Κήρυγμα

Πως θα είμαστε έτοιμοι να διαβούμε τα πελάγη του βίου μας με ακύμαντο βηματισμό

Πως θα είμαστε έτοιμοι να διαβούμε τα πελάγη του βίου μας με ακύμαντο βηματισμό

Μοιραστείτε το άρθρο

Κυριακή Θ΄ Ματθαίου: Αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερα το ευαγγελικό ανάγνωσμα περιγράφει το περπάτημα του Ιησού Χριστού επί των κυμάτων, πράγμα το οποίο είναι αδύνατον για τα μέρα της λογικής μας και όμως συνέβει για να ενδυναμώσει την πίστη των μαθητών του ο Κύριος μας.

Αυτή η πίστη είναι που χρειάζεται τροφοδοσία και ποιότητα και να τρέφεται δηλαδή και να μην εξαντλείται σε γεγονότα επίκαιρα και φθαρτά αλλά να πηγάζει και να ζει για την αθανασία.

Όταν τον είδαν οι μαθητές να περπατά επί των κυμάτων σκέφτηκαν το απλό και πρώτο που ήρθε στο νου τους ότι είναι κάποιο φάντασμα που εμφανίζεται την νύχτα ενώπιον τους και είναι απλά κάτι που η φαντασία τους δημιουργεί και εδράζεται στους φόβους και τα δικά τους πράγματα, τις δικές τους ψυχολογικές εμπειρίες και συνθήκες του εαυτού τους.

Αναλαμβάνει δε ο Πέτρος να συνδιαλλαγεί με τον Κύριο που περπατά επάνω στα κύματα και του λέει απλά και ανθρώπινα αν είσαι συ πες και εγώ να περπατήσω πάνω στα κύματα μαζί σου. Να συμπορευθώ και να παραπορευθώ όπως κάνω και στη γη πλησίον σου και τώρα εδώ πάνω στα νερά.

Αυτό δε έγινε με έναν λόγο του Κυρίου και το έκανε πράξη ο Πέτρος όσο είχε ως οδηγό δε την πίστη του περπατούσε επι των κυμάτων. Όταν όμως έβαλε την λογική του και εσκέφθει ότι αυτό είναι αδύνατον τότε έχανε την ευστάθεια του επί των κυμάτων και άρχισε να βυθίζεται.

Ο Κύριος του είπε απλά γιατί δίστασες; Γιατί έχασες την πίστη σου σε μένα ολιγόπιστε; Και τον έπιασε από το χέρι. Εκείνη την στιγμή ο απόστολος Πέτρος απεκάλυψε την ανθρώπινη αδυναμία ενώπιον του μεγαλείου της θεότητος.

Το πώς μπορεί να αδειάσει ο άνθρωπος αυτοστιγμή από την πίστη που τον διακατέχει και τον καθοδηγεί στο διάβα της ζωής του και να είναι κενός νοήματος πνευματικού. Αυτές οι στιγμές ολιγοπιστίας και όχι απιστίας, στιγμές που δοκιμάζεται η πίστη και εμπιστοσύνη μας στον Θεό είναι στιγμές που στον πνευματικό μας βίο όλοι τις έχουμε.

Όλοι αντιμετωπίζουμε τέτοιες στιγμές που μας κάνουν να κλυδωνίζεται το πλοίο του εαυτού μας στην θάλασσα των αμφιβολιών μας και τότε πρέπει να απλώσουμε απλά και ανθρώπινα το χέρι μας στον Κύριο μας και Εκείνος να μας γεμίσει με την εμπιστοσύνη και το πνευματικό του μεγαλείο.

Να μην φοβηθούμε να του αποκαλύψουμε το πρόβλημα μας και την στιγμή της αδυναμίας μας και Εκείνος με συγκατάβαση και θεϊκό μεγαλείο θα ανταποκριθεί στην στιγμή της αδυναμίας μας και θα μας γεμίσει πίστη και ελπίδα στον Ίδιο Του τον εαυτό.

Ο απόστολος Πέτρος όσο δεν έβαζε την λογική να λεπτολογήσει τα πράγματα περπατούσε στο νερό και από την στιγμή που έβαλε την λογική και σκέφτηκε ότι είναι αδύνατον να περπατά επι των κυμάτων τότε άρχισε να καταποντίζεται και χρειάσθηκε την παρέμβαση του Ιησού Χριστού.

Εμείς το ίδιο μπορεί να ζήσουμε να μας επισκεφθούν στο νου μας αμφιβολίες και ερωτήσεις για την πνευματική μας ζωή και ισορροπία ενώπιον του Ιησού και εκείνη την ώρα να αισθανθούμε ότι γκρεμίζεται το τείχος της καρδιάς μας που μας περιβάλλει και ότι είμεθα έκθετοι σε κάθε εχθρική κίνηση και μεταβολή και άρα να χρειασθούμε βοήθεια που οι άνθρωποι δεν μπορούν να μας την παρέχουν παρά μόνον ο Κύριος μας.

Την στιγμή αυτή της δυσκολίας μόνον ο Χριστός μπορεί να ανορθώσει την συνθήκη της σκέψεως μας και τον τρόπο του βίου μας να ανακαινίσει και να μας εμπνεύσει πολύ και υπερβάλλουσα πίστη που κάνει κάθε εμπόδιο να φαντάζει τίποτα ενώπιον της δυνάμεως του Κυρίου μας.

Αυτή την δύναμη που έζησε ο Πέτρος να τον περιζώνει και να τον αγκαλιάζει την χρειαζόμαστε και εμείς και το χέρι του Χριστού να μας πιάνει και να μας καθησυχάζει το χρειαζόμαστε και εμείς. Τότε θα είμαστε σίγουροι ότι δεν είμαστε μόνοι αλλά ότι στις δυσκολίες και στα προβλήματα έχουμε βοηθό και συμπαραστάτη τον Κύριο μας που θα είναι δίπλα μας και εντός μας σε κάθε πρόβλημα που θα δοκιμάζει την δύναμη της καρδιάς μας.

Εμείς όταν ακούμε την φωνή του Ιησού να μας λέγει ολιγόπιστε γιατί διστάζεις να είμαστε σίγουροι ότι δεν είναι φωνή αποδοκιμασίας αλλά φωνή συμπαραστάσεως και συμμετοχής στο πνευματικό μας πρόβλημα. Τα προβλήματα μπορεί να υπάρχουν αλλά και οι λύσεις που θα βρούμε με προσευχή και ταπείνωση θα είναι από τον Θεό εμπνευσμένες.

Μην διστάζουμε να αναλύουμε το πρόβλημα μας εν προσευχή ενώπιον του Κυρίου και Εκείνος τον διάλογο της προσευχής δεν τον αφήνει να πάει χαμένος αλλά τον κάνει μια ουσιαστική και αγιαστική εμπειρία για εμάς και τον πνευματικό μας τρόπο ύπαρξης. Τότε και μόνον τότε, αδελφοί μου θα είμαστε έτοιμοι να διαβούμε τα πελάγη του βίου μας με ακύμαντο βηματισμό επειδή θα έχουμε εμπιστοσύνη και πίστη αταλάντευτη στον Σωτήρα και Λυτρωτή μας. Αμήν.

Αρχιμανδρίτης π. Ιερόθεος Λουμουσιώτης, Ιεροκήρυκας της Ι.Μ Ύδρας Σπετσών και Αιγίνης
Κυριακή Θ΄ Ματθαίου 2018

error: Content is protected !!