Οι "εμπόλεμοι ειρηνοποιοί" στη Λιβύη – Η Ελλάδα και το χαρτί του NATO  
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Οι “εμπόλεμοι ειρηνοποιοί” στη Λιβύη – Η Ελλάδα και το χαρτί του NATO  

Αλέξανδρος Μαλλιάς: Οι "εμπόλεμοι ειρηνοποιοί" στη Λιβύη – Η Ελλάδα και το χαρτί του NATO  

Όπως συμβαίνει και στη Συρία, έτσι και στη Λιβύη, η εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων –με πλέον αποστασιοποιημένη την Κίνα– και των περιφερειακών δυνάμεων που θεωρούν ότι έχουν συμφέρον και δυνατότητες  να παρέμβουν στρατιωτικά, όπως η Τουρκία, δεν έγινε βέβαια με κίνητρο την επικράτηση του πολύπαθου Διεθνούς Δικαίου ή  για την εφαρμογή των Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Η επέμβαση στην Συρία έγινε μεν με την προσχηματική  επίκληση του Διεθνούς  Δικαίου, στόχευε δε στην προώθηση και κατοχύρωση των συμφερόντων συγκεκριμένων χωρών. Δεν νομίζω ότι μπορεί σοβαρά  να αμφισβητηθεί το γεγονός ότι η Ρωσία και η Τουρκία είναι οι κυρίαρχοι του διπλωματικο-στρατιωτικού παιγνίου που εξελίσσεται, από το 2011, στη Συρία.

Η επέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη, που σφραγίστηκε με την υπογραφή δύο καθοριστικών για τα τουρκικά συμφέροντα Συμφωνιών (Οριοθέτηση  ΑΟΖ και στρατιωτικής συνεργασίας), στηρίχτηκε, σε μεγάλο βαθμό, στην αυτοπεποίθηση του “ειρηνοποιού νικητή” στο διπλωματικό μέτωπο της Συρίας.

Ανοίγω, υποχρεωτικά, μία παρένθεση: οι δύο Συμφωνίες που συνομολόγησε,  διαδοχικά,  ο Ερντογάν με τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ  Πενς (Άγκυρα, 19 Οκτωβρίου 2019) και με τον Πρόεδρο Πούτιν (Σότσι, 22 Οκτωβρίου 2019) είναι παρόμοιου  περιεχομένου. Αναγνωρίζουν το “νόμιμο δικαίωμα ασφάλειας” της Τουρκίας σε σχέση με τη Συρία, ταυτόχρονα με τη διακήρυξη περί «διατήρησης της πολιτικής ενότητας και εδαφικής ακεραιότητας» της Συρίας.

Πρόκειται περί μίας τριμερούς διευθέτησης (Ρωσία, ΗΠΑ και Τουρκία) με δύο οιονεί επικαλυπτόμενους ομόκεντρους κύκλους συμφερόντων, με την Τουρκία, όμως, να αποτελεί τον κεντρικό πόλο. Σημειωτέον ότι η αμερικανοτουρκική Συμφωνία (US-TURKEY Statement)  αναφέρεται-επικαλείται (άρθρα 1 και 3) το ΝΑΤΟ….

Διαβάστε τη συνέχεια στο slpress.gr

slpress.gr