ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ | Ομολογία πίστεως: Πως ήρθε η μετάνοια

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ | Ομολογία πίστεως: Πως ήρθε η μετάνοια
Μια μαρτυρία - ομολογία πίστεως, για το πως ένας νέος βίωσε τη μετάνοια και οδηγήθηκε από τη Θεία Χάρη στο δρόμο Του Κυρίου.

Μια μαρτυρία – ομολογία πίστεως, για το πως ένας νέος βίωσε τη μετάνοια και οδηγήθηκε από τη Θεία Χάρη στο δρόμο Του Κυρίου.

Μέχρι τα 22 μου ζούσα μια ζωή υλιστική, κοσμική, κάνοντας ο,τι ήθελα χωρίς να σκέπτομαι ουσιαστικά. Νόμιζα πως η ασύστολη ελευθερία δεν έχει συνέπειες. Ζούσα γαστρίμαργα, ράθυμα, μέσα σε σαρκικές απολαύσεις.

Σε κάποια φάση άρχισα να βλέπω πως αυτός ο τρόπος ζωής με βούλιαζε χωρίς να το καταλαβαίνω.

Ένιωθα να απελπίζομαι με τη σύντομη, ψεύτικη, γήινη απόλαυση.

Ήμουν επιθετικός, χωρίς διάκριση, γεμάτος ειρωνεία γιά κάθε τι. Έβλεπα θολά, αγχωτικά, πιεστικά ακόμη και τα πιό απλά καθημερινά προβλήματα.

Η κατάκριση και η καταλαλιά ήταν κάτι το «φυσιολογικό».

Δεν γνώριζα τι είναι ορθοδοξία, δεν ήξερα να ξεχωρίσω ποια είναι η αληθινή από όλες θρησκεία, τα είχα μπερδεμένα όλα στο μυαλό μου.

Ειρωνευόμουν συνεχώς τα πάντα και τούς πάντες, ακόμη και τα μυστήρια και τις παραδόσεις της εκκλησίας. Πίστευα πως μόνο η δική μου άποψη ήταν η σωστή.

Προκύπτει όμως μια δοκιμασία στη ζωή μου.

Ήθελα ένα στήριγμα ψυχολογικό. Τίποτα γήινο δεν με ανέπαυε βίωσα ένα κενό. Ξεκίνησα πειραματικά να διαβάζω θρησκευτικά βιβλία.

Είχα ακούσει από έναν οικογενειακό φίλο γιά το απόδειπνο κι έτσι διάβασα το απόδειπνο πρώτη φορά στα 22 μου χρόνια.

Άρχισα ν’ ακούω ψαλμωδίες κι από αυτό έπαιρνα δύναμη! Παράξενο πράμα γιά μένα.

Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Απορούσα.

Ένιωθα να γεμίζω εσωτερικά, η ψυχολογία μου καλυτέρευε.

Έβλεπα τη δοκιμασία σαν ευλογία! Κάθε βράδυ διάβαζα το Ευαγγέλιο.

Με γέμισε τόσο πολύ πού μού άρεσε, ρουφούσα την κάθε σελίδα. Δεν περιγράφεται αυτό το συναίσθημα χαράς, αισιοδοξίας και ελπίδας.

Ένα από αυτά τα βράδια διαβάζω ένα βιβλίο με θέμα την έξοδο της ψυχής από το σώμα, τον τελωνισμό της ψυχής και τι περνάει η κάθε ψυχή. Πάγωσα. Ένιωσα ρυπαρός, μολυσμένος και εννοείται απροετοίμαστος γιά την αιώνια ζωή.

Άρχισα να κλαίω! Τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα, συνέχεια.

Σαν να έφευγε ένα μαύρο σύννεφο από το μυαλό μου. Έλεγα Χριστέ μου πόσο σε πληγώνω και δεν κάνω τίποτα γιά εσένα· αυτό συνέβαινε γιά αρκετή ώρα.

Έβλεπα από εκείνη τη στιγμή τη ζωή από άλλη οπτική γωνία.

Ανυπομονούσα να έρθει το βράδυ να κάνω το απόδειπνο, το λαχταρούσα πάρα πολύ.Τα δάκρυα κάθε βράδυ έρρεαν ζεστά, άφθονα. Εκείνες τις μέρες ένας γνωστός έρχεται στα καλά καθούμενα και μού λέει: «Σού κάνω δώρο αυτό το βιβλίο τού Γέροντος (τότε) Παισίου».

Χάρηκα πολύ, δεν ξέρω το γιατί αλλά αυτό το γεγονός μού φάνηκε σαν κάποιος να με σκέφτηκε, να με κατάλαβε, να μού έδωσε σημασία.

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο μού λύθηκαν σχεδόν όλες οι απορίες σχετικά με την ορθοδοξία. Ήταν απίστευτο αυτό πού ένιωθα διαβάζοντας αυτό το βιβλίο. Μού μετέδιδε κάτι το θετικό, το ελπιδοφόρο. Μού ενέπνεε μια ασφάλεια.

Όμως ένα πράγμα δεν μπορούσα να κάνω, να εξομολογηθώ. Ντρεπόμουν πάρα πολύ γιά τις αμαρτίες μου. Μού φαινόταν εξαιρετικά δύσκολο. Φοβόμουν. Δεν ήθελα. Από τον Άγιο πλέον Παΐσιο διάβασα για την εξομολόγηση και πόσο σημαντική είναι. Άρχισα να προβληματίζομαι…..παίρνω την απόφαση να το κάνω κάποια στιγμή στο μέλλον όμως με τη βοήθεια κάποιου έμπειρου πνευματικού. Αφού διάβασα κάποια βιβλία σχετικά με την εξομολόγηση, επισκέπτομαι το Άγιο Όρος κι εκεί εξομολογούμαι. Ένιωσα καλά!! Σαν κάποιος να μού ξερίζωσε από μέσα μου με μια κίνηση ακαθαρσίες κι αγκάθια. Ένιωσα ελαφρύς!!

Χρωστούσα μια συγγνώμη στον δημιουργό μου. Είδα ότι δεν ήταν τίποτε το τρομερά δύσκολο. Είπα απλά ο,τι έκανα μέχρι τότε με σκοπό να μην τα ξανακάνω, ν’ αλλάξω με τη βοήθεια τού Θεού (μόνος μου δεν μπορώ) τρόπο ζωής.

Να κάνω όσο μπορώ το θέλημά Του. Μακάρι να με συγχωρέσει γιά όλα μου τα αμαρτήματα. Συνειδητοποίησα πως θέλω να βρω έναν πνευματικό γιά να μπω σε μια ‘’τάξη’’. Προσευχήθηκα, έψαξα και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα βρήκα.

Η ζωή μου έχει αλλάξει. Αυτά πού κάποτε σαν ανόητος εγωιστής χλεύαζα, είδα πως είναι πολύ σημαντικά κι ωφέλιμα. Βλέπω τα πράματα από άλλη πλευρά. Κάθε μέρα συνειδητοποιώ πόσο μακρόθυμος και καλός είναι ο Άγιος Τριαδικός Θεός.

Η μακροθυμία Του και η αγάπη Του είναι απέραντη!! Μόνο από το έλεός Του θα σωθούμε, αυτό κατάλαβα!! Μακάρι μέχρι το τέλος της ζωής μου να βρίσκομαι μέσα στα μυστήρια της εκκλησίας μας.

Ευχαριστώ τον Ύψιστο, την Παναγία μητέρα Του κι όλους τούς Αγίους γιά όλη την εμφανή κι αφανή βοήθειά τους από τα βάθη της ψυχής μου.

Τον ευχαριστώ και Τον δοξάζω γιά τη δοκιμασία πού μού έστειλε, μακάρι να είχα ξυπνήσει νωρίτερα.

Μακάρι να με συγχωρέσει γιά όλα μου τα αμαρτήματα. Νιώθω ότι χρωστάω πολλά σε Εκείνον…

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.

Α.Α. Δάσκαλος, Παιδαγωγός
ΠΗΓΗ: enromiosini.gr

You cannot copy content of this page