Ορθοδοξία Blog

Τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις δυνατά παρα τω Θεω εστί

Τίμιος σταυρός στην ανατολή του ηλίου
Αὔριο ξημερώνει ἡ Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Σχεδόν στό μέσο τῆς Τεσσαρακοστῆς ὑψώνεται ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ ὄχι γιά νά μᾶς φοβίσει ἀλλά γιά νά μᾶς δώσει κουράγιο, νά παραμυθίσει τίς ψυχές μας ἀπό κάθε τι πού τίς βαραίνει καί νά δωσει δύναμη νά σηκώσουμε τόν δικό μας προσωπικό σταυρό.
Ὅλη ἡ περίοδος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς εἶναι ἕνα ταξίδι γιά τήν ἀνεύρευση τῆς βαθειᾶς καρδιᾶς μας. Οἱ ἐνδιάμεσοι σταθμοί, οἱ Κυριακές της εἶναι οἱ ὀάσεις στίς ὁποῖες ξεδιψᾶμε καί παίρνουμε δύναμη καί θάρρος νά συνεχίσουμε τόν ἀγώνα μας.
Αὔριο ξημερώνει ἡ Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Σχεδόν στό μέσο τῆς Τεσσαρακοστῆς ὑψώνεται ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ ὄχι γιά νά μᾶς φοβίσει ἀλλά γιά νά μᾶς δώσει κουράγιο, νά παραμυθίσει τίς ψυχές μας ἀπό κάθε τι πού τίς βαραίνει καί νά δωσει δύναμη νά σηκώσουμε τόν δικό μας προσωπικό σταυρό.
Βλέποντας τό σταυρό ὁ νοῦς μας πάει στή σταύρωση τοῦ Κυρίου, στούς δύο ληστές πού στέκονταν διπλα του. Βλέποντας τό σταυρό ἡ καρδιά μας πάει στό δικό μας πόνο καί σταυρό, πού ἄλλοτε εἶναι παροδικός κι ἄλλοτε μπορεῖ νά διαρκέσει μιά ζωή. Πῶς θά ἑνώσουμε τώρα νοῦ καί καρδιά;
Πῶς θά κατεβάσουμε τό νοῦ στό χῶρο τῆς ἁμαρτωλῆς καρδιᾶς μας καί θά θέσουμε στή μέση της τό σταυρό τοῦ Χριστοῦ;
Πῶς θά πάρουμε τή θέση τοῦ μετανοημένου ληστοῦ καί θά πιστέψουμε ὅτι ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ μας εἶναι ἀληθινή καί θά μᾶς συγχωρέσει τίς ἁμαρτίες μας;
Ὅλα αὐτά εἶναι ἐφικτά ἄν… ἡσυχάσουμε γιά λίγο.
Ἄν ἐπιμείνουμε μέ ἐλπίδα στήν προσευχή.
Ἄν πάψουμε νά σηκώνουμε μέ τήν κατάκριση τό βάρος τῶν ἁμαρτιῶν τῶν ἄλλων.
Ἄν δέν γυρίζουμε τό βλέμμα μας ἐδῶ κι ἐκεῖ καί ἄν ἥσυχα βλέπουμε μέ μετάνοια μέσα στή δική μας ψυχή τίς δικές μας πληγές.
Σκύβω ταπεινά καί ζητῶ τό Ἔλεός Του.
Ζητῶ νά μέ βοηθήσει νά σηκώσω πρωτίστως τόν σταυρό τῶν δικῶν μου παθῶν.
Προσπαθῶ κι ἐγώ ὁ ἴδιος μέ τήν προσευχή, τή νηστεία, τήν ἐξομολόγηση, τή συγχώρεση τῶν ἐχθρῶν μου καί τήν πορεία πρός τά ἐμπρός σέ μιά καινή πλέον ζωή.
Ὅλα αὐτά δέν εἶναι λόγια. Εἶναι πραγματικότητα πού ἐπιτυγχάνεται μέ λίγη προσπάθεια καί πίστη. Λίγη καλή θέληση.
Τά ὑπόλοιπα τά ἀναλαμβάνει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ μέσα μας. Τότε βλέπουμε ὅτι ξαφνικά αὐξάνονται οἱ ἀντοχές μας. Αὐξάνεται ἡ ἀγάπη καί ἡ θέλησή μας. Αὐξάνεται καί πλατύνεται ὁ χῶρος τῆς καρδιᾶς μας.
Ἑνοποιεῖται ἡ ὔπαρξή μας καί αὐτό πού πιστεύει ὁ νοῦς τό θέλει καί ἡ καρδιά καί τό πράττει καί τό σῶμα μας.
Τά χείλη λαλοῦν αυτά πού θέλει ἡ καρδιά καί θεωρεῖ ὁ νοῦς.
Ἔτσι ὁ ἄνθρωπος γίνεται ἤρεμος, εὐτυχισμένος, γαλήνιος καί σκορπᾶ γύρω του τήν ἀγάπη καί τή χαρά.
Δύσκολα ἐκ πρώτης ἀκοῆς.
Κατορθωτά ὅμως μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ.
Τά ἀδύνατα παρά τοῖς ἀνθρώποις δυνατά παρά τῶ Θεῶ ἐστί.
Εὐλογημένη Ἀνάσταση!
γερόντισσα Σωφρονία
Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως 2024