ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Μοναχή Σωφρονία: “Γιατί δεν χτυπάει η καμπάνα;”

Μοναχή Σωφρονία: "Γιατί δεν χτυπάει η καμπάνα;"
Γράφει η μοναχή Σωφρονία, Ηγουμένη Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Ακράτας

Δεκέμβριος ὁ μῆνας τῶν ἑορτῶν μέ κατάληξη τή Μεγάλη ἑορτή τῆς Γέννησης τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ μας.  Σαρακοστή τῶν Χριστουγέννων μέ καραντίνα. Ὁ κόσμος μαστίζεται ἀπό μιά πανδημία. Ὁ ἔγκλεισμος ἔχει γίνει πιά μόνιμη κατάσταση. Οἱ ἐκκλησίες κλειστές γιά τόν κόσμο. Οἱ Θεῖες Λειτουργίες γίνονται κεκλεισμένων τῶν θυρῶν καί οἱ πιστοί παρακολουθοῦν πιά ἀπό τίς τηλεοράσεις τους τή Θεία Λατρεία. Ὑπομονή καί προσευχή μέχρι νά δοῦμε πῶς θά καταλήξει ὅλη αὐτή ἡ δοκιμασία. 

Σέ μᾶς στό μοναστήρι δέν ἄλλαξε τίποτε τό σημαντικό. 

Σπάνια ἕως ποτέ εἴχαμε Κυριακή καί Μεγάλη ἑορτή Θεία Λειτουργία, καθότι ἔχουμε ἔλλειψη ἱερέων στήν περιοχή καί ἤδη οἱ ἱερεῖς μας ἐξυπηρετοῦν πάνω ἀπό ἕνα ἤ δύο χωριά. Ἄλλαξε ὅμως κάτι «ἀσήμαντο» πού μόλις σήμερα συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό εἶναι. Κάθε πρωϊ Κυριακῆς, ἀφοῦ ἐμεῖς τελειώναμε τόν ὄρθρο καί τήν ἀσκητική Λειτουργία μας (ξεκινώντας στίς 5πμ. ) βγαίνοντας ἀπό τήν ἐκκλησία ἀκούγαμε τίς καμπάνες ἀπό τό ἀπέναντι χωριό.

Ἦταν ἡ ὥρα πού ψάλλανε τή δοξολογία καί «μπαίνανε» στή Θεία Λειτουργία. Καί ἀργότερα καθώς ἦταν ἤρεμη ἡ ἀτμόσφαιρα καί γαλήνια καί τό ἕνα βουνό ἀντίκριζε τό ἄλλο ἀκούγαμε τόν ἦχο τοῦ χερουβικοῦ νά γεμίζει τόν ἀέρα. Καί μποροῦσες νά συμμετέχεις νοερά στή Θεία Λειτουργία μαζί μέ τά πουλάκια πού κελαηδοῦσαν ἔντονα καί ρυθμικά ἀπό τά γύρω δένδρα. Ἦταν ἕνα «κάτι» «ἀσήμαντο» -σημαντικό. Ρώτησα τόν ἱερέα χθές: «Γιατί δέν χτυπᾶτε τίς καμπάνες;;;» . -Ἐνοχλοῦνται μοῦ εἶπε. Ὑποψιάζονται. 

Ἔσκυψα τό κεφάλι μου. Σήμερα ἔνιωσα αὐτό τό σκύψιμο καί τή θλίψη του. Ἔνιωσα αὐτή τή νεκρική σιωπή πού διαπέρασε τήν καρδιά μου. Νεκρική σιωπή ναί. Καί μιά ἀπορία: Γιατί ὄχι οἱ καμπάνες;; Καί τίς ἐκκλησίες τίς κλείσαμε καί μέτρα παίρνουμε καί δέν ἀρνούμαστε τήν ὕπαρξη τοῦ ἰοῦ καί τηροῦμε τά πάντα νομοταγῶς. Ἀλλά οἱ καμπάνες δέν ἀπαγορεύτηκαν ἀπό τό κράτος ἀλλά ἀπό μᾶς τούς ἴδιους!!! Ἀπό τούς γείτονές μας πού ἐπιτέλους βρέθηκε μιά «εὔλογος ἀφορμή» νά σταματήσει αὐτός ὁ ἐνοχλητικός ἦχος, πού μᾶς ξυπνάει ἀπό λήθαργο τῆς ἀπολυτότητος τοῦ ΕΓΩ μας. 

Ἄθελά μου θυμήθηκα ἀπό ἕνα προσκύνημά μας στά Ἱεροσόλυμα ὅταν στίς 3πμ. Κάθε πρωί στή Βηθλεέμ μᾶς ξυπνοῦσε ἡ προσευχή τοῦ Ἰμάμη ἀπό τά μεγάφωνα μέσα στήν πόλη δίπλα στό ξενοδοχεῖο. Ἡ προσευχή αὐτή κρατοῦσε ἕνα μισάωρο ἴσως καί παραπάνω καί δέν τολμοῦσε κανείς νά «διαμαρτυρηθεῖ» γιαυτό τό τόσο ἔντονο καί θορυβῶδες ξύπνημα καί ἀρκετά ἄκομψο ἠχητικά θά ἔλεγα.  Καί καθώς φτάσαμε σέ ἕνα τέτοιο πιά σημεῖο διχασμοῦ ἀνάμεσά μας-τῶν ἀνθρώπων τῆς «ἐκκλησίας» ἀναρωτιέμαι: Γιατί μόνο αὐτό πιά μπορεῖς νά κάνεις. Νά ἀναρωτηθεῖς μέσα σου καί σιωπηλά γιά νά μήν σέ ἐξευτελίσουν δημοσίως-σέ μιά ἐποχή πλουραλισμοῦ καί ἐλευθερίας γνώμης νά μήν μπορεῖ κανείς νά πεῖ τή γνώμη του, τήν ἄποψή του! 

Γιατί οἱ καμπάνες;; Ποῦ ἐνόχλησαν ἀδελφοί μου οἱ καμπάνες;;

Διάβασα πρό ἡμερῶν ἕνα ἄρθρο τοῦ νεαροῦ θεολόγου Π. Σελίμου «Γιά ποιόν χτυπᾶ ἡ καμπάνα;» πού ἀναρωτιόταν γιά τό χτύπημα τῆς καμπάνας πού στή οὐσία καλεῖ πιστούς ἀλλά πιστοί πιά δέν ἔρχονται στούς ναούς. Τώρα τί νά ποῦμε;; 

Γιατί δέν χτυπάει ἡ καμπάνα;

Γιατί δέν θέλεις τήν καμπάνα ἀδελφέ μου;; 

Τί ὑποψιάζεσαι καί τί φοβᾶσαι ἀπό ἕναν ἦχο;;;

Ἔτσι θά πάψουν καί τά πουλιά νά κελαηδοῦν ἀδελφοί μου.

Καί θά μείνουμε μόνοι μέσα μέ τούς ἦχους τῶν κινητῶν καί τήν ἠλεκτρονική ψευδαίσθηση μιᾶς εἰκονικῆς πραγματικότητος.

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου τοῦ Ἁγίου Νικολάου. 

μοναχή Σωφρονία Ηγουμένη Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Ακράτας