Κήρυγμα

Οι διώκτες της πίστης βρίσκονται ακόμη και μέσα στον ιερό χώρο της Εκκλησίας

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος - Κήρυγμα Κυριακής Β΄ Λουκά
Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος - Κήρυγμα Κυριακής Β΄ Λουκά

Ο Απόστολος Παύλος μας παρουσιάζει στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα τον θησαυρό της πίστης που μας χάρισε ο Θεός και τη μεγάλη βοήθεια που παίρνει από τον Θεό ο εργάτης του Ευαγγελίου.

Για να δείξει ο Απόστολος Παύλος πόσο αδύναμος αισθάνεται ως άνθρωπος παρομοιάζει τον εαυτό του, αλλά και όσους κηρύττουν το Ευαγγέλιο του Χριστού, με πήλινα δοχεία που σπάνε εύκολα. Όμως μέσα από αυτή την αδυναμία των ανθρώπων φανερώνεται η δύναμη του Ιησού Χριστού, η οποία τους στηρίζει στον αγώνα τους αυτό. «Έχομεν δε τον θησαυρόν τούτον εν οστρακίνοις σκεύεσιν, ίνα η υπερβολή της δυνάμεως η του Θεού και μη εξ ημών» (Β΄ ΚΟΡ. 4, 7). Δηλαδή, «Αλλά εμείς που έχουμε αυτόν τον θησαυρό είμαστε σαν τα πήλινα δοχεία· έτσι γίνεται φανερό πως η υπερβολική αξία του θησαυρού αυτού προέρχεται από τον Θεό και όχι από εμάς» (Β΄ ΚΟΡ. 4, 7).

Και μας παρουσιάζει έπειτα ο Απόστολος Παύλος τις δυσκολίες που είχαν οι Απόστολοι στο κηρυκτικό τους έργο, αλλά και τη βοήθεια που λάμβαναν από τον Θεό. «Αν και μας πιέζουν από παντού, δεν μας καταβάλλουν. Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, αλλά δεν απελπιζόμαστε. Μας καταδιώκουν, ο Θεός όμως δεν μας εγκαταλείπει. Μας ρίχνουν κάτω, μα δεν χάνουμε τον αγώνα. Συνεχώς υποφέρουμε σωματικά μετέχοντας έτσι στον θάνατο του Κυρίου Ιησού, για να φανερωθεί στο πρόσωπό μας η ζωή του αναστημένου Ιησού. Δηλαδή είμαστε ζωντανοί, αλλά εκθέτουμε συνεχώς τον εαυτό μας στον θάνατο για χάρη του Ιησού, ώστε να φανερωθεί στο θνητό μας σώμα η ζωή του Ιησού» (Β΄ ΚΟΡ. 4, 8-11). Ο Απόστολος Παύλος αισθάνεται αδύνατος, όμως έχει τη βοήθεια του Ιησού, ο Οποίος δεν τον εγκαταλείπει ποτέ. Έτσι συνεχίζει τον αγώνα του πάντοτε με επιτυχία.

Η αδυναμία αυτή του εργάτη του Ευαγγελίου είναι ευεργετική για τους πιστούς, κατά την άποψη του Αποστόλου Παύλου. Γι’ αυτό και λέει: «ώστε ο μεν θάνατος εν ημίν ενεργείται, η δε ζωή εν υμίν» (Β΄ ΚΟΡ. 4, 12). Δηλαδή, «Έτσι, μας απειλεί συνεχώς ο θάνατος, ενώ εσείς κερδίζετε τη ζωή» (Β΄ ΚΟΡ. 4, 12). Ο Απόστολος Παύλος θέλει να παρουσιάσει την αδυναμία τόσο του ιδίου όσο και των άλλων εργατών του Ευαγγελίου. Με τον τρόπο αυτό θέλει να δείξει ότι ο ανεκτίμητος πνευματικός θησαυρός που δίνεται μέσα από τα κηρύγματα, δεν είναι κατόρθωμα όσων κηρύττουν το Ευαγγέλιο του Χριστού, αλλά δώρο του Θεού! Έτσι οι πιστοί αντιλαμβάνονται την υπερβολική αξία που έχει το Ευαγγέλιο και το αποδέχονται χωρίς επιφυλάξεις. Γι’ αυτό και καθίστανται ευεργετικά τα λόγια του Ευαγγελίου. Γιατί προέρχονται από τον Ίδιο τον Θεό και όχι από τους ανθρώπους.

Άραγε, έχουμε εκτιμήσει αυτόν τον θησαυρό της γνώσης του αληθινού Θεού, που μας κληροδότησαν οι Άγιοι Απόστολοι και οι διάδοχοί τους μέσω της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας; Πολλοί άνθρωποι της εποχής μας που βρίσκονται σε κάθε σημείο του πλανήτη μας δεν έχουν ακούσει το Ευαγγέλιο του Χριστού και δεν έχουν γνωρίσει τη δόξα του αληθινού Θεού. Πολλοί είναι εκείνοι στη σημερινή εποχή που λατρεύουν την κτίση αντί για τον Δημιουργό της κτίσης. Έχουν θεοποιήσει δημιουργήματα όπως ζώα, δένδρα, βουνά ή δημιουργήματα της φαντασίας τους, στα οποία έδωσαν μορφή κατασκευάζοντας είδωλα και αυτά λατρεύουν ως θεό! Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα έχουν αφήσει στην άκρη τον Θεό και στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις ή στην επιστήμη. Εμείς όμως που βρισκόμαστε στο χώρο της Εκκλησίας αξιωθήκαμε από τον Θεό να λάμψει μέσα στις καρδιές μας το Φως το αληθινό.

Κατέχουμε, λοιπόν, εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί τον ανεκτίμητης αξίας θησαυρό της γνώσης του αληθινού Θεού. την αληθινή πίστη. Όμως κάθε θησαυρός κινδυνεύει να συληθεί, να κλαπεί. Γι’ αυτό χρειάζεται να τον φυλάσσουμε άγρυπνοι με πολλή προσοχή, να μην τον χάσουμε. Ο Απόστολος Παύλος γνώρισε τον πόνο στενών συνεργατών του, που παρασύρθηκαν από τον κόσμο και απαρνήθηκαν την πίστη στον Χριστό. «Ο Δημάς αγάπησε τον παρόντα αιώνα· με εγκατέλειψε και πήγε στην Θεσσαλονίκη» (Β΄ ΤΙΜ. 4, 10), γράφει με βαθιά θλίψη, για το κατάντημα του πρώην πολύτιμου συνεργάτη του, στον μαθητή του Τιμόθεο. Η Ορθόδοξη Πίστη δεν ανταλλάσσεται με τίποτα άλλο. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι Άγιοι Μάρτυρες προτίμησαν να θυσιάσουν και τη ζωή τους παρά να αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό. Οι Άγιοι δεν υπολόγιζαν τίποτα το επίγειο και πρόσκαιρο. Έβαζαν πάνω από όλα την πίστη.

Eίναι πολλοί οι πειρασμοί στην εποχή μας που αποσκοπούν να πλήξουν την πίστη στο πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Το χειρότερο είναι ότι οι διώκτες της πίστης βρίσκονται ακόμη και μέσα στον ιερό χώρο της Εκκλησίας μας, διδάσκοντας αιρετικές δοξασίες και υπακούοντας στα κελεύσματα της νέας τάξης πραγμάτων! Να μην επηρεαζόμαστε ούτε να κλονιζόμαστε. Να είμαστε σταθεροί στην πίστη μας. Την Εκκλησία την κρατάει στα χέρια Του ο Ίδιος ο Χριστός και σε αυτούς που την πολεμούν θα τους δώσει, όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου, αυτό που τους αξίζει! Εμείς να προσπαθούμε να γνωρίζουμε όλο και βαθύτερα τις αλήθειες της πίστης μας και να ζούμε σύμφωνα με αυτές. Και να είμαστε βέβαιοι ότι ο Κύριος που ενδυνάμωνε τον Απόστολο Παύλο στους σκληρούς διωγμούς που αντιμετώπιζε, θα ενισχύει κι εμάς και θα προχωράμε πάντοτε νικητές στον πνευματικό μας αγώνα.

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γιαννακόπουλος
Εφημέριος Ιερού Ναού Αγίου Αλεξίου Αιγίου

You cannot copy content of this page