Ορθοδοξία ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-Blog

Ας προσευχόμαστε θερμά στον άγιο Θεό να αναδείξει αγίους λειτουργούς και εργάτες της Εκκλησίας μας

Ας προσευχόμαστε θερμά στον άγιο Θεό να αναδείξει αγίους λειτουργούς και εργάτες της Εκκλησίας μας
Κυριακή των Μυροφόρων: Επτά Διάκονοι - Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Μαΐου 2020, τῶν Μυροφόρων (Πράξ. στ΄ 1 – 7)

Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μα­θητῶν ἐγένετο γογ­γυ­­­σ­μὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι πα­ρε­­­­θεω­ροῦντο ἐν τῇ δια­κονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν. προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μα­θητῶν εἶπον· οὐκ ἀρε­στόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ δια­κονεῖν τραπέζαις. ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελ­φοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτά, πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς

χρείας ταύτης· ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν. καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους· καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος Ἁγίου, καὶ Φίλιππον καὶ Πρόχορον καὶ Νικάνορα καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα, οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων, καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας. καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουον τῇ πίστει.

«ἐπισκέψασθε ἄν­δρας ἐξ ὑ­μῶν μαρ­τυ­ρου­μέ­νους ἑ­πτά, πλή­ρεις Πνεύ­μα­τος Ἁ­γί­ου καὶ σο­φί­ας».

Στίς πρῶ­τες ἡ­μέ­ρες τῆς ἐκ­κλη­σί­ας, μᾶς ἀ­να­φέ­ρει τό βι­βλί­ο τῶν Πρά­ξε­ων, οἱ ἑλληνισταί, οἱ ἑβραῖοι δηλαδή πού μιλοῦσαν τήν ἑλληνική γλῶσσα, ἄρχισαν νά πα­ρα­πονοῦνται, δι­ό­τι οἱ χῆ­ρες τῶν ἑλ­λη­νι­στῶν αὐ­τῶν πα­­ρα­με­λοῦν­ταν κα­τά τήν κα­θη­με­ρι­νή δι­α­νο­μή τρο­φῶν καί ἐ­λε­η­μο­συ­νῶν. Οἱ ἅ­γιοι ἀ­πό­στο­λοι κα­τε­νό­η­σαν ὅ­τι μιά νέ­α ἀ­νάγ­κη δη­μι­ουρ­γεῖ­ται, αὐτή τῆς δι­α­κο­νί­ας τῶν τρα­πε­ζῶν. Γι’ αὐ­τό συγ­κέν­τρω­σαν τό πλῆ­θος τῶν πι­στῶν καί τούς εἶ­παν: ἐ­ξε­τά­στε προ­σκε­τι­κά καί ἐ­κλέ­ξε­τε ἀ­πό ἐ­σᾶς τούς ἴ­διους ἑ­πτά ἀν­δρες, τούς ὁ­ποί­ους θά ἐγ­κα­τα­στή­σου­με δι­α­κό­νους στή διακονία τῶν τραπεζῶν. Ἄς δοῦ­με λοι­πόν ὅτι τά δύ­ο κρι­τή­ρια τῆς ἐ­­κλο­γῆς τῶν ἑ­πτά δι­α­κό­νων ἦταν τό νά ἔ­χουν τήν κα­­λή μαρ­τυ­ρί­α ἀ­πό τούς πι­­στούς καί νά εἶ­ναι πλή­ρεις Πνεύ­μα­τος καί σο­φί­ας.

  1. Η ΕΞΩΘΕΝ ΚΑΛΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Οἱ ἅ­γιοι ἀ­πό­στο­λοι ὅ­ταν ἀ­νε­κοί­νω­σαν στούς πι­στούς τήν ἀ­νάγ­κη τῆς ἐ­κλο­γῆς τῶν ἑ­πτά δι­α­κό­νων, ἔ­θε­σαν σ’­αὐ­τούς καί τά κρι­τή­ρια τά ὁ­ποῖ­α θά ἔ­πρε­πε νά πλη­ροῦν οἱ ἑ­πτά αὐ­τοί ἄν­δρες. Ἐ­ζή­τη­σαν ἀ­πό τούς πι­στούς νά ἐ­κλέ­ξουν «ἄν­δρας μαρ­τυ­ρου­μέ­νους ἑ­πτά». Τό πρῶ­το λοι­πόν κρι­τή­ριο γιά τήν ἐκλογή τῶν ἑπτά δι­α­κόνων ἦταν τό νά ἔχουν αύτοί τήν κα­λή μαρ­­τυ­ρί­α ἀ­πό τούς πιστούς. Ἔ­πρε­πε νά ἐ­κλέ­ξουν δι­α­κό­νους πού νά εἶ­ναι ἀ­πο­δε­κτοί καί ἀ­γα­πη­τοί ἀ­πό τούς πιστούς. Λέ­γει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ὁ ἱ­ε­ρός Χρυ­σό­στο­μος: «ἐ­νῶ θά μπο­ροῦ­σαν οἱ ἅ­γιοι ἀ­πό­στο­λοι νά ἐ­κλέ­ξουν μόνοι τους ἑ­πτά δι­α­κό­νους κι­νού­με­νοι ἀ­πό τήν πνο­ή τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, ζη­τοῦν ἀ­π’ τά πλή­­θη τῶν πι­στῶν νά τούς δώ­σουν τήν μαρ­τυ­ρί­α τους». Κι αὐτό ἀ­κρι­βῶς δεί­χνει πό­σο με­γά­λη ση­μα­σί­α ἔ­χει ἡ κα­λή μαρ­τυ­ρί­α καί ἀ­πο­δο­χή τῶν δι­α­κό­νων ἀ­πό τούς πι­στούς.

Αὐ­τό τό στοι­χεῖ­ο ἀ­πε­τε­λοῦ­σε ἀ­ναγ­καί­α προ­ϋ­πό­θε­σι καί γιά κά­θε λει­τουρ­γό τῆς ἐκ­κλη­σί­ας. Φαί­νε­ται αὐτό καί στήν πε­ρί­πτω­σι τοῦ Τι­μο­θέ­ου, ὁ ὁ­ποῖ­ος «ἐ­μαρ­τυ­ρεῖ­το ὑ­πὸ τῶν ἐν Λύ­στροις καὶ Ἰ­κο­νί­ῳ ἀ­δελ­φῶν». Κά­θε δι­ά­κο­νος λοι­πόν τῆς ἐκ­κλη­σί­ας θά πρέ­­πει νά εἶ­ναι ἄν­δρας ἀ­ξι­ό­πι­στος καί ἀκέραιος, νά μήν ἔ­χει δώ­σει καμ­μί­α ἀ­φορ­μή σκαν­δά­λου. Ὄ­χι μό­νον νά εἶ­ναι ἐ­λεύ­θε­ρος ἀ­πό κά­θε κα­τη­γο­ρί­α, ἀλ­λά καί νά ἐ­πι­βε­βαι­ώ­νουν οἱ πι­­στοί ὅ­τι εἶ­ναι ἐ­νά­ρε­τος. Ὅ­σοι λοι­πόν θέ­λουν νά δι­α­κο­νή­σουν στήν ἐκ­κλη­σί­α θά πρέ­πει νά ἔ­χουν ζω­ή ἀ­νε­πί­λη­πτη καί χα­ρα­κτῆ­ρα λαμ­πρό. Αὐ­τό ἀ­κρι­βῶς το­νί­ζει καί ὁ ἁ­πό­στο­λος Παῦ­λος ὅ­ταν λέ­γει ὅ­τι οἱ δι­ά­κο­νοι θά πρέ­πει νά εἶ­ναι σε­μνοί καί ἐγκρατεῖς καί ὄχι δι­πρό­σω­ποι ἤ αἰ­σχρο­κερ­δεῖς, νά ἔ­χουν ζω­ή ἄ­μεμ­πτη καί συ­νεί­δη­σι κα­θα­ρή· νά ἐ­ξε­τά­ζον­ται καί νά ἀ­πο­δει­κνύ­ον­ται ἀ­νέγ­κλη­τοι, ἀ­κα­τη­γό­ρη­τοι καί ἄ­μεμ­πτοι (Α΄ Τιμ. γ 8-10).

  1. ΠΛΗΡΕΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Ἡ δεύ­τε­ρη προ­ϋ­πό­θε­σι τήν ὁ­ποί­α ἔ­πρε­πε νά ἔ­χουν οἱ ἑ­πτά δι­ά­κο­νοι ἦ­ταν ὅτι θά ἔπρεπε νά εἶ­ναι «πλή­ρεις Πνεύ­μα­τος Ἁ­γί­ου καί σο­φί­ας». Νά ἔ­χουν τά δι­οι­κη­τι­κά καί τά ἁ­γι­α­στι­κά χα­ρί­σμα­τα τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος. Νά μήν εἶ­ναι ἁ­πλῶς πνευ­μα­τι­κοί ἄν­θρω­ποι, ἀλ­λά νά εἶ­ναι πλή­ρεις πνεύ­μα­τος, σο­φί­ας καί συ­νέ­σε­ως. Νά πλημ­­μυ­ρί­ζει τήν ψυ­χή τους καί τή ζω­ή τους ἡ πα­ρου­σί­α τοῦ ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος. Ἔ­τσι φαί­νε­ται ξε­κά­θα­ρα ἀ­πό αὐ­τό ὅ­τι ἡ αἰ­τί­α πού τούς κα­τέ­στη­σε δι­α­κό­νους δέν ἦταν μί­α ἁ­πλή πνευ­μα­τι­κή ζω­ή, ἀλ­λά μιά πνευματική ζωή πλή­ρης καί γνήσια. Λέ­γει ὁ ἱ­ε­ρός Χρυ­σό­στο­μος: «Μή νο­μί­ζεις ἐ­πει­δή οἱ δι­ά­κο­νοι ἀρ­χι­κῶς δέν δι­α­κο­νοῦ­σαν στό κή­ρυγ­μα ἀλ­λά στή δι­α­κο­νί­α τῶν τρα­πε­ζῶν, ὅ­τι δέν εἶ­χαν ἀ­νάγ­κη τοῦ φω­τι­σμοῦ τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, τῆς σο­φί­ας καί συ­νέ­σε­ως· κά­θε ἄλ­λο». Οἱ ἑ­πτά δι­ά­κο­νοι ἀλ­λά καί ὅ­λοι οἱ λει­τουρ­γοί τῆς ἐκ­κλη­σί­ας πρέ­πει νά εἶ­ναι τί­μιοι στήν δι­α­χεί­ρι­σι τῶν οἰ­κο­νο­μι­κῶν, ἀλ­λά καί φρό­νι­μοι καί συ­νε­τοί, ὥ­στε νά προ­λα­μ­βάνουν τά δί­και­α πα­ρά­πο­να καί νά δι­α­νέμουν τά ὑ­λι­κά ἀ­γα­θά ἀ­νά­λο­γα μέ τίς πραγ­μα­τι­κές ἀ­νάγ­κες τῶν πι­στῶν. Θά πρέ­πει νά ἔ­χουν ὄ­χι ἁ­πλῶς μί­α σύ­νε­σι ἀν­θρώ­πι­νη, ἀλ­λά σύ­νε­σι πνευ­μα­τι­κή καί ἁ­γί­α, πού δίνει τό Ἅ­γιο Πνεῦ­μα. Καί νά ἐκ­ζη­τοῦν δια­ρκῶς τό φω­τι­σμό τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος γιά νά ἐ­πι­τε­λοῦν τό ἱ­ε­ρό λει­τούρ­γη­μά τους μέ φό­βο Θε­οῦ καί σύ­νε­σι ἱερή.


Ἀ­δελ­φοί, σέ μί­α ἐ­πο­χή τόσο με­γά­λης ἀπο­στα­σίας, ἡ κοι­νω­νί­α μας ἔ­χει ἰδιαίτερη ἀ­νάγ­κη ἀ­πό κλη­ρι­κούς καί γενικότερα ἀπό ἐργάτες τῆς Ἐκκλησίας καί συνερ­γά­τες τῶν κληρικῶν μας ἀ­μέμ­πτους, πνευματέμφορους καί συ­νε­τούς. Ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς καλεῖ καθημερινά νά δεόμαστε «ὑπέρ τοῦ τιμίου πρεσβυτερίου, τῆς ἐν Χριστῷ διακονίας, παντός τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ». Ἄς προσευχόμαστε λοι­πόν θερμά στόν ἅ­γιο Θε­ό νά ἀ­να­δεί­ξῃ ἰδιαιτέ­ρως σή­με­ρα ἁγί­ους λει­τουρ­γούς καί ἐργάτες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀλλά καί νά δώ­σῃ τήν χά­ρι καί τήν εὐ­λο­γί­α του στούς πιστούς καί ἐνα­ρέ­τους γο­νεῖς πού ἔχουν κάποιο παιδί μέ τέτοια ἱερή κλή­σι νά τό προ­ε­τοί­μα­ζουν μέ­σα σέ περιβάλλον ἁ­γνό­τη­τος καί ἁγιότητος, ὥ­στε νά τό δοῦν κάποια ἡμέρα νά κα­θί­στα­ται ἄξιος καί ἅγιος ἱερουργός τοῦ Κυρίου μας. Γιά νά δοῦ­με ὅλοι μας και­ρούς ἀ­να­ψύ­ξε­ως στήν Ἐκ­κλη­σί­α μας καί στήν Ἑλ­λά­δα μας.

Πηγή:  Ο Σωτήρ

 

ΡΟΗ