Ορθοδοξία

Γιατί λέμε: “Είμαι καλός, αλλά άμα κανείς με πειράξει…”

Αντιμετωπίζουμε διαρκώς το πρόβλημα πως υπάρχουν πολλοί ευσεβοθεληταί
Γιατί λέμε: "Εγώ είμαι καλός μέχρι εκεί που δεν παίρνει, αλλά άμα κανείς με πειράξει, γίνομαι έξω φρενών."

Εμείς αγαπάμε τους φίλους μας, αγαπάμε τους δικούς μας, αγαπάμε αυτούς που μας περιποιούνται, αγαπάμε αυτούς που μας κολακεύουν, αγαπάμε αυτούς που έχουμε συμφέροντα και τα τρώμε μαζί. Γι’ αυτό ακούμε πολλές φορές να λέγεται:

Εγώ είμαι καλός μέχρι εκεί που δεν παίρνει, αλλά άμα κανείς με πειράξει, γίνομαι έξω φρενών.


Ποιος σου είπε ότι είσαι καλός, εφόσον δεν σε πειράζουν;
Θα δείξεις την καλοσύνη και την αγάπη σου με τους κακούς.
Διότι καλός με τους καλούς είναι και οι κακοί.

Λέει ο Μέγας Βασίλειος:


” Όταν το καλό, δεν γίνεται καλώς, δεν είναι καλό ”.

Πήγε για παράδειγμα κάποιος και ορκίστηκε, για να βγάλει κάποιος μία σύνταξη και μετά λέει, ότι έκανε ένα καλό. Δεν είναι καλό αυτό που έκανε!

Πήγε ένας άλλος και ορκίστηκε μάρτυρας, για να μην καταδικαστεί ισοβίως ο κατηγορούμενος και μετά λέει ότι έκανε ένα καλό. Δεν είναι καλό αυτό που έκανε!


Και οι δύο ψευδόρκησαν, δηλ. αμάρτησαν, άσχετα αν έγινε για καλό σκοπό.

Δεν γνωρίζουμε τι οικονομεί ο Θεός και πως εργάζεται, πίσω από την δύσκολη κατάσταση κάθε ανθρώπου. Η φυλακή και η φτώχεια θα μπορούσε να συνετίσει τον άλλον.

Εμείς, με ποιο δικαίωμα επεμβαίνουμε μ’ αυτόν τον τρόπο;

Γι’ αυτό πολλά πράγματα που γίνονται στον κόσμο αυτόν και θεωρούνται καλά, δεν αντέχουν στην δικαιοσύνη του Θεού…

Ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος (1916 – 1982)