ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ

Τα μυστικά της ευχής – Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Τα μυστικά της ευχής - Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης
Τα μυστικά της ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με»  - Τι μας δίνει - Πως λέμε την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» - Η νοερά προσευχή

 Τα μυστικά της ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με»

Να λέγης παιδί μου την ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», ημέρα και νύχτα συνέχεια. Η ευχή θα τα φέρη όλα. Η ευχή περιέχει τα πάντα, περικλείει τα πάντα, αίτησι, παράκλησι, πίστι, ομολογία, θεολογία κλπ. Η ευχή να λέγεται χωρίς διακοπή.

Τι μας δίνει η ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με»

Η ευχή θα φέρη ολίγον κατ’ ολίγον ειρήνη, γλυκύτητα, χαρά, δάκρυα. Η ειρήνη και η γλυκύτης θα φέρουν περισσότερον ευχή, και η ευχή κατόπιν, περισοτέραν ειρήνη και γλυκύτητα κλπ. Θα έρθη στιγμή, που αν θα σταματάς την ευχή, θα αισθάνεσαι άσχημα.

Όταν ο μοναχός, βρη αυτή την χαρά και την ειρήνη από την ευχή, τότε θεωρεί σκύβαλα όλα τα του κόσμου. Τότε δοξάζει τον Θεόν, που τον άρπαξε από την ματαιότητα του κόσμου. Τότε, σκέπτεται, τι θα είναι άραγε εκεί εις τον Παράδεισον, αν τον αξιώση ο Κύριος, εφόσον εδώ χορταίνει από χάρι, εφόσον εδώ νοιώθει τέτοια μακαριότητα. Σκέπτεται τι θα είναι άραγε εκείνα τα ανέκφραστα αγαθά!

Η ευχή λοιπόν θα φέρη την ειρήνη και την γλυκύτητα, και κατόπιν θα φέρη τα δάκρυα. Μόνα τους θα έρχονται τα δάκρυα. Είναι ένα άλλο σκαλοπάτι τα δάκρυα. Πρώτα θα εύρης με την ευχήν μία χαρά, μία ειρήνη και γλυκύτητα. Πρώτα θα νοιώσης αυτά, και κατόπιν εφόσον θελήση ο Θεός, μπορεί να γευθής κι άλλες καταστάσεις. Π.χ. μία αρπαγή του νοός, κλπ.

Πως λέμε την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με»

Εσύ παιδί μου λέγε την ευχή. Πίεζε τον εαυτόν σου να λέγης την ευχή. Οιανδήποτε εργασία κι αν κάνης, λέγε την ευχή. Ενίοτε δυσκολεύεσαι να λέγης την ευχή ταυτοχρόνως εις την εργασία σου. Θα έρθη όμως καιρός, όπου ενώ θα κάνης οιανδήποτε εργασία, ενώ θα έχης οιανδήποτε απασχόλησι, θα λέγης ταυτοχρόνως και την ευχή. Θα λέγεται μόνη της η ευχή. Τρόπον τινά, σαν να έχης δυό εγκεφάλους. Ο ένας θα λέγη την ευχήν, και ο άλλος θα εκτελή οιανδήποτε εργασία, οιανδήποτε απασχόλησι.

Η αρπαγή του νοός είναι προχωρημένη κατάστασις. Γίνεται από τον Θεόν, από το Άγιον Πνεύμα. Αρπάζεται και ανέρχεται ο νούς εις ύψη δυσθεώρητα. Τότε αισθάνεσαι, ότι έφυγε ο νούς σου. Τότε ο νούς οδηγείται από την δύναμιν του Θεού. Τον οδηγεί όπου θέλει ο Θεός. Τότε είτε δοξολογεί τον άπειρον Θεόν, δηλαδή οδηγείται εις δοξολογίαν, είτε βλέπει μυστήρια Θεού.

Η ευχή που λέγομεν, μας καθαρίζει ολίγον κατ’ ολίγον από τα πάθη.

Η νοερά προσευχή

Πολύ φοβάται ο διάβολος την ευχή. Φοβάται την ευχή, που σαν πύρινος κύκλος, περικλείει τον ευχόμενον. Όπως ανέφερα όταν ομίλησα περί υπακοής, ο δαιμονισμένος εκείνος, που ήτο εις πλησίον εδώ κελλί, όταν έγινε καλά λόγω της υπακοής του, μου έλεγε: Λέγοντας την ευχή, έβλεπα τον δαίμονα απέναντί μου να ταράσσεται. Στην δεύτερη ευχή εταράσσετο περισσότερον. Στην τρίτη εγένετο άφαντος.

Εγώ κάποτε όταν ήμουν αρχάριος, πολεμήθηκα από τον διάβολο. Είχα σαρκικό πόλεμο. Ξάπλωσα να κοιμηθώ, αλλά ο πόλεμος της σαρκός δυνατός. Ήρχισα με ζέσι να λέγω την ευχή. Τότε μεταξύ ύπνου και ξύπνου βλέπω ένα όνειρο, ένα όραμα: Απέναντι εις την εξώπορτα, ήτανε ένας δαίμονας, όπως τον περιγράφουν πατέρες, με κέρατα, με μαύρα φτερά, κ.λ.π., και κάγχαζε. Δεν ηδύνατο όμως να πλησιάση εις το κελλί μου! Συνήλθα. Πήγα και το διηγήθηκα κατόπιν εις τον Γ. Ιωσήφ. Μου λέγει: Βλέπεις παιδί μου, ότι με την ευχή, τον κρατάς εις την εξώπορτα, και δεν μπορεί να σε πλησιάση!

Εις ένα μοναχό, εισήρχοντο λογισμοί βλασφημίας. Του λέγαμε να λέγη την ευχή συνέχεια, χωρίς διακοπή. Αυτός το δικό του. Δεν ήκουε. Έκανε κι άλλες παρακοές. Διά τον μοναχόν αυτόν, προσηύχετο και ο Γ. Ιωσήφ κι εγώ πάρα πολύ. Μία φορά, μετά από πολύ προσευχή που έκανα δι’ αυτόν, σαν να με πήρε ο ύπνος. Τότε βλέπω σε απόστασι τινά, ωσάν να ήτο μια γυναίκα, η οποία τραγουδούσε και τον μοναχόν διά τον οποίον προσευχόμουν πριν, να πηγαίνει προς τα εκεί. Τον φωνάζω με το όνομά του. Αυτός τίποτε. Δεν σταματά. Συνεχίζει να πηγαίνη προς τα εκεί. Τον ξαναφωνάζω. Αυτός πάλι δεν σταματά. Διά τρίτη φορά φωνάζω. Πάλι δεν σταματά. Συνήλθα. Πληροφορήθηκα ούτω, ότι αυτόν δεν τον πειράζει ο διάβολος. Δηλαδή μόνος του, θεληματικά, πηγαίνει προς τον διάβολον. Αυτός μόνος του είναι πειρασμός!

Η νοερά προσευχή ολίγον κατ’ ολίγον, φέρνει τον άνθρωπον εις την πρώτην χάριν του βαπτίσματος.

Προσοχή να μη λυπήση ο ένας τον άλλον. Όταν λυπηθή ο αδελφός, δεν μπορείς να κάνης προσευχή. Σβήνει η προσευχή!

Ο Γ. Ιωσήφ έλεγε εις τους υποτακτικούς του: Από εσάς δεν θέλω τίποτε. Εγώ θα μαγερεύω. Εγώ θα σας διακονώ. Από σας θέλω μόνον μέρα νύχτα προσευχή, μετάνοια, κυρίως δάκρυα. Τίποτε άλλο δεν θέλω, μόνον βία εις την προσευχήν, και δάκρυα μέρα – νύχτα.

Μια φορά ευρισκόμενος εις την Αγίαν Άννα, εις το κελλί του τιμίου Προδρόμου, και θέλοντας να προσευχηθώ δεν μπορούσα, διότι κάτω από το κελλί εγίνετο μεγάλος θόρυβος, πολύ φασαρία και φωνές. Σκεπτόμουνα πως θα κάνω προσευχήν με τόσον θόρυβον. Τότε λέγοντας την ευχή με το στόμα, δοκίμασα να μπω μέσα μου, εις τον εαυτόν μου. Προσπαθούσα και προσευχόμουν να με βοηθήση ο Κύριος! Επί μίαν ώρα δεν άκουγα τίποτε. Όταν βγήκα, όταν συνήλθα, βρε λέγω, που βρισκόμουνα επί τόσην ώρα; Τότε κατάλαβα σχετικά με την νοερά προσευχήν.

Τα μυστικά της ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» – Επιστολή εις πνευματικά του τέκνα

Εύχομαι η Παναγία μας πάντοτε να σας σκεπάζη. Να βιάσετε τον εαυτόν σας. Να κάθεσθε έστω τώρα στην αρχή, ένα τέταρτο της ώρας, και κατόπιν να το αυξήσετε σε μισή ώρα, κοκ.. Να κάθεσθε σε ένα κάθισμα, και να λέτε την ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».

Να την λέτε μία – μία λέξι, κατανοητά, καταληπτά. Να μη προχωρήτε στην δεύτερη λέξι, αν δεν καταλάβετε την πρώτην. Να τονίζετε περισσότερον το τελευταίο, δηλαδή το «ελέησόν με».

Θα σας έρθη τώρα στην αρχή ύπνος και ραθυμία και μετεωρισμός και αμέλεια, αλλά εσείς γρήγορα να συνέρχεσθε.

Όταν λέτε την ευχήν, να θεωρήτε τον εαυτόν σας τώρα στην αρχήν, ότι είσθε στην κόλασι, και να φωνάζετε κλαίοντας ζητώντας το έλεος του Θεού. Μακρυά από την απόγνωσιν, από την απελπισίαν, και τα όμοια τούτω.

Όσον σας είναι δυνατόν βιάσατε τον εαυτόν σας στα δάκρυα. Μη φοβηθήτε, όταν ακούσετε κρότους – κτύπους.

Αυτό το σύστημα, αυτήν την τάξιν θα την κάνετε τρις φορές την ημέρα. Πρωί – μεσημέρι – βράδυ. Εάν δεν μπορείτε τρις φορές, τουλάχιστον δυό φορές πρωί και βράδυ, η έστω μόνον το βράδυ.

Κατά την ώρα της προσευχής, να μη δέχεσθε ούτε φαντασία ούτε μορφή, ούτε εικόνα της Παναγίας και του Χριστού, η άλλου τινος Αγίου, ούτε και τις λέξεις της ευχής να βλέπετε νοερώς.

Αυτά τα ολίγα τώρα στην αρχήν, τα δε άλλα συν τω χρόνω.

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

orthodoxia.online

You cannot copy content of this page