Advertisements
Κήρυγμα

Το μερίδιό μας στη Βασιλεία των Ουρανών είναι ο σκοπός της δημιουργίας μας και της ύπαρξής μας

Εκεί που γίνεται το θαύμα υπάρχει πόνος μεγάλος – Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ
Το απόσπασμα του Ευαγγελίου αυτής της Κυριακής αναφέρεται στη γνωστή παραβολή των ταλέντων και μπορεί να συνδεθεί με τις διδασκαλίες της Εκκλησίας μας για τη Βασιλεία των Ουρανών.

Το απόσπασμα του Ευαγγελίου αυτής της Κυριακής αναφέρεται στη γνωστή παραβολή των ταλέντων και μπορεί να συνδεθεί με τις διδασκαλίες της Εκκλησίας μας για τη Βασιλεία των Ουρανών.

Η παραβολή είναι ένα διδακτικό βοήθημα που χρησιμοποιεί ο Ιησούς για να μας διδάξει πνευματικά θέματα, τα οποία συνδέονται με τη Σωτηρία μας μέσω του Χριστού. Δηλαδή, ο Χριστός χρησιμοποιεί απλές εικόνες από την καθημερινότητα, τις οποίες προσωπικά γνωρίζουμε, ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε πράγματα, που αλλιώς μας είναι άγνωστα, όπως η Βασιλεία των Ουρανών και εκείνοι, που μπορούν να έχουν ελπίδα να γίνουν συμμετέχοντες σε αυτή τη Βασιλεία.

Στην αρχή της Θείας Λειτουργίας, ο ιερέας ξεκινά πάντα με την ακόλουθη προσευχή:

“Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και εις τους αιώνες των αιώνων. ”

Το μερίδιό μας στη Βασιλεία των Ουρανών είναι ο σκοπός της δημιουργίας μας και της ύπαρξής μας.

Ως εκ τούτου, στη σημερινή παραβολή, ο Ιησούς Χριστός μας λέει ότι, όποιος βρεθεί εκτός της Βασιλείας των Ουρανών, θα υποφέρει και θα πονάει διαρκώς. Περιγράφει αυτή την κατάσταση ως “… κλάμα και τρίξιμο δοντιών. ” (Ματθαίος 25:30).

Αυτή η φράση χρησιμοποιήθηκε συνήθως από ανθρώπους που ζούσαν τον πρώτο αιώνα, στα χρόνια του Χριστού, στη σημερινή σύγχρονη αιματοβαμμένη πόλη της Ιερουσαλήμ, προκειμένου να περιγράψουν τον πόνο, τη θλίψη και την ανθρώπινη δυστυχία, που βίωσαν όσοι υπέφεραν από την ανίατη τότε ασθένεια της λέπρας.
Μάλιστα, ακριβώς έξω από την πόλη της Ιερουσαλήμ, όπου πετάχτηκαν τα σκουπίδια, συγκεντρώθηκαν όλοι αυτοί που υπέφεραν από λέπρα, προσπαθώντας να βρουν κάτι να φάνε από τον σωρό των σκουπιδιών και ταυτόχρονα ανάβουν φωτιές για να ζεσταθούν από το κρύο, μέχρι να πεθάνουν μόνοι τους, έρημος και στερημένος κάθε ανθρώπινη βοήθεια, είτε από συγγενείς, φίλους, άτομα, φιλάνθρωπους οργανώσεις είτε από κάποιον κυβερνητικό αξιωματούχο.

Η παραβολή των ταλέντων επιχειρεί να μας διδάξει ότι όλοι όσοι έχουν ακούσει αυτή τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας και την αγνοούν στον τρόπο ζωής τους, επιλέγουν να απομακρυνθούν από τη Βασιλεία των Ουρανών. Θα υποφέρουν για αιώνες, όπως οι λεπροί, που υπέφεραν στις χωματερές της Ιερουσαλήμ.
Ωστόσο, πώς μπορεί κάποιος να έχει οποιαδήποτε ελπίδα να εισέλθει στη Βασιλεία των Ουρανών; Η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Πρέπει να ζούμε σύμφωνα με τις Θείες Εντολές του Χριστού.

Οι εντολές του Χριστού δεν αναφέρονται απλώς στην αποφυγή της εκτέλεσης κακών πράξεων, στην πράξη της αμαρτίας, αλλά ακόμα περισσότερο στην πράξη του καλού.
Δηλαδή, όταν μπορούμε να κάνουμε κάτι καλό και δεν το κάνουμε, είναι σαν να αμαρτάνουμε. Ως εκ τούτου, αν μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον και το αποφύγουμε, τότε αμαρτάνουμε.

Ακόμα και όταν ο Θεός μας δίνει ορισμένα δώρα, είμαστε υποχρεωμένοι πρώτον να προσπαθήσουμε να τα αυξήσουμε και δεύτερον να τα χρησιμοποιήσουμε προς όφελος όλων. Αυτό είναι το νόημα της παραβολής των ταλέντων του σημερινού αποσπάσματος του Ευαγγελίου.
Για να έχουμε σωστό προσανατολισμό στη ζωή μας όμως και για να πάμε προς αυτή την κατεύθυνση, χρειαζόμαστε πνευματική καθοδήγηση. Έχουμε αυτή την καθοδήγηση από τον σεβασμό που δείχνουμε στον κληρικό μας για τη διδασκαλία του Ευαγγελίου.

Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτης