Ελλάδα

Υπήρχε εναλλακτική λύση για την Ελλάδα εκτός ΕΕ;

«Η αλληλεγγύη δεν είναι δωρεάν»...
Αλέξανδρος Μαλλιάς: Υπήρχε εναλλακτική λύση για την Ελλάδα εκτός ΕΕ;

Οι Συνθήκες που διαμορφώνουν τους θεσμούς και τις πολιτικές της ΕΕ χρειάζονται θεμελιώδη αναθεώρηση. Από το Μάαστριχτ μέχρι και την Λισαβόνα υπήρξε πρόοδος. Έγιναν θετικά βήματα με κατεύθυνση προς τα εμπρός. Η ΕΕ σήμερα είναι υποχρεωμένη να δώσει απαντήσεις σε δύο υπαρξιακά ζητήματα.

Το πρώτο αφορά στην αδυναμία της να προβλέψει. Τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία δέκα χρόνια στη Βόρειο Αφρική και Μέση Ανατολή αμφισβητούν ευθέως τη βούληση, τη δυνατότητα και τα μέσα που διαθέτει η ΕΕ μπροστά στις εκ θεμελίων ανακατατάξεις από την Μεσόγειο μέχρι τον Περσικό Κόλπο. Η εξωτερική πολιτική της ΕΕ φάνηκε αδύναμη να προλάβει, να διαγνώσει και να ελέγξει τις εξελίξεις.

Υπάρχει συνεπώς ασυμμετρία μεταξύ των προκλήσεων (πόλεμοι, συγκρούσεις, προσφυγικό-μεταναστευτικό) από τη μία και των εργαλείων και δυνατοτήτων που διαθέτει αλλά και της βούλησης από την άλλη. Γνωρίζω ότι υπάρχει αντίλογος. Εντούτοις, χωρίς κοινή εξωτερική πολιτική, η Ευρώπη θα συνεχίσει να ακολουθεί τις εξελίξεις και να παρακολουθεί τις συνέπειές τους. Επιπλέον θα στηρίζει ή θα αντιτάσσεται στις πρωτοβουλίες άλλων.

Αυτό άλλωστε δεν συμβαίνει σε κάποιο βαθμό και σε σχέση με την Τουρκία; Ας εφαρμόσουμε και στην αξιολόγηση της εξωτερικής πολιτικής της Ευρώπης τις λογιστικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση οποιασδήποτε ιδιωτικής επιχείρησης, ή επιχειρηματικού σχεδίου. Δηλαδή τον υπολογισμό του κόστους, του προσδοκώμενου κέρδους και των τρεχουσών ζημιών-αποδόσεων. Πιστεύει κανείς ότι η σημερινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ έχει μόνο θετικό απολογισμό;

Επαναπροσδιορισμός του κοινού συμφέροντος

Η συνέχεια στο slpress.gr 

orthodoxia.online

 

ΡΟΗ