Ορθοδοξία Blog

Άστον να λέει τον Χριστό – Σωστό θα είναι το κάθε φορά Political correct

Χριστός, σταυρός, σταύρωση
Αρχιμ. π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος: Άστον να λέει τον Χριστό, σά να σου λένε. Και μείς είμαστε πιστοί σου λένε, την έχουμε την πίστη μας, (ποιά "πίστη"?), αλλά η Πολιτεία νομοθετεί. Σωστό θα είναι το κάθε φορά πολιτικώς ορθόν. Political correct.

Σε λίγο θα μας λένε ότι δεν είναι σωστό αυτό που λέει το Ευαγγέλιο, όχι. Είχε ημερομηνία λήξεως. Ας λέει ο Χριστός ότι θα καταλυθούν, θα περάσουν η γη και ο ουρανός, θα παλιώσουν, αλλά μια κεραία από το Ευαγγέλιο δεν θα χάσει καθόλου την αξία της.

Άστον να λέει τον Χριστό, σά να σου λένε. Και μείς είμαστε πιστοί σου λένε, την έχουμε την πίστη μας, (ποιά “πίστη”?), αλλά η Πολιτεία νομοθετεί. Σωστό θα είναι το κάθε φορά πολιτικώς ορθόν. Political correct. Μέχρις ότου τα καπρίτσια του καθενός θα αξιώνουν να γίνονται νόμος.

Και απαγορεύεται ο αντίλογος ως … ρατσισμός. Διότι ο “Χριστός” είναι “αγάπη”. Επικαλούνται το (δικό τους) “Ευαγγέλιο” … Ακριβέστερα πρόκειται για μια νέα ανάγνωση του Ευαγγελίου πολύ open-minded που μας διαφεύγει. Είμαστε πολύ πίσω. Χάσαμε φάσεις φαίνεται που μόνον οι εκλεκτοί τις πήραν είδηση.

Σήμερα διάβασα στο msn greece (lifo): Και γιατί να μην παντρεύονται τα πρώτα ξαδέλφια; (Έλα τώρα, αιμομιξία και χαζομάρες…). Σιγά σιγά θα πλησιάσουν ακόμη περισσότερο οι συγγένειες. Πολυγαμίες, ενδογαμίες, ομαδογαμίες, με λογικά και άλογα, έμψυχα και άψυχα. Γιατί όχι; Ο “Χριστός” είναι “αγάπη”. Μά, γιατί διαμαρτύρεστε οι Χριστιανοί; Η Δημοκρατία εξελίσσεται βελτιούμενη και η Εκκλησία να κοιτάει εν “αγάπη” πάντοτε προς όλους, τα “δικά της”, τα “πνευματικά” (Νεστόριος ένσαρκος).

Και γιατί να μην στηρίξουμε και την υποβοηθούμενη ευθανασία όπως ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας με τη σύζυγό του χεράκι χεράκι, παρακαλώ; Χαρούμενες αυτοκτονίες επιτέλους. Ο “Χριστός” είναι “αγάπη”. Δέστε το με θετικό mood, με -ε ν σ υ ν α ί σ θ η σ η-, αν το λέω καλά. Δεν υπάρχει το συμ-πάσχω τώρα πιά, ούτε η συμ-πάθεια προς έναν συνάνθρωπό μας που πορεύεται στην αιώνια απώλεια. Ηχούν παλιοημερολογίτικα.

Άνοιξε το πηγάδι του υποσυνειδήτου κύριοι;

Είναι άπατο! Φρέαρ της αβύσσου… Και ο Επηρμένος ξέρει κάθε φορά τι θα βγάζει στην επιφάνεια και πότε. Το μέλλον όμως δεν το ξέρει…
Παρακολουθείτε στους δέκτες σας, το ντόμινο είναι εν εξελίξει.

Φαντάζεστε τα μικρά παιδιά σε όλο αυτό; Νοιάζονται γι’ αυτά οι άρχοντες της οικουμένης;
Γιά το δημογραφικό της Ελλαδίτσας;

Γιά να δούμε όμως τι θα πει κι ο Θεός. Τουλάχιστον για τα παιδιά θα μιλήσει. Αλλά και για λογαριασμό όλων μας. Και για τα μεγάλα παιδιά.
Το Μέλλον είναι ο Χριστός και η Εκκλησία Του. Η μήτρα του κόσμου, μετά τη μήτρα της μανούλας μας, διά της μήτρας-κολυμβήθρας της Εκκλησίας μας, ε κ ε ί, μας κατευθύνουν, αλλά και φ έ ρ ν ο υ ν ήδη το Μέλλον εδώ, δόξα τώ Θεώ.