Ορθοδοξία

Η πίστη στό Χριστό

Άγιος Παΐσιος: Να ζητάς πίστη από τον Χριστό

Πίστη ειναι νά πεθάνει κανείς γιά τό Χριστό καί γιά χάρη της εντολης Του, πιστεύοντας οτι ο θάνατος αυτός θά του γίνει πρόξενος ζωης· νά θεωρει τή φτώχεια σάν πλουτο, τήν ευτέλεια καί τήν ασημότητα σάν αληθινή δόξα καί κοινωνική λάμψη· καί νά πιστεύει οτι μέ τό νά μήν εχει τίποτε, κατέχει τά πάντα η μαλλον απέκτησε τόν ανεξερεύνητο πλουτο της επιγνώσεως του Χριστου, καί ολα τά ορατά νά τά βλέπει σάν λάσπη η καπνό.

Πίστη στό Χριστό ειναι οχι μόνο νά καταφρονήσομε ολα τά ευχάριστα του κόσμου, αλλά καί νά εχομε εγκαρτέρηση καί υπομονή σέ κάθε πειρασμό πού μας ερχεται καί μας προκαλει λύπες, θλίψεις καί συμφορές, ωσπου νά ευδοκήσει νά μας επισκεφθει ο Θεός, οπως λέει ο Ψαλμωδός: «Μέ κάθε υπομονή περίμενα τόν Κύριο, καί Αυτός μέ επισκέφθηκε».

Εκεινοι πού προτιμουν σέ κάτι τούς γονεις τους από τήν εντολή του Θεου, δέν εχουν πίστη στό Χριστό, καί οπωσδήποτε καταδικάζονται από τή συνείδησή τους, αν βέβαια εχουν ζωντανή συνείδηση της απιστίας τους. Γνώρισμα των πιστων ειναι νά μήν παραβαίνουν σέ τίποτε απολύτως τήν εντολή του μεγάλου Θεου καί Σωτήρα μας Ιησου Χριστου.

Η πίστη στό Χριστό, τόν αληθινό Θεό, γεννα τήν επιθυμία των καλων καί τό φόβο της κολάσεως. Η επιθυμία των πράγματι καλων καί ο φόβος της κολάσεως, προξενουν τήν ακριβή τήρηση των εντολων. Η ακριβής τήρηση των εντολων διδάσκει στούς ανθρώπους πόσο αδύνατοι ειναι.

Η κατανόηση της πραγματικης αδυναμίας μας γεννα τή μνήμη του θανάτου. Οποιος απέκτησε σύνοικό του τή μνήμη του θανάτου, θά ζητήσει μέ πόνο νά μάθει, τί τόν περιμένει μετά τήν εξοδο καί τήν αναχώρησή του από αυτή τή ζωή. Καί οποιος φροντίζει νά μάθει γιά τά μετά θάνατον, οφείλει πρωτα απ΄ ολα νά στερήσει τόν εαυτό του από τά παρόντα· γιατί οποιος ειναι δεμένος μέ εμπάθεια σ΄ αυτά, εστω καί στό παραμικρό, δέν μπορει νά αποκτήσει τήν τέλεια γνώση των μελλόντων.

Αλλά καί αν ακόμη, κατά θεία οικονομία, γευθει κάπως τή γνώση αυτή, δέν αφήσει ομως τό ταχύτερο αυτά μέ τά οποια ειναι δεμένος μέ εμπάθεια, γιά νά παραμείνει ολοκληρωτικά στή γνώση αυτή, χωρίς νά επιτρέπει στόν εαυτό του νά σκέφτεται τίποτε αλλο εκτός από αυτή, τότε καί η γνώση πού νομίζει οτι εχει, θά του αφαιρεθει.

ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ