Φύλακας άγγελος: Η βραδινή προσευχή στον φίλο και συνοδοιπόρο μας
ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ

Φύλακας άγγελος: Η βραδινή προσευχή στον φίλο και συνοδοιπόρο μας

Ο φύλακας άγγελος μας είναι ο πλέον παραμελημένος φίλος και συνοδοιπόρος μας. Είναι δωρεά του Παναγίου Τριαδικού Θεού κατά την ημέρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος όπου κατά τη χρονική στιγμή της τρίτης αναδύσεως του βρέφους από την κολυμβήθρα της Εκκλησίας μας έρχεται δίπλα μας.

Ο φύλακας άγγελος μας είναι ο πλέον παραμελημένος φίλος και συνοδοιπόρος μας. Είναι δωρεά του Παναγίου Τριαδικού Θεού κατά την ημέρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος όπου κατά τη χρονική στιγμή της τρίτης αναδύσεως του βρέφους από την κολυμβήθρα της Εκκλησίας μας έρχεται δίπλα μας.

Από αυτή τη στιγμή παραμένει πλησίον της ψυχής του ανθρώπου ως φύλακας και συνοδοιπόρος της, όχι μέχρι την κοίμηση του ανθρώπου, αλλά έως την ταφή του σώματος, ως μικρή ένδειξη του σεβασμού και της τιμής που φέρει το ανθρώπινο σώμα από τον Ουρανό, το οποίο, ως διδάσκει η Αγία Εκκλησία μας, στην παραμονή μας σε αυτή την πρόσκαιρη ζωή, απλά δανειζόμαστε, για να το λάβουμε πάλι κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου Χριστού μας.

Όταν ο άνθρωπος αμαρτάνει, χαροποιεί πολύ τον σατανά, ο οποίος, όταν έρχεται, με πολύ δυσκολία πλέον φεύγει, αφού οι αμαρτίες που κάνουμε είναι η χαρά και η ευτυχία του δαίμονα.

Όταν ο άνθρωπος αντισταθεί στην αμαρτία ή μετανοήσει για τα λάθη του, οι δαίμονες φεύγουν τρομοκρατημένοι από κοντά του και επανέρχεται πολύτιμος σύντροφος και οδηγός ο φύλακας άγγελος του, ο οποίος τον σκεπάζει με τις φτερούγες του και τον βοηθά να αγωνίζεται στον δρόμο της αρετής.

Ο Άγιος Παΐσιος διηγήθηκε σε πνευματικό του τέκνο το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός, το οποίο συνέβη στον ίδιο.

Κάποτε, όταν ήμουν στον Τίμιο Σταυρό, αρρώστησα βαριά. Ήταν χειμώνας βαρύς, είχε πέσει τόσο χιόνι που κανένα δέντρο δεν έμοιαζε για δέντρο. Όλα ήταν πνιγμένα στο λευκά, τα μονοπάτια είχαν χαθεί, τα πουλιά είχαν λουφάξει, τα σύννεφα και η ομίχλη σκέπαζαν τον Άθωνα.

Δεν είχαν καμία επικοινωνία με το μοναστήρι του Σταυρονικήτα, μου ήταν αδύνατο να ζήσω περισσότερο από λίγες μέρες, γιατί η αρρώστια με είχε παραλύσει τελείως. Περίμενα τον Κύριο να μου πάρει την ψυχή και να την οδηγήσει στο έλεος της ευσπλαχνίας Του.

Ούτε ένα τσάι δεν μπορούσα να φτιάξω, ούτε τη σόμπα να ανάψω, ούτε νερό να πιώ είχα. Η ζωή μου ήταν αφημένη στο έλεος τού Θεού. Έλεγα «Ιδού Κύριε, εις το έλεος Σου ελπίζω μη με εγκαταλείψεις!»

Ύστερα από λίγη προσευχή που με πολύ κόπο ψέλλισα, είδα να εμφανίζονται στο κελί μου μέσα άγγελοι και άγιοι, απεσταλμένοι τού Θεού. Ταχύ με προκατάλαβε η Χάρη τού Θεού. Ευχαριστούσα και δοξολογούσα τον Σωτήρα μου. Δάκρυσα. Ένας από τους αγγέλους φρόντιζε για τη σόμπα, άλλος ετοίμαζε φαγητό ζεστό, φέρνανε και ευωδιαστά ψωμιά. Βρέθηκα στον Παράδεισο. Τι άλλο ήθελα.

Οι άγιοι άρχισαν να με στηρίζουν με λόγους παρηγορίας και με παρακλήσεις. Και μόνο η θέα τους με ξεκούραζε, με ενίσχυε και μου έδινε ελπίδα. Καθίσανε μαζί μου ώσπου έγινα καλά και μπορούσα να οικονομήσω τον εαυτό μου. Μετά φύγανε. Μία βδομάδα καθίσανε.

Όταν μετά από καιρό σηκώθηκα βγήκα από το κελί και κοίταξα γύρω τη φύση με διαφορετικό βλέμμα. Όλα έλαμπαν μέσα στο άκτιστο φώς της χάρης τού Αγίου Πνεύματος. Δεν ήμουν άξιος αλλά η άπειρη αγαθότητα τού Θεού και η αγάπη Του εκδηλώθηκαν με αυτό τον τρόπο.

Πάντως ένοιωθα τόση χάρη να με πληρώνει εσωτερικά που έλεγα «Φτάνει Θεέ μου, δεν αντέχω άλλο. Θα σκάσω. Ή πάρε με κοντά Σου ή λιγόστεψε τη χάρη που μού έδωσες. Αν τόση χάρη μου δίνεις τώρα, φαντάζομαι στον Παράδεισο τι θα γίνεται.»

Στο Ωρολόγιο, λειτουργικό βιβλίο της Εκκλησίας μας, αλλά και αλλού, καθένας δύναται να βρει τον ικετήριο κανόνα προς τιμήν του φύλακος αγγέλου μας, την παράκληση, δηλαδή προς αυτόν και να διαβάζει αυτήν καθημερινά ή να κάμνει κομποσχοίνι προς αυτόν λέγοντας «Άγιε Φύλακα άγγελε πρέσβευε υπέρ εμού» κ.ά.

Πάτησε για να δεις την Προσευχή στο φύλακα άγγελο σου

Αμήν