Ορθοδοξία

Το αμαρτωλό πνεύμα θα δυσκολευτεί από τα τελώνια

Να σημειωθεί ότι η ψυχή ονομάζεται και πνεύμα, ιδιαίτερα μετά την αναχώρηση από το σώμα.

 

 

 

Να σημειωθεί ότι η ψυχή ονομάζεται και πνεύμα, ιδιαίτερα μετά την αναχώρηση από το σώμα. Έτσι αναφέρεται και από τον γέροντα Γαβριήλ: «Εκεί αναφέρεται ότι το αμαρτωλό πνεύμα (δηλ. η ψυχή) θα δυσκολευτεί από τα τελώνια».  Στη διδασκαλία για τα «τελώνια» σημαντικότερη θεωρείται η δήλωση που έγινε από τον Χριστό λίγο πριν το Πάθος Του: «έρχεται γαρ ο του κόσμου άρχων και εν εμοί ουκ έχει ουδέν» (Ιω. ιδ’, 30). Ο άρχων του κόσμου, διάβολος, είναι ο έχων εξουσία πάνω στους απίστους και αμαρτωλούς, οι οποίοι έχουν κοσμικό φρόνημα επειδή αμέλησαν ή και καταφρόνησαν την ανάπτυξη πνευματικού.

Ο Μέγας Βασίλειος λέει επίσης: «Η φύση του διαβόλου είναι ασώματη, κατά τον Απόστολο που είπε: Δεν είναι η πάλη μας προς αίμα και σάρκα αλλά προς τα πνευματικά της πονηρίας. Έχουν άρχοντες με αξιώματα. Διότι προς τις αρχές λέγει και τις εξουσίες και τους κοσμοκράτορες του σκότους τούτου. Τόπος δε της αρχής ο εναέριος, όπως λέγει ο ίδιος (ο απόστολος Παύλος): Κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος, του πνεύματος που ενεργεί τώρα στους υιούς της απειθείαςΓι’ αυτό και λέγεται του κόσμου άρχων (ο διάβολος) επειδή είναι περίγειος η εξουσία του (στους αμαρτωλούς)». (PG 31:352).

Και ο Μ. Αθανάσιος για τα πονηρά πνεύματα: «Πολύ μεν λοιπόν είναι το πλήθος τους στον αέρα, και δεν είναι μακριά μας. Είναι δε πολλή η διαφορά μεταξύ τους». (PG 26:876).

Επειδή τα πάθη υποδαυλίζονται από τα πονηρά πνεύματα, είναι απαραίτητο να παλαίψουμε ώστε να ελευθερωθούμε από αυτά, με τη δύναμη του Χριστού που δίνεται πλούσια στους Ορθοδόξους με τα Μυστήρια, τη δύναμη του Σταυρού, του αγιασμού, τις νηστείες και τις προσευχές και τα άλλα αγιαστικά μέσα της Εκκλησίας. Πρέπει να έχομε θάρρος: «…Θαρσείτω τοίνυν θαρσείτω λαός του Θεού, και γαρ Αυτός πολεμήσει τους εχθρούς ως Παντοδύναμος», όπως καταλήγει γνωστό Θεοτοκίο.

Όταν όμως η ψυχή φύγει από το σώμα δεν έχει δυνατότητα να πράξει κάτι άλλο, αλλά εξετάζεται βάσει όσων έπραξε στη ζωή. Τα πονηρά εναέρια πνεύματα ή«τελώνια» ψάχνουν τότε για «δικαιώματα» πάνω στην ψυχή, δηλ. για αμαρτίες που θεωρούν ότι τους  δίνουν το δικαίωμα να κρατήσουν την ψυχή, και να μην την αφήσουν να ανεβεί στον ουρανό. Τελικός κριτής στη διαμάχη είναι ο Θεός, ενώ η ψυχή έχει την υποστήριξη αγαθών αγγέλων. «Κατέχεται λοιπόν η ψυχή υπό των αγίων αγγέλων καθώς περνάει διά του αέρος και ανυψώνεται, και βρίσκει τελώνια που φυλάσσουν την άνοδο, και που κρατούν και παρεμποδίζουν τις ψυχές που ανεβαίνουν», λέει και ο άγιος Κύριλλος. (PG 77:1073).

Λεόντιος Μοναχός Διονυσιάτης