Ορθοδοξία

Η δια Χριστόν σαλή, Πάσσα Σαρόφσκαγια και τα προφητικά οράματα

Αποκάλυψη βίβλος προφητεία
Η δια Χριστόν σαλή, Πάσσα, ονομάσθηκε Σαρόφσκαγια γιατί είχε περάσει ένα με γάλο μέρος της ζωής της στα δάση του Σάρωφ, που ήταν γεμάτα θηρία.

Η δια Χριστόν σαλή, Πάσσα, ονομάσθηκε Σαρόφσκαγια γιατί είχε περάσει ένα με γάλο μέρος της ζωής της στα δάση του Σάρωφ, που ήταν γεμάτα θηρία.

Σαν κι αυτά έβρισκε καταφύγιο μέσα σε σπηλιές. Σαν κι αυτά ζούσε στο ύπαιθρο υποφέροντας το κρύο και την πείνα. Καμμιά φορά, ερχόταν στο Ντιβέγιεβο, στο γυναικείο μοναστήρι του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ, και δούλευε στον μύλο.

Ήταν όμορφη, ψηλή, αδύνατη, ηλιοκαμμένη, ξυπόλυτη. Ντυνόταν μ’ ένα ανδρικό πουκάμισο και προξενούσε φόβο σ’ όσους δεν την γνώριζαν.
Η ζωή της όμως προκαλούσε και τον σεβασμό! Αργότερα μιλούσαν για την διορατικότητά της και άκουγαν με ευλάβεια τις συμβουλές που έδινε.

Έπειτα από καιρό άφησε την ζωή στο δάσος και εγκαταστάθηκε στο Ντιβέγιεβο. Οι μοναχές την δέχθηκαν με πολλή χαρά. Της ετοίμασαν ένα πεντακάθαρο κελί και την φρόντιζαν όσο το δυνατόν περισσότερο. Σ’ αυτό το κελί δεχόταν τους επισκέπτες, που ήθελαν να την συμβουλευθούν.

Μέσα στο μοναστήρι, ηλικιωμένη πια, φορούσε ρούχα νεανικά, με φανταχτερά χρώματα. Όταν κάποτε της ανήγγειλαν ότι θα την επισκεπτόταν ο τσάρος Νικόλαος ο Β΄, ντύθηκε αμέσως με κουρέλια! Οι αδελφές τα ’χασαν. Την έντυσαν με το ζόρι μ’ ένα ωραίο φόρεμα. Αλλά όταν ο τσάρος, που γύριζε από την τελετή της αγιοποιήσεως του οσίου Σεραφείμ (1903), μπήκε στο κελί της, βρέθηκε πάλι ντυμένη με παλιά ρούχα.

Η Πάσσα είχε συνήθεια να προσφέρει τσάι στους επισκέπτες της. Παρηγορούσε μάλιστα αυτούς που θ’ αντιμετώπιζαν στο μέλλον μια δυστυχία, βάζοντας πολλή ζάχαρη στο φλυτζάνι τους. Στο φλυτζάνι του τσάρου, έβαλε τόση ζάχαρη που το τσάι ξεχείλισε. Ο Νικόλαος ζήτησε να της μιλήσει ιδιαίτερα.

Όταν βγήκε από το κελί της, η τσαρική συνοδεία έμεινε κατάπληκτη από τα αλλοιωμένα χαρακτηριστικά και την χλωμάδα του! Δεν απεκάλυψε σε κανέναν όσα η σαλή Πάσσα του είχε προβλέψει.

Ένα χρόνο αργότερα γεννήθηκε ο πολυπόθητος, πλην όμως, όπως αποδείχθηκε, αιμοφιλικός τσάρεβιτς, ο διάδοχος του θρόνου.

Τον ίδιο χρόνο η Ρωσία ηττήθηκε από την Ιαπωνία (1904).
Δύο χρόνια αργότερα ξέσπασε η εξέγερση της Κρονστάνδης (1905).
Ακολούθησαν μετά ο Α΄ παγκόσμιος πόλεμος, η κομμουνιστική επανάσταση και η δολοφονία της τσαρικής οικογένειας.

Η σαλή και ο δούκας

Ανάμεσα στους επισήμους που συνόδευσαν την τσαρική οικογένεια, κατά την επίσκεψή της στην δια Χριστον σαλή Πάσσα Σαρόφσκαγια, μετά την αγιοποίηση του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ [1903], ήταν και ο μεγάλος δούκας Σέργιος, γαμπρός της τσαρίνας.

Η Πάσσα τον πρόσεξε και, όταν η αυτοκρατορική συνοδεία έφυγε, αναστέναξε:
– Δεν μπορούσα να κοιτάζω τον μεγάλο δούκα Σέργιο. Έβλεπα τα μυαλά του σκορπισμένα στο πεζοδρόμιο!
Ο μεγάλος δούκας πέθανε μετά από λίγο δολοφονημένος [1905].

(Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ. εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός 1986)

Από το βιβλίο: Χαρίσματα και χαρισματούχοι. Ανθολογία χαρισματικών εκδηλώσεων. Τόμος πρώτος.
Εκδόσεις Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, εκδ. Δ΄ 1990