Ορθοδοξία ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-Blog

Κυριακή της Ορθοδοξίας: Τι είναι η Ορθοδοξία;

Κυριακή της Ορθοδοξίας: Τι είναι η Ορθοδοξία;
Κυριακή της Ορθοδοξίας και ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος μας δίνει απάντηση σε ένα ερώτημα που πολλοί απαντούν αλλά λίγοι ξέρουν. Τι είναι η Ορθοδοξία;

Σήμερα, Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Εκκλησία μας τιμά και υποκλίνεται στους ιερούς αγώνες και στη νίκη της Ορθοδοξίας, η οποία καταπάτησε όλες τις αιρέσεις από την εποχή του πρώϊμου Χριστιανισμού που εμφανίσθηκαν. Η σημερινή ημέρα διακηρύσσει περίτρανα τη νίκη της Εκκλησίας όχι μόνο κατά της εικονομαχίας, αλλά και εναντίον όλων των αιρετικών, που παρουσίασαν έναν ψεύτικο Χριστό από τον γνήσιο Χριστό της Εκκλησίας. Η κύρια νίκη της Εκκλησίας η οποία σήμερα προβάλλει μπροστά μας είναι η νίκη κατά της εικονομαχίας. Οι αγώνες και οι διαμάχες για τις εικόνες κράτησαν πάνω από διακόσια χρόνια. Οι εικονομάχοι ήταν οι εσωτερικοί εχθροί της Εκκλησίας οι οποίοι ήταν πολύ επικίνδυνοι επειδή πολλοί από αυτούς είχαν στα χέρια τους κοσμική εξουσία και εκκλησιαστική εξουσία. Οι εικονομάχοι θεωρούσαν τις εικόνες είδωλα και δεν τις τιμούσαν.

Τι είναι όμως Ορθοδοξία; Η Ορθοδοξία είναι η γνήσια προέκταση της Εκκλησίας του Χριστού. Είναι ο πνευματικός χώρος, όπου διδάσκεται ορθά το περιεχόμενο της Θείας αλήθειας, βιώνεται το διαρκές παρόν της σωτηρίας και συντελείται η μεταμόρφωση του ανθρώπου. Ορθοδοξία θα πει η αληθινή πίστη και η αληθινή δοξολογία του Θεού. Αυτή η αληθινή πίστη μας οδηγεί στην αληθινή δοξολογία του Τριαδικού Θεού. Αν η πίστη είναι εσφαλμένη, θα είναι συγχρόνως εσφαλμένη και η δοξολογία του Θεού. Αν η πίστη δεν είναι αληθινή, δεν θα έχει τη δυνατότητα να θεραπεύσει τον πεπτωκότα άνθρωπο, ώστε από την ειδωλολατρία των παθών να οδηγηθεί στην πραγματική λατρεία του αληθινού Θεού και στην κοινωνία μαζί Του. Η σημερινή εορτή οδηγεί τους πιστούς στη σωστή προσέγγιση της πίστης μας και αποκαθιστά τυχόν παρεξηγήσεις και αιρετικές σκέψεις.

Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος, όρισε θεολογικά το θέμα της τιμής των αγίων εικόνων και μεταξύ άλλων διεκήρυξε ότι αφού ο Υιός του Θεού έλαβε σάρκα και οστά, μπορούμε να Τον εικονίζουμε και να Τον προσκυνάμε. Εικονίζουμε επίσης την Υπεραγία Θεοτόκο και όλους τους Αγίους και τους σεβόμαστε και τους προσκυνάμε. Προσκυνώντας τις άγιες εικόνες, δεν προσκυνάμε το ξύλο και τα χρώματα, αλλά τις μορφές που εικονίζονται πάνω σε αυτές. Έτσι, δεν είμαστε ειδωλολάτρες, όπως μας κατηγορούσαν οι εικονομάχοι ή όπως μας κατηγορούν σημερινοί αιρετικοί, Προτεστάντες, Χιλιαστές και άλλοι. Η τιμή που απονέμουμε στις άγιες εικόνες, πηγαίνει στα πρόσωπα που εικονίζουν και όχι στα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για να κατασκευασθούν. Όπως παρατηρεί ο Λεωνίδας Ουσπένσκη: «Η Εκκλησία καθόρισε σαφώς τη δογματική σημασία της Εικόνας κατά τους χρόνους της εικονομαχίας τον η΄ και θ΄ αιώνα» (Η Εικόνα-Λίγα λόγια για τη δογματική έννοιά της, σελίδα 40).

Μέσω της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής, η Εκκλησία θέλει να προβάλλει ως παράδειγμα πίστης και ομολογίας στον Τριαδικό Θεό, το παράδειγμα των Αποστόλων Φιλίππου και Ναθαναήλ. Ο Κύριος κάλεσε τον Φίλιππο στο Αποστολικό αξίωμα, γιατί παρατήρησε ότι στη ζωή του είχε συνέπεια της πίστης του και είχε εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Θεού. Αλλά και ο Απόστολος Φίλιππος προσπάθησε να μεταδώσει τη χαρά και την πίστη του στον Ναθαναήλ λέγοντάς του: « Έρχου και ίδε» (ΙΩΑΝ. 1, 47). Ο Φίλιππος αποδέχθηκε την πρόσκληση και έτρεξε με ενθουσιασμό να φέρει και άλλον κοντά Του. Αισθάνεται την ανάγκη να μεταλαμπαδεύσει τη χαρά του Κυρίου και στον συνάνθρωπό του. Καλεί τον φίλο του, τον Ναθαναήλ, άνθρωπο με τα ίδια ενδιαφέροντα, άνθρωπο που ανέμενε τον ερχομό του Μεσσία. Το παράδειγμα του Αποστόλου Φιλίππου αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας, ώστε να φέρνουμε κοντά στον Χριστό ανθρώπους οικείους, γνωστούς και φίλους.

Το ότι είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, είναι μία από τις μεγαλύτερες δωρεές του Θεού. Καθημερινά και όχι μόνο σήμερα οφείλουμε να ευχαριστούμε τον Κύριο γι’ αυτή τη δωρεά Του. Αλλά οφείλουμε και να κρατάμε την πίστη μας αμόλυντη. Να μη συμμετέχουμε στα λεγόμενα Μυστήρια των σχισματικών και των αιρετικών, ούτε να συμπροσευχόμαστε με αυτούς. Να μην αδιαφορούμε όταν γίνεται προσπάθεια να παραχαραχθεί το Ορθόδοξο δόγμα ή να γίνει ψευδοένωση με αιρετικούς χωρίς εκείνοι να αποκηρύξουν τις κακοδοξίες τους. Επιπλέον έχουμε χρέος ιερό να μαθαίνουμε την πίστη μας όσο μπορούμε, να διαφωτίζουμε άλλους που την αγνοούν, και γενικά να την ομολογούμε και να την υπερασπιζόμαστε όποτε παρουσιάζεται τέτοια ανάγκη. Και να γνωρίζουμε κάτι. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ίσως κληθούμε και στη σημερινή εποχή να υπερασπισθούμε την Ορθόδοξη πίστη μας, αφού η αίρεση του Οικουμενισμού έχει εξαπλωθεί.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας ακριβώς γι’ αυτήν την οντολογική πίστη έδιναν αγώνες έναντι των αιρέσεων, των αιρετικών και των εικονομάχων. Δεν τσακώνονταν ούτε για μία τελεία ούτε για ένα «ιώτα» αλλά για την μη εξάλειψη της οντολογίας του Χριστιανισμού. Αν επικρατούσε η οποιαδήποτε αρρωστημένη αίρεση τότε στη βάση της θα επικρατούσε  και μία εσφαλμένη και αρρωστημένη ζωή. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν συνέβη, καθώς η πνευματική δύναμη της Εκκλησίας όλα τα αντιμετώπισε, δίνοντας μέχρι σήμερα την μαρτυρία μίας βιωμένης πίστης. Οι άγιες εικόνες που προσκυνάμε και τιμάμε ειδικά σήμερα, είναι οι αψευδείς μάρτυρες της πίστης που επιβίωσε στην ανθρωπότητα, είναι οι αποδείξεις των όσων κατόρθωσαν να γνωρίσουν τον Χριστό, όπως τον γνώρισαν ο Φίλιππος και ο Ναθαναήλ. Από την Ορθοδοξία λοιπόν ας φθάσουμε στην ορθοπραξία, στη ζωντανή παρουσία του Ιησού Χριστού στον εσωτερικό μας κόσμο.

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος
Εφημέριος Ιερού Ναού Αγίου Αλεξίου Αιγίου

ΡΟΗ