Ορθοδοξία

Η Κυριακή του τυφλού 2024 στις 9 Ιουνίου 2024

Η Κυριακή του τυφλού 2024 στις 9 Ιουνίου 2024
Το Ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού αποτελεί μια αδιάσειστη απόδειξη ότι ο Χριστός ήταν τόσο τέλειος άνθρωπος όσο και τέλειος Θεός.

Την Κυριακή 9 Ιουνίου 2024, η ορθόδοξη εκκλησία αφιερώνει την ημέρα στο θαύμα της θεραπείας του τυφλού, όπως διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ. 9, 1-38).

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού αποτελεί μια αδιάσειστη απόδειξη ότι ο Χριστός ήταν τόσο τέλειος άνθρωπος όσο και τέλειος Θεός.

Όπως διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ. 9, 1-38), ο Χριστός, περνώντας μέσα από την Ιερουσαλήμ, συνάντησε έναν άνθρωπο που ήταν τυφλός από τη γέννησή του. Ο Κύριος, αφού έφτυσε στο χώμα, έφτιαξε πυλό, άλειψε τα μάτια του τυφλού και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Αυτός ο τρόπος θεραπείας μας υπενθυμίζει τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πλάθοντάς τον από χώμα. Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη έπλασε τον άνθρωπο από χώμα, και τώρα ο Χριστός πλάθει τα μάτια του τυφλού με τον ίδιο τρόπο. Ο ίδιος Θεός! Δοκιμάζει την πίστη του τυφλού και τον στέλνει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, σεβόμενος την ελευθερία του ανθρώπου και ζητώντας τη δική του ελεύθερη συμμετοχή στο θαύμα. Ο τυφλός, με πίστη, υπακούει, πηγαίνει και πλένεται, και επιστρέφει βλέποντας.

Ωστόσο, η ζωή του θεραπευμένου τυφλού δεν γίνεται ευκολότερη. Γίνεται στόχος της κακίας και του μίσους των Φαρισαίων, των ανθρώπων που με ζήλο πίστευαν στο Θεό και στην τήρηση του Νόμου Του. Τον ανακρίνουν, και αντί να πιστέψουν βλέποντας το θαύμα, κλείνουν τα μάτια της ψυχής τους. Ο θρησκευτικός φανατισμός τους όχι μόνο τους κλείνει τα μάτια της ψυχής, αλλά τους απομακρύνει από τον Θεό.

Οι γονείς του τυφλού φοβούνται να ομολογήσουν το θαύμα, για να μην γίνουν αποσυνάγωγοι. Η πίστη και η χαρά τους ήταν τόσο λίγη που απέφυγαν να ομολογήσουν την αλήθεια, λέγοντας «Έχει ηλικία, ρωτήστε τον». Ίσως ο Χριστός να χάλασε τα σχέδιά τους, αφού ο γιος τους που γεννήθηκε τυφλός ζητιάνευε. Ίσως τους χάλασε την ησυχία, αφού έπρεπε να παρουσιαστούν στη συναγωγή και να ανακριθούν. Κι εμείς, οι χριστιανοί, που ευεργετούμαστε καθημερινά από τον Θεό, ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε να ομολογήσουμε τον Θεό λόγω της ολιγοπιστίας μας. Βάζουμε τα συμφέροντά μας πάνω από τον Θεό, πιστεύοντας ότι Εκείνος θα μας καταλάβει. Εκείνος θα μας καταλάβει, αλλά θα δει και την πίστη μας και τις προτεραιότητές μας. Θα δει ποιους θεούς έχουμε βάλει στη θέση Του και με τον δικό Του τρόπο θα μας υπενθυμίζει πως Εκείνος είναι το φως του κόσμου.

Ο τυφλός, τελικά, δεν θεράπευσε μόνο τα μάτια του σώματός του, αλλά και της ψυχής του. Αναγνωρίζει και προσκυνεί τη θεότητα του Ιησού και το ομολογεί με θάρρος στους θρησκευτικούς άρχοντες, ένα θάρρος που θα ζήλευαν πολλοί από μας. Δεν αρκεί μόνο η πίστη, χρειάζεται και η ομολογία πίστης για να γίνουμε γνήσια παιδιά του Ιησού. Όταν ομολογήσουμε τον Χριστό μπροστά στους ανθρώπους, θα μας ομολογήσει και Εκείνος μπροστά στον Πατέρα Του, όπως μας έχει υποσχεθεί ο Κύριος.

orthodoxia.online