Ορθοδοξία

Εκείνος που θέλει να γίνει κληρονόμος του Θεού

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος
Όσιος Εφραίμ ο Σύρος: Εκείνος που θέλει να ευαρεστήσει τον Θεό και να γίνει κληρονόμος του Θεού, δια μέσου της πίστεως, ώστε να ονομασθεί και ο ίδιος παιδί του Θεού, που γεννήθηκε από το Άγιο Πνεύμα, πρέπει, αποκτώντας πριν απ’ όλα τη μακροθυμία και την υπομονή

Εκείνος που θέλει να ευαρεστήσει τον Θεό και να γίνει κληρονόμος του Θεού, δια μέσου της πίστεως, ώστε να ονομασθεί και ο ίδιος παιδί του Θεού, που γεννήθηκε από το Άγιο Πνεύμα, πρέπει, αποκτώντας πριν απ’ όλα τη μακροθυμία και την υπομονή, να υπομένει με γενναιότητα τις θλίψεις, τις στενοχώριες και τις δυσκολίες που συναντά, δηλαδή ή τις σωματικές αρρώστιες και τους πόνους, ή τους εξευτελισμούς και τις προσβολές από τους ανθρώπους, ή τις διάφορες αόρατες θλίψεις, που προξενούνται στην ψυχή από τα πονηρά πνεύματα, για να την εμποδίσουν να εισέλθει στη ζωή, επειδή θέλουν να την οδηγήσουν σε χαύνωση και αμέλεια και ανυπομονησία.

Και αυτό γίνεται κατ’ οικονομία του Θεού, που παραχωρεί σε κάθε ψυχή να δοκιμασθεί με διάφορες θλίψεις, ώστε να φανούν εκείνοι που αγαπούν τον Θεό με όλη τους την ψυχή, αν υπομένουν με γενναιότητα όλα όσα προξενούνται από τον Πονηρό, και δεν απομακρύνονται από την ελπίδα του Θεού, αλλά πάντοτε περιμένουν με πίστη και πολλή υπομονή τη λύτρωση με τη βοήθεια της χάριτος· γι’ αυτό και θα μπορέσουν να γλυτώσουν από κάθε πειρασμό, και πετυχαίνοντας έτσι την εκπλήρωση της υπόσχεσης, θα γίνουν άξιοι της βασιλείας.

Πρέπει λοιπόν η ψυχή, ακολουθώντας το λόγο του Κυρίου, να σηκώνει κάθε μέρα το σταυρό του (Λουκ. 9, 23), όπως είναι γραμμένο δηλαδή να είναι πρόθυμη να υπομένει για τον Χριστό κάθε θλίψη και πειρασμό, ή φανερό ή κρυφό, και να στηρίζεται πάντοτε με την ελπίδα στον Κύριο, διότι είναι στην εξουσία του [και το να θλιβεί η ψυχή, όταν αυτός το επιτρέψει, και το να γλυτώσει με τη βοήθεια του από κάθε πειρασμό και θλίψη.

Αν όμως δε δείχνει ανδρεία και δεν υποφέρει με γενναιότητα, υπομένοντας κάθε πειρασμό και θλίψη, αλλά απεναντίας λυπάται και ακηδιά και αγανακτεί και στενοχωρείται και δείχνει αδιαφορία για τον αγώνα, ή και απελπίζεται, επειδή τάχα δε θα λυτρωθεί πια, πράγμα που είναι και αυτό τέχνασμα της ίδιας κακίας, που ρίχνει την ψυχή μέσα σε ακηδία και αδιαφορία, και επειδή δεν κρατά σταθερά την ελπίδα, προσμένοντας το έλεος του Κυρίου με αδίστακτη πίστη, δεν αξιώνεται μια τέτοια ψυχή να λάβει τη ζωή, επειδή δεν ακολούθησε όλους τους αγίους, ούτε βάδισε στα ίχνη του Κυρίου.

Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Έργα. τ. Γ΄.
μετ. Κωνσταντίνου Γ. Φραντζολά.
εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας, εκδ. Α΄ 1990.