ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ

Να προσεύχεστε αδιαλείπτως

Να προσεύχεστε αδιαλείπτως
Με την προσευχή μπορούμε να λάβουμε όλα τα αγαθά από τον Κύριο.

Τι θησαυρός είναι η αδιάλειπτη προσευχή. Να προσεύχεστε αδιαλείπτως και ο Θεός δεν θα στερήσει την ευλογία Του.

Ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης διδάσκει την Μητέρα Ταϊσία του Λεουσένι:

“Όταν διαβάζουμε κι’ ακούμε διηγήσεις για τα μεγάλα κατορθώματα των Αγίων, λέμε συχνά για να δικαιολογήσουμε την δική μας αμέλεια:

«Τότε υπήρχαν Άγιοι. Αυτό έγινε εκείνη την εποχή, τώρα όμως οι άνθρωποι είναι αδύνατοι και οι καιροί άλλαξαν!».


Ούτε ο χρόνος, ούτε ο τόπος κάνει άγιο τον άνθρωπο, αλλά η ελεύθερη βούληση και η σταθερή απόφασή του.

Να προσεύχεσαι αδιαλείπτως και ο Θεός δεν θα σου στερήσει την ευλογία Του.

Τι θησαυρό έχομε στην προσευχή. Με την προσευχή μπορούμε να λάβουμε όλα τα αγαθά από τον Κύριο και να κατανικούμε κάθε πειρασμό, να ξεπεράσουμε με κάθε δοκιμασία και θλίψη.


Νομίζεις ότι η αϋπνία ή οποιοσδήποτε άλλος αγώνας είναι αρκετά δυνατές ή σημαντικές προϋποθέσεις, ώστε να μας δίνουν παρρησία μπροστά στο Άγιο Ποτήριο; Θυμάσαι τον ληστή στον σταυρό; Ένας αναστεναγμός ειλικρινούς μετανοίας, μία απλή πίστη στις αρετές του Εσταυρωμένου – αυτή είναι η δικαιολογία μας, για να κοινωνήσωμε και όχι οι ψευτοαγώνες.

Φυσικά και είναι αναγκαίο να αγωνιζώμαστε, αλλά όχι με την πρόθεση να δείξωμε τα καλά μας έργα και να τα χρησιμοποιήσωμε, ας πούμε, σαν δικαιολογία ότι είμαστε άξιοι να κοινωνήσωμε. “Καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει.” (Ψαλμ. 50:19).

Να είσαι δυνατή και ανδρεία, να πολεμάς τις μηχανορραφίες του εχθρού. Μην παραδίδεσαι. Να σηκώνεις αυτόν τον σταυρό με ταπείνωση και αντοχή. Να θεωρείς ότι αυτός ο πειρασμός σου παρουσιάζεται, για να μεγαλώσει την ταπεινοφροσύνη σου και ο Κύριος θα σε βοηθήσει.


Αυτός που έχει θεμελιωμένη την ψυχή του πάνω σε βράχο, δεν θα κλονισθεί από τους ανέμους των πειρασμών του εχθρού, καμιά καταιγίδα δεν είναι αρκετά δυνατή να συγκλονίσει τα θεμέλια. Εκείνος όμως, που το σπίτι της ψυχής του είναι χτισμένο στην άμμο, η ψυχή, που δεν έχει σαν θεμέλιο της την Πέτρα Χριστό, εύκολα καταστρέφεται ακόμη και με μια μικρή μπόρα.

Κλήθηκες, για να οδηγήσεις το μικρό σου ποίμνιο των παρθένων, που τις έχει διαλέξει ο Θεός, για ν’ ακολουθήσουν την μοναχική ζωή. Αυτό το έργο να μην το θεωρείς κατώτερο ή μικρότερο από τις αρετές εκείνες και τα ασκητικά επιτεύγματα, που θα μπορούσες να επιτύχεις με την ησυχία προσπαθώντας να σώσεις μόνο την ψυχή σου.


Τώρα δεν έχεις ειρήνη, επειδή υπηρετείς τον πλησίον σου. Οι αγώνες σου τώρα είναι οι φροντίδες και οι θλίψεις. Είναι φροντίδες και θλίψεις μαρτύρων, γιατί εσύ σταυρώνεσαι για όλους, για χάρη της αγάπης του Θεού και του πλησίον σου. Τι θα μπορούσε να είναι υψηλότερο;

Ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης διδάσκει την Μητέρα Ταϊσία του Λεουσένι

Γράμματα σε μία Αρχάρια Μοναχή», σελ. 128-135, Γράμμα Δωδέκατο, Περί Προσευχής, εκδόσεις «Το Άγιον Όρος», Θεσσαλονίκη 1993.

Καλή Χρονιά!!!
orthodoxia.online