
Αν δουν οι δαίμονες ότι κάποιος βρίστηκε ή ατιμάστηκε ή ζημιώθηκε ή έπαθε οτιδήποτε παρόμοιο, και θλίβεται όχι επειδή έπαθε άδικα, μα επειδή δεν υπέμεινε με γενναιότητα, φοβούνται.

Ο αββάς Ζωσιμάς έλεγε πάλι, πως υπάρχουν διάφορες βαθμίδες προαιρέσεων. Και μπορεί προαίρεση θερμή να προσφέρει στον Θεό μέσα σε μία ώρα τόσα, όσα άλλη προαίρεση νωθρή δεν προσφέρει ούτε σε πενήντα χρόνια.

Και αν δουν οι δαίμονες ότι κάποιος βρίστηκε ή ατιμάστηκε ή ζημιώθηκε ή έπαθε οτιδήποτε παρόμοιο, και θλίβεται όχι επειδή έπαθε άδικα, μα επειδή δεν υπέμεινε με γενναιότητα, φοβούνται.

Γιατί ξέρουν ότι μπήκε στο δρόμο της αλήθειας και θέλει να βαδίσει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.

Θυμήθηκε τότε τον άγιο Παχώμιο, που ήθελε να μεγαλώσει το μοναστήρι, και γι’ αυτό τον μάλωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του, λέγοντας:

– Πάψε να είσαι φαντασμένος!

Και ο άγιος Παχώμιος, αν και είχε δεχθεί θεία αποκάλυψη γι’ αυτό το έργο, είπε μόνο:

– Παρακινήθηκα από την ιδέα ότι θα ήταν καλό.

Κυριάρχησε στην καρδιά του και δεν αντιμίλησε καθόλου. Τη νύχτα κατέβηκε σ’ ένα μικρό υπόγειο και άρχισε να κλαίει και να προσεύχεται λέγοντας:

– Ω Θεέ μου, το σαρκικό φρόνημα ζει ακόμα μέσα μου… Αλίμονο μου! Μετά από τόση άσκηση και προετοιμασία της καρδιάς, πάλι αρπάζομαι από τον θυμό, έστω και για καλό. Ελέησε με, να μη χαθώ, Κύριε!

Μ΄ αυτά τα λόγια προσευχόταν. Έμεινε όλη τη νύχτα επαναλαμβάνοντας τα με κλάματα, ώσπου ξημέρωσε. Και ήταν τόσος ο ιδρώτας που έχυσε γιατί ήταν καλοκαίρι και καιγόταν ο τόπος ώστε το χώμα κάτω απ’ τα πόδια του έγινε λάσπη.

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ