Advertisements
Ορθοδοξία

Χωρίς να το καταλάβουμε, πέσαμε πάνω σ’ έναν άγγελο

Άγγελος
Γέροντας Τρύφωνας του Βάσον: Χωρίς να το καταλάβουμε, πέσαμε πάνω σ’ έναν άγγελο

Πάνε περίπου τριάντα χρόνια από τότε· ήταν η πρώτη μου χρόνια ως μοναχού. Κατηφορίζαμε έναν δρόμο του Σαν Φρανσίσκο μαζί με έναν ηλικιωμένο επίσκοπο.

Μισό τετράγωνο μπροστά ένας άνδρας με βρόμικα και κουρελιασμένα ρούχα ερχόταν προς το μέρος μας.

Όταν τον πλησιάσαμε είδα ότι από τα ξεχαρβαλωμένα παπούτσια του φαίνονταν οι πατούσες των ποδιών του.

Ενστικτωδώς, έπιασα τον επίσκοπο από το μπράτσο και προσπάθησα να τον κατευθύνω στο απέναντι πεζοδρόμιο.

Εκείνος επέμενε να συνεχίσουμε όπως πηγαίναμε και τότε εγώ αναγκάστηκα να πώ ότι ήταν ανάγκη να περάσουμε απέναντι για να αποφύγουμε τον άντρα με το «σαλεμένο» βλέμμα που μας πλησίαζε.

Ο επίσκοπος, όμως, αγνόησε τις διαμαρτυρίες μου κι έτσι συνεχίσαμε την πορεία μας προς τον βρόμικο άστεγο.

Μόλις ήρθαμε πρόσωπο προς πρόσωπο, ο επίσκοπος σταμάτησε, έσκυψε προς το μέρος του, πήρε τα βρόμικα χέρια του ανθρώπου στα δικά του και του έδωσε ένα χαρτονόμισμα είκοσι δολαρίων: «Να πάρεις κάτι να φάς».

Ο άνδρας, που τόση ώρα κοίταζε το έδαφος, σήκωσε τα μάτια του και μας κοίταξε με τα πιό καθαρά γαλανά μάτια που είχα δεί ποτέ στη ζωή μου, χαμογέλασε και πήρε τα χρήματα.

Αποσβολώθηκα καί, ενώ συνεχίζαμε τον δρόμο μας, παρατήρησα ότι εκείνα τα μάτια δεν ήταν μάτια κάποιου τρελού ούτε κάποιου εξαθλιωμένου ζητιάνου, αλλά μάτια ενός πανέξυπνου ανθρώπου.

Ο επίσκοπος απάντησε ότι «χωρίς να το καταλάβουμε, πέσαμε πάνω σ’ έναν άγγελο».

Η ανάμνηση αυτού του ανθρώπου, που έμοιαζε γεμάτος σοφία και θεία αγάπη, ποτέ δεν με άφησε και μέχρι σήμερα μού θυμίζει ότι πρέπει να χαιρετούμε όλους σαν να ήταν ο Χριστός.

Πηγή: Ησυχαστήριο της Αγίας Τριάδος