Ορθοδοξία

Η σιωπή είναι μια απερίσπαστη διακονία και παράσταση ενώπιον του Θεού

Σιωπή
Ένας άνθρωπος, είτε δυναμώνει και φτάνει στην τελειότητα με την πνευματική εγρήγορση και την καρδιακή εργασία

Ένας άνθρωπος, είτε δυναμώνει και φτάνει στην τελειότητα με την πνευματική εγρήγορση και την καρδιακή εργασία, είτε αδυνατίζει και κατακυριεύεται από τα πάθη και βασανίζεται συχνά από τους δαίμονες.

Γιατί όποιος βαδίζει «εν τοις δεξιοίς», προφυλάσσει το νου του από κακούς λογισμούς, κρατάει την καρδιά του άγρυπνη και έχει κοντά του βοηθούς και παραστάτες τις ουράνιες Δυνάμεις.

Όποιος όμως βαδίζει «εν τοις ευωνύμοις», κατατροπώνεται από τις αντίδικες δυνάμεις.

Πολλοί άγιοι Πατέρες αναφέρουν γι’ αυτό το θέμα συνοπτικά τα εξής: Όποιος παραμένει ήσυχα στο κελί του, όποιος έχει σταθερή πνευματική εγρήγορση και θερμό ζήλο, όποιος είναι απομακρυσμένος από κάθε τι μάταιο και παραδομένος με όλη του την ψυχή, το νου και την καρδιά στον Θεό, όποιος κρατάει το νου του σε νήψη και τη σκέψη του «αφάνταστη», όποιος είναι εγκρατής στις τροφές και αφοσιωμένος αδιάλειπτα και επίμονα στην ευχή του Ιησού – όποιος έτσι παραμένει στο κελί του, αυτός θα φέρει στην ψυχή και στην καρδιά του, την κατάνυξη και στο νου του το φωτισμό.

Η σιωπή είναι μια απερίσπαστη διακονία και παράσταση ενώπιον του Θεού.

Αν ένας άνθρωπος, μετά απ’ όλα αυτά, γευθεί εκείνο που ποτέ πριν δεν είχε δοκιμάσει, δηλαδή τη γλυκύτητα της αγάπης στον Θεό, από την προσευχή ακριβώς του Ιησού, τότε θα φύγει τρέχοντας σαν όναγρος μακριά από τους ανθρώπους, θα έρθει στην ησυχία της ερήμου και θα βρει ωφέλεια από την αναχώρηση του.

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ. Κρίνα του αγρού.
εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός 2012, 7η έκδοση