ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Κυριακή ΙΣΤ΄Λουκά, Τελώνου και Φαρισαίου – Ζητείται ταπείνωση

Μοιραστείτε το άρθρο

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Β’ Τιμόθ. γ’ 610-15

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Λουκ. ιη΄ 10-14

Ζητείται ταπείνωση

«Ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται»

Με τη σημερινή Κυριακή, του Τελώνου και Φαρισαίου, εισερχόμαστε στο Τριώδιο, περίοδο προετοιμασίας για το Πάσχα. Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα είδαμε έναν πολύ προσεκτικό και τηρητή του Νόμου πιστό, τον Φαρισαίο, να χάνει τους κόπους της ασκήσεώς του με την υπερηφάνεια· κι έναν βαριά αμαρτωλό, τον Τελώνη, με την ταπείνωση να βρίσκει έλεος ενώπιον του Θεού και να υψώνεται πάνω από τον Φαρισαίο. Αφού είναι έτσι, πως μπορούμε κι εμείς να γίνουμε ταπεινοί;

  1. Με απλή λογική

Η ταπεινοφροσύνη δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αίσθηση της πραγματικότητας. Μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας να ταπεινωθεί, να προσ­γειωθεί, να δεί την πραγματικότητα, με απλές λογικές σκέψεις. «Τι έχεις ο ουκ έλαβες; ει δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών;», ερωτά ο απόστολος Παύλος τους Κορινθίους αλλά και τον καθένα μας (Α´ Κορ. δ´ 7).

Ποιο χάρισμα έχεις το οποίο δεν έλαβες από τον Θεό; Και αν καθετί που έχεις, το πήρες από τον Θεό, γιατί καυχιέσαι σαν να μην πήρες τίποτε; Ομορφιά, σωματική δύναμη, μόρφωση, ταλέντα, πλούτος, αξιώματα…

Τίποτε δεν είναι δικό μας. Όλα είναι δώρα του Θεού. Και για όσα αποκτήσαμε με δικές μας προσπάθειες, η α­λήθεια είναι ότι ο Θεός μας έδωσε τις προϋποθέσεις, ώστε να τα αποκτήσουμε.

Έπειτα όλα εκείνα για τα οποία είναι ενδεχόμενο να υπερηφανευθεί ο άνθρωπος, σβήνουν με τον θάνατο· η κάποτε και πριν από τον θάνατο· με κάποιο ατύχημα, με ασθένειες, με το γήρας…

Η δε αρετή, το μόνο που δεν αφαιρείται ούτε με τον θάνατο, αυτό είναι κατεξοχήν Χάρις· και ο ασφαλέστερος τρόπος για να την χάσει κανείς, είναι να υπερηφανευθεί γι᾿ αυτήν – όπως το έπαθε ο Φαρισαίος της σημερινής Παραβολής.

  1.  Με τη μνήμη των αμαρτιών μας

Μας βοηθεί επίσης πολύ στην ταπεί­νωση το να θυμόμαστε τις αμαρτίες μας. Γράφει σχετικά ο όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης: «Λήθην πταισμάτων τύφος εργάζεται· εκείνων γαρ μνήμη, ταπεινοφροσύνης πρόξενος» (Κλίμαξ, Λόγος ΚΒ´, κγ´). Όταν κανείς υπερηφανεύεται, ξεχνά τις αμαρτίες του· ενώ η ενθύμησή τους προξενεί ταπείνωση.

Είπαμε ότι όλα είναι χάρισμα του Θεού. Λάθος, όχι όλα. Έχουμε κάτι δικό μας: τις αμαρτίες μας. Πόσες ημέρες έχουμε ζήσει πάνω στη γη; Και σε καθεμιά από αυτές πόσο έχουμε αμαρτήσει; Εφάμαρτες πράξεις, εφάμαρτα λόγια, εφάμαρτες σκέψεις. Πέλαγος αμαρτημάτων! Ας θυμηθούμε και τα καλά μας έργα: πόσο λίγα είναι, πόσο ατελή, και με μολυσμένα ελατήρια.

Έχουμε, αδελφοί, πολύ υλικό για να ταπεινοφρονούμε, για να στενάζουμε μαζί με τον Τελώνη: «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».

Κι αν εξομολογηθήκαμε τις αμαρτίες μας και μας τις συγχώρησε ο Θεός, ας Τον ευχαριστούμε ταπεινά σε όλη μας τη ζωή· και τέλος πάντων κάποτε τίςδιαπράξαμε· αυτό είναι αρκετό για να ταπεινοφρονούμε. Μόνο έτσι θα μας σκεπάζει το έλεός Του και δεν θα επιτρέπει να επιστρέψουμε στα παλαιά.

  1. Με την εξάσκηση της ταπεινώσεως σε όλα

Ο Μέγας Βασίλειος στη θαυμάσια ομιλία του περί ταπεινοφροσύνης μας διδάσκει ότι μπορούμε να αποκτήσουμε αυτή την αρετή εξασκώντας την σε καθετί που κάνουμε. Διότι η ψυχή του ανθρώπου επηρεάζεται από την εξωτερική του συμπεριφορά και αποκτά ανάλογο φρόνημα.

Να ασκείς την ταπεινοφροσύνη, γράφει ο Άγιος, στην εμφάνισή σου, στο ντύσιμό σου, στο φαγητό σου, στη συμπεριφορά σου. Γενικά, «εν άπασιν υφαίρει του μεγέθους» – σε όλα να αποφεύγεις την επίδειξη, τον εντυπωσιασμό.

Να μην περιφρονείς κανένα. Να είσαι φιλάνθρωπος και ελεήμων, γλυκύς στα λόγια σου, προσιτός σε όλους. Αν έχεις εξουσία, να φέρεσαι με επιείκεια στους κατωτέρους σου και να μην τους επιβάλλεις σκληρές τιμωρίες για το παραμικρό λάθος τους, και να συγχωρείς όσους σού μιλούν με αυθάδεια.
Να μη μιλάς για τον εαυτό σου. Να κρύβεις όσο είναι δυνατόν τα προτερήματά σου. Να αποφεύγεις τους επαίνους. Μη θέλεις να βλέπουν οι άνθρωποι τα καλά σου έργα και να σε δοξάζουν· αλλά να τα βλέπει μόνο ο Θεός, ο Οποίος τότε θα σού δώσει μεγάλο μισθό (ΕΠΕ 6, 126-128).

 

Αδελφοί, μόνη η ταπείνωση μας εισάγει στον Παράδεισο. Χωρίς ταπείνωση δεν σωζόμαστε, όποιες άλλες αρετές κι αν έχουμε αποκτήσει. Η περίοδος του Τριωδίου που σήμερα ξεκίνησε, πολύ μας βοηθάει στην ταπείνωση. Οι Ακολουθίες του Τριωδίου μας θυμίζουν την αμαρτωλότητά μας, εμπνέουν το ταπεινό φρόνημα. Να ζήσουμε λοιπόν το Τριώδιο. Να συμμετέχουμε με την καρδιά μας στις ιερές Ακολουθίες. Να αξιοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία που μας χαρίζει η αγάπη του Θεού. Να ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, για να μας υψώσει ο Θεός. Θα μας υψώσει σ᾿ αυτή τη ζωή εξαγιάζοντάς μας, και στην άλλη χαρίζοντάς μας τη Βασιλεία Του.

 

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Κάνε το σχόλιο σου

Click here to post a comment

Απάντηση