Κήρυγμα

Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτης: Ο δαιμονισμένος των Γαδαρηνών κι ο πόλεμος στην Ουκρανία

Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτης: Ο δαιμονισμένος των Γαδαρηνών κι ο πόλεμος στην Ουκρανία

Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα η Εκκλησία μας προβάλλει το θαύμα της θεραπείας του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών.

Συγκεκριμένα ο Ιησούς Χριστός συνάντησε έξω από την πόλη έναν άνδρα που από χρόνια κυριαρχείτο από τα δαιμόνια που συνήθιζε να γυρίζει γυμνός και να κοιμάται στο νεκροταφείο. Τα μέλη της οικογένειας του για να βρουν την ησυχία τους, όταν ήταν σπίτι, συνήθιζαν να τον δένουν χειροπόδαρα. ΄Ήταν ένας άνθρωπος επικίνδυνος.

Ο Ιησούς Χριστός, ως φιλεύσπλαχνος Θεός, διατάσσει να απέλθουν από αυτόν τα δαιμόνια και τότε αυτός ελευθερώνεται, γίνεται ήρεμος, μειλίχιος, αποκτά την υγεία του. Τα δαιμόνια με την άδεια του Ιησού εισέρχονται σε μια αγέλη χοίρων που ορμούν και πνίγονται στη θάλασσα.

΄Ύστερα από λίγο με τη γνωστοποίηση και τη διάδοση του απίστευτου θαυματουργικού γεγονότος, κόσμος πολύς από τη πόλη και τα γύρω χωριά έρχεται για να θαυμάσει το γεγονός.

Το κάθε θαύμα του Ιησού Χριστού, όπως κι ολόκληρη η διδασκαλία του, έχουν ως κύριο στόχο και σκοπό να αποκαλύψουν το μυστήριο του ερχομού της Βασιλείας του Θεού στο κόσμο. Μιας Βασιλείας όπου δεν έχει θέση ο πόνος και η δυστυχία, οι θλίψεις και οι αρρώστιες, οι αγωνίες και η εγκληματικότητα, η ψευτιά και η υποκρισία, η φτώχεια και η μιζέρια κι όλα τα κοινωνικά δεινά της ανθρωπότητας, όπως είναι οι φυλετικές διακρίσεις και οι  συγκρούσεις σε εμπόλεμες περιοχές, όπως συμβαίνει τώρα στην Ουκρανία, που οι συνέπειες του πολέμου, απλώνονται ως μεγάλη ανεξέλεγκτη φωτιά με μεγάλο άνεμο που ήδη έφθασε και στο σπίτι μας, που αποτελεί κίνδυνο για την ειρηνική μας συνύπαρξη και επιπλέον, μετά από οκτώ μήνες πόλεμο, η  καθημερινή αύξηση των τιμών σε υπηρεσίες και αγαθά, οδηγεί σε κοινωνικές αναταραχές σ’ όλες τις χώρες, γιατί πλέον όλοι χρειάζονται διπλάσιο εισόδημα από αυτό που έχουν τώρα για να ζουν όπως ζούσαν πριν την έναρξη του πολέμου.

Και φυσικά, ο μισός πληθυσμός του Πλανήτη μας που ζουν σε χώρες που υποφέρουν από φτώχεια, σταδιακά θα έχουν προβλήματα έλλειψης τροφής και νερού, που αναγκαστικά, το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης θα οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις σε όλες τις χώρες του κόσμου, ακόμη και σε εκείνες που νομίζουν ότι έχουν ισχυρή οικονομία. Ήδη όλες οι χώρες ξοδεύουν περισσότερα από αυτά που έχουν, καταφεύγοντας συνέχεια σε υπερβολικά δάνεια, που αν δεν τα περιορίσουν, θα καταρρεύσει τόσο η παγκόσμια οικονομία όσο και οι οικονομίες πολλών χωρών, με θύματα τα αθώα παιδιά, που οι γονείς τους θα αδυνατούν να τα προστατεύουν και να πληρώνουν όσα τους προσφέρουν τώρα.

 

΄Έρχεται ο Ιησούς Χριστός με τα θαύματά Του και τη διδασκαλία Του να μας τονίσει, ότι η Βασιλεία του Θεού είναι μια κοινωνία αγάπης του Θεού με τον άνθρωπο και μια σχέση συναδέλφωσης και συνύπαρξης όλων των ανθρώπων, πλούσιων και φτωχών, άσπρων και μαύρων, μικρών και μεγάλων, ανδρών και γυναικών, ασθενών και υγειών.

Γι’ αυτό και το κάθε θαύμα του Ιησού είναι ένας αγωγός από τον οποίον διοχετεύεται η χάρις και η αγάπη του Θεού προς όλους τους ανθρώπους.

Ο Θεός δεν συμπεριφέρεται όπως τους ανθρώπους που βοηθούν μόνον τους δικούς τους και μάλιστα αυτούς που δεν τους στενοχωρούν και τους πικραίνουν. Ο Θεός μας αγαπά και μας βοηθά όλους μας. Αυτά έκαναν κι οι Απόστολοι. Αυτό έκαναν κι όλοι οι άγιοι μας. Αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς.

Πέραν όμως από αυτή την επιτακτική προτροπή να μιμηθούμε στη ζωή μας την ευσπλαχνία του Ιησού Χριστού και τη ζωή των αγίων μας, στο κάθε θαύμα του Ιησού Χριστού κρύβονται τόσες αλήθειες και πραγματικότητες της ζωής που αξίζουν να τις διερευνούμε και να εμβαθύνουμε σ’ αυτές για το δικό μας καλό.

΄Έτσι το σημείο εκείνο που μας προκαλεί έκπληξη στη σημερινή ευαγγελική περικοπή δεν είναι τόσο η θεραπεία του δαιμονισμένου, όσο η συμπεριφορά των συμπολιτών του απέναντι στον Ιησού Χριστό. Θα περίμενε κανείς να τον πλησιάσουν γεμάτοι ευγνωμοσύνη, να τον ευχαριστήσουν, να τον κρατήσουν κοντά τους, να του φέρουν και τους άλλους αρρώστους τους, να αφήσουν μπροστά του τους πόνους και τις αμαρτίες τους και να νοιώσουν τη παρουσία Του ανάμεσά τους, ως ευλογία, ως πρόσκληση για να   μετανοήσουν και να ακολουθήσουν το δρόμο της σωτηρίας.

Αντίθετα δεν κάνουν τίποτα απ’ όλα αυτά. Κάνουν μάλιστα το χειρότερο. Ζητούν να απομακρυνθεί ο Ιησούς Χριστός από κοντά τους, του ζητούν να φύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται, του ζητούν να απομακρυνθεί από τα σύνορα της χώρας τους.

Γιατί άραγε αυτή η κακία εκ μέρους των Γαδαρηνών; ΄Ισως γιατί βλέπουν τον Ιησού ως εμπόδιο στα αμαρτωλά συμφέροντα τους που αποβλέπουν στο παράνομο κέρδος, δηλαδή στην εκμετάλλευση του άλλου με αθέμιτα μέσα. Μάλιστα πριν από λίγο ο Ιησούς Χριστός θεραπεύοντας τον δαιμονισμένο καταδίκασε μαζί και το παράνομο κέρδος, οδηγώντας στο γκρεμό το κοπάδι των χοίρων που τελικά πνίγηκαν στην θάλασσα.

Είναι  γνωστόν από τη Παλαιά Διαθήκη ότι με σαφήνεια ο Νόμος του Μωϋσέως, για να προστατεύσει τους συμπολίτες του από βλαβερές ασθένειες, απαγόρευε ρητά στους Εβραίους να τρώνε χοιρινό κρέας και να τρέφουν χοίρους.

Δεν ήταν άξιοι να επωφεληθούν από τη παρουσία του Ιησού Χριστού. ΄Έτσι του ζητούν να φύγει.

Μήπως η ίδια  ιστορία συμβαίνει και στη δική μας ζωή;

Ο Ιησούς Χριστός ζητά από εμάς αγάπη, τιμιότητα, ειλικρίνεια, ταπείνωση, υπομονή, ηρεμία, γαλήνη, κάθε αρετή, θυσία και προσφορά βοηθείας προς όσους μας έχουν ανάγκη και φυσικά καθημερινά να ζούμε εν Μετανοία.

Πολλοί άνθρωποι ολίγον διαφέρουν από τους Γαδαρηνούς, που έδιωξαν τον Ιησού Χριστό, γιατί πολλοί άνθρωποι της εποχής μας από το πάθος του υλικού κέρδους δυσκολεύονται να αντιληφθούν ότι πέρα και πάνω από το παράνομο και υλικό κέρδος υπάρχει και προβάλλει το αιώνιο κέρδος της ψυχής, η εν Χριστώ αιώνιος σωτηρία μας.

Στη ζωή μας ο Θεός μας δίνει ευκαιρίες για να ζήσουμε εν μετανοία, για να σωθούμε. Αυτές οι ευκαιρίες εκφράζονται με τη βίωση κάποιου θαύματος που συμβαίνει σε μας προσωπικά, ή μέσα στο περιβάλλον που ζούμε.

Εκεί που γίνεται το θαύμα υπάρχει πόνος μεγάλος και το θαύμα αποβλέπει ακριβώς στην εξάλειψη του κακού που δημιουργεί τον πόνο, κι όταν υπάρχει πόνος και κάποια μεγάλη οικογενειακή τραγωδία, που ποτέ μας δεν διανοηθήκαμε ότι θα μας συμβεί, να βρίσκουμε πνευματικές δυνάμεις με τη βοήθεια του Θεού, να τις  αντιμετωπίζουμε νικηφόρα.

Ο Θεός μας παρακινεί συνέχεια να οδηγούμε τον εαυτό μας στη σωτηρία που μας προσφέρει ο Χριστός, προσπαθώντας στη ζωή μας να ζήσουμε σύμφωνα με τις θείες Του εντολές.

Εκείνος ο δαιμονισμένος, ο θεωρούμενος από τους Γαδαρηνούς τρελός, καταξιώθηκε να γίνει μάρτυρας του Θεού, καταξιώθηκε να έχει προσωπική επικοινωνία με τον Ιησού Χριστό, καταξιώθηκε να διδάξει τον λόγο του Θεού, κατάφερε να σωθεί.

Το δίδαγμα αυτού του περιστατικού σημαίνει ότι δεν πρέπει ποτέ στη ζωή μας να περιφρονήσουμε ή να υποτιμήσουμε οποιονδήποτε άνθρωπο.

Αντίθετα πρέπει να προσευχόμαστε για τον κάθε άνθρωπο, προσφέροντάς του έργα αγάπης γιατί ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από τις εντυπώσεις που έχουμε γι’ αυτόν, έχει δημιουργηθεί «κατ’ εικόνα Θεού». Αυτό σημαίνει ότι στη θετική συνάντησή μας και στη σχέση μας με τον κάθε άνθρωπο συναντούμε τον Θεόν. Το μυστικό για να είμαστε δυνατοί στο καθημερινό αγώνα της ζωής είναι να προσπαθούμε να κάνουμε και να λέμε για τους άλλους αυτά που θέλουμε να λένε και να κάνουν οι άλλοι για μας.

Όποιος υποπτεύεται τους πάντες και κατηγορεί τους πάντες και βρίσκει μόνο αρνητικά πράγματα στους άλλους. Αυτοί οι χαρακτήρες των ανθρώπων νομίζουν ότι ουδείς τους αγαπά κι ότι όλοι τους πολεμούν και θέλουν το κακό τους και το χειρότερο, ποτέ τους δεν λένε ευχαριστώ για όσα έχουν ούτε στο Θεό ούτε στους ανθρώπους που τους προσφέρουν τα πάντα, αντίθετα θα ανοίξουν το στόμα τους για να παραπονεθούν ότι αυτό που τους δίνουν είναι προβληματικό.

Και το κάνουν αυτό γιατί είναι και αχάριστοι και αγνώμονες και άπληστοι. Αν δεν ταπεινωθούν και να μετανοήσουν επιλέγουν να ζουν μέσα σε μια κόλαση που είναι θέμα χρόνου η συνεχής απομόνωσή τους. Δυστυχώς όμως με τα αρρωστημένα αυτά πρόσωπα την πληρώνουν, όταν είναι γονείς και μικρά αθώα παιδάκια.

Εκεί χρειάζεται υπομονή και ηρεμία και «υπερβολική ανοχή και σιωπή» για να προστατεύουμε τα παιδιά μας, γιατί όλα τα παιδιά έχουν μόνο ένα πατέρα και μια μητέρα, και χωρίς τους γονείς, έστω κι αν έχουν τη καλύτερη προστασία και φροντίδα, θα μεγαλώσουν και θα είναι άνθρωποι προβληματικοί που μπορεί να δημιουργούν προβλήματα και στην οικογένεια, αν κάνουν, θα πάνε για χωρισμό, και στο χώρο της εργασίας τους και στις κοινωνικές τους ενασχολήσεις. Μπορεί να μεγαλώνουν και να δημιουργούν γύρω τους μια κόλαση.

Γι’ αυτό και ο Χριστός μας τόνισε ότι την ώρα που βοηθούμε το διπλανό μας επικοινωνούμε μαζί με το Θεό, παίρνοντας δυνάμεις που είναι απαραίτητες για να ζήσουμε όχι μόνο μια καλύτερη ζωή στον κόσμο αυτό, αλλά και στην αιωνιότητα, για να οδηγήσουμε τους εαυτούς μας στη ζωή του Παραδείσου.

Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτης