Τελικά, η Θεία Κοινωνία ευθύνεται για όλα!
ΑΠΟΨΕΙΣ

Κορωνοϊός και Θεία Κοινωνία: Κάποιοι “ειδικοί” λένε να αποφεύγουμε τη Θεία Κοινωνία

Ο Κορωνοϊός εξαπλώνεται ανά την υφήλιο και κάποια "μέσα ενημέρωσης" μετέδωσαν σήμερα πως θα πρέπει να αποφεύγουμε ακόμα και τη Θεία Κοινωνία ως μέτρο πρόληψης, διότι έτσι συστήνουν οι "ειδικοί".

Ο Κορωνοϊός εξαπλώνεται ανά την υφήλιο και κάποια “μέσα ενημέρωσης” μετέδωσαν σήμερα πως θα πρέπει να αποφεύγουμε ακόμα και τη Θεία Κοινωνία ως μέτρο πρόληψης, διότι έτσι συστήνουν οι “ειδικοί”.

Καταρχάς για εμάς οι ειδικοί είναι το Υπουργείο υγείας και ο Εθνικός Οργανισμός Υγείας και πουθενά δεν είδαμε στις ανακοινώσεις τους να λένε πως πρέπει να αποφεύγουμε τη Θεία Κοινωνία ως μέτρο πρόληψης.

Ας δούμε όμως τι ισχύει με βάση την εμπειρία χρόνων.

Κάποιοι χριστιανοί ή μη φοβούνται τη Θεία Κοινωνία για να μην κολλήσουν μικρόβια, όμως ν ήταν έτσι, δεν θα ζούσε κανένας από τους ιερείς, καθώς στο τέλος καταλύουν το περιεχόμενο του Αγίου Ποτηρίου, από το οποίο κοινωνούν συχνά εκατοντάδες πιστοί με χιλιάδες αρρώστιες. Κι όμως, κανένας ιερέας δεν έπαθε ποτέ τίποτα.

Στον ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ διαβάζουμε από το άρθρο του κορυφαίου νευροχειρούργου Δρ. Ιωάννη Κόλλη:

“Ως χειρουργός γιατρός έχω αφιερώσει το περισσότερο μέρος της ζωής μου μελετώντας μολυσματικές ασθένειες. Πιο συγκεκριμένα, προσπαθώντας να προλάβω μολυσματικές ασθένειες προτού αρχίσουν. Επί του παρόντος, πολλοί ενορίτες αποφεύγουν να λάβουν Θεία Κοινωνία λόγω της χρήσης της κοινής λαβίδας. Οι επισημάνσεις αυτού του άρθρου ελπίζεται να σταθούν αφορμή για συζήτηση η οποία θα οδηγήσει σε κάποια λύση. Ο στόχος μου είναι όλο και περισσότεροι ενορίτες να λαμβάνουν Θεία Κοινωνία πιο συχνά.
Ειλικρινά, είναι αναπόδεικτο πως η αντικατάσταση της κοινής λαβίδας με ιδιωτικά κοχλιάρια θα μείωνε τις συχνότητες των μολύνσεων των πιστών. Προφανώς οι ιερείς μας δεν υποφέρουν περισσότερο από μεταδοτικές ασθένειες από τους ενορίτες. Να θυμόμαστε ότι οι ιερείς πάντοτε καταλύουν στο τέλος όλη την υπόλοιπη Θεία Κοινωνία από το Ποτήριο και οι ιερείς φαίνονται υγιείς όσο και οι λαϊκοί.
Παρ’ όλα αυτά, εάν η κοινή λαβίδα αντικατασταθεί με μία πιο υγιεινή πρακτική, όπως είναι η χρήση ιδιωτικών κοχλιαρίων, περισσότεροι ενορίτες θα λαμβάνουν Θεία Κοινωνία και περισσότεροι ενορίτες θα Κοινωνούν πιο συχνά.”

Ενδιαφέρον έχει να δούμε τι έχουν πάθει ιερείς οι οποίοι διακονούν νοσοκομεία και μονάδες όπου νοσηλεύονταν ασθενείς που έπασχαν από μολυσματικές ασθένειες όπως η φυματίωση.

Ὁ μακαριστὸς Δημήτριος Παναγόπουλος (1916-1982), ὁ θεοφώτιστος λαϊκὸς ἱεροκήρυκας, κήρυσσε ἀκόμα καὶ στὸ νοσοκομεῖο «Σωτηρία»,

ὅπου ἄλλοι δὲν πλησίαζαν ἀπὸ τὸ φόβο τῆς φυματίωσης.

Ἐκεῖ τὸν ἀκολουθοῦσε ὁ ἱερέας π. Δημήτριος Παπαντώνης, ποὺ ἐξομολογοῦσε τοὺς φυματικοὺς καὶ τελοῦσε τὴ θεία Λειτουργία.

Μία μέρα ἕνας γιατρός, ποὺ παρακολουθοῦσε τὶς ὁμιλίες προβληματισμένος, πλησιάζει τὸν ἱεροκήρυκα καὶ τοῦ λέει:

– Κύριε Παναγόπουλε, ὁ ἱερέας εἶναι ἀδύνατον νὰ καταλύει τὸ περιεχόμενο τοῦ ἁγίου Ποτηρίου. Κοινωνοῦν τόσοι ἀσθενεῖς ἀπὸ αὐτό,

κι ὅπως εἶναι γνωστό, τὸ μικρόβιο τῆς φυματιώσεως μεταδίδεται μὲ τὸ σάλιο. Τί κάνει λοιπὸν ὁ ἱερέας τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου ποῦ περισσεύει;

Τὸ χύνει στὸ χωνευτήρι; Αὐτὸ ὅμως δὲν εἶναι μεγάλη ἁμαρτία;

– Τέτοιο πράγμα δὲν γίνεται ποτέ, ἀντέτεινε ὁ ἱεροκήρυκας. Ὁ Χριστὸς δὲν μολύνεται ἀπὸ μικρόβια.

Κι ἀπὸ τὰ ἄχραντα Μυστήρια δὲν ὑπάρχει κανένας κίνδυνος μολύνσεως.

Ὁ γιατρὸς ὅμως δὲν μποροῦσε νὰ πιστέψει. Τότε ἐκεῖνος τὸν προέτρεψε νὰ παρακολουθήσει τὴν ἑπόμενη θεία Λειτουργία, καὶ στὸ τέλος νὰ σταθεῖ κάπου, ὥστε νὰ βλέπει τὶς κινήσεις τοῦ ἱερέα τὴν ὥρα τῆς καταλύσεως.

Ἔτσι κι ἔγινε. Ὁ γιατρὸς εἶδε μὲ τὰ μάτια του τὸ λειτουργὸ νὰ καταλύει τὸ περιεχόμενο τοῦ ἁγίου Ποτηρίου. Τὸν εἶδε μάλιστα νὰ ρίχνει νάμα δύο-τρεῖς φορές, φροντίζοντας νὰ μείνει οὔτε ἴχνος ἀπὸ τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου.

Ἀπὸ τότε ὁ γιατρός, ὄχι μόνο πίστευε, ἀλλὰ καὶ ἐκκλησιαζόταν καὶ κοινωνοῦσε μαζὶ μὲ τοὺς ἀσθενεῖς.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο « Θαύματα καὶ Ἀποκαλύψεις ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία» ἔκδ. Ι. Μονῆς Παρακλήτου.

Από όσο ξέρουμε δεν έχει γίνει μελέτη επιδημιολογική όμως με βάση τις ποσότητες ιού που εμπλέκονται και το αλκοόλ που δημιουργεί αρνητικό περιβάλλον η πιθανότητα σαφώς οφείλει να είναι από μικρή ως απειροελάχιστη.

Υπάρχουν πολύ πιο πρόσφοροι τρόποι να κολλήσει κανείς, τόσοι που η όποια πιθανότητα να κολλήσει μέσω της κοινωνίας συνιστά παρωνυχίδα. Ολόκληρη η καθημερινή κοινωνική μας δραστηριότητα μας εκθέτει στον κίνδυνο δυνητικά.

Αν πάλι θέλετε να εστιάσετε κάπου την μετάδοση ασθενειών πηγαίνετε μια βόλτα στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα σούπερ μάρκετ, στα κέντρα διασκεδάσεως που είναι γεμάτα κάθε σαββατοκύριακο και βγάλτε τα συμπεράσματα σας.

Η πανδημία της γρίπης και η θεία Κοινωνία, του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Πρόσφατα, με αφορμή την ενσκήψασα πανδημία της γρίππης των χοίρων, ανεφύη, ως μη ώφειλε, και το θέμα του ενδεχομένου της μεταδόσεως ασθενειών μέσω της Θείας Κοινωνίας.
Δυστυχώς, συχνά με διάλεκτο ασεβή, ύφος ειρωνικό και επιχειρηματολογία όχι καλοπροαίρετη, έγινε ακόμη μια προσπάθεια αποδόμησης της πίστης μας σε μέρες που δεν μας έχει μείνει κανένα άλλο στήριγμα να κρατηθούμε.
Με την ευκαιρία λοιπόν αυτήν, θεωρώ πως καλό θα ήταν να πούμε κάποιες αλήθειες, αναγκαίες για να περισωθεί ο πολύτιμος θησαυρός της πίστης μέσα μας.

Η Εκκλησία μας δυό χιλιάδες χρόνια μεταδίδει τη χάρι των μυστηρίων της με τον γνωστό τόσο ανθρώπινο και ταυτόχρονα ευλογημένο τρόπο προς «ίασιν και θεραπείαν ψυχής και σώματος».
Ποτέ δεν προβληματίστηκε με τη σύγχρονη λογική της ασεβούς αμφισβήτησης, αλλά καθημερινά ζει με την εμπειρία της επιβεβαίωσης ενός μεγάλου θαύματος. Είναι δυνατόν η κοινωνία του Θεού να γίνει αιτία ασθένειας η παραμικρής βλάβης;
Είναι δυνατόν το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και Θεού μας να μολύνει το σώμα και το αίμα μας; Είναι δυνατόν καθημερινή εμπειρία δυό χιλιάδων χρόνων να συντριβεί από τον ορθολογισμό και την ψυχρή ρηχότητα της εποχής μας;

Από αιώνες μεταλαμβάνουν οι πιστοί, υγιείς και ασθενείς, από το ίδιο άγιο ποτήριο και από την ίδια αγία λαβίδα, που ποτέ δεν πλένουμε, που ποτέ δεν απολυμαίνουμε, και ποτέ δεν παρατηρήθηκε κάτι.
Οι ιερείς των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, ακόμη και των λοιμωδών, μεταλαμβάνουν τους πιστούς και με ευλάβεια καταλύουν τη Θεία Κοινωνία και μακροζωούν.
Η Θεία Κοινωνία είναι ο,τι ιερώτερο ως Εκκλησία και άνθρωποι έχουμε, το μεγαλύτερο φάρμακο ψυχής και σώματος. Αυτό είναι και διδασκαλία και εμπειρία της Εκκλησίας μας.

Όσοι δυσπιστούν στο θαύμα της Αναστάσεως του Κυρίου, όσοι ειρωνεύονται την εκ παρθένου γέννησή Του, όσοι αρνούνται την ευωδία των αγίων λειψάνων, όσοι περιφρονούν τα ιερά και όσια, όσοι βυσσοδομούν κατά της Εκκλησίας μας, όσοι ζητούν να εξαφανίσουν και το ελάχιστο ίχνος πίστης από τις ψυχές μας φυσικό είναι να προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία να προσβάλουν και το ιερώτατο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
Το γεγονός ότι οι Αγγλικανοί και οι Καθολικοί αποφάσισαν, για προληπτικούς λόγους, τη διακοπή της μετάδοσης της θείας κοινωνίας στην Αγγλία και τη Νέα Ζηλανδία αντίστοιχα, αν αληθεύει, δεν φανερώνει, όπως μερικοί υποστηρίζουν, σύνεση και ελευθερία, αλλά καταδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο την τεράστια απόσταση της Εκκλησίας μας, που είναι Eυχαριστιακή στη θεολογία και ζωή της, που ζει, πιστεύει και κηρύττει το Μυστήριο, από τις υπόλοιπες χριστιανικές ομάδες, που έμμεσα ομολογούν την απουσία της χάριτος και των σημείων του Θεού από τα λεγόμενα μυστήριά τους και την απώλεια της εκκλησιαστικής ταυτότητάς τους. Ζωή χωρίς Μυστήριο μοιάζει με σοβαρή ασθένεια χωρίς φάρμακο.

Δυστυχώς, το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι ο ιός της γρίπης -όπως διατείνονται τα ΜΜΕ- ούτε ο ιός του παγκόσμιου πανικού -όπως υποστηρίζουν οι ιατρικοί σύλλογοι- αλλά ο ιός της ασεβείας και το μικρόβιο της ολιγοπιστίας.
Και το καλύτερο εμβόλιο είναι η «μετά καθαρού συνειδότος» και «ακατάκριτος» συχνή συμμετοχή μας στο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Η απάντησή μας στην ανίερη αυτή πρόκληση των ημερών είναι η δική μας ζωή.

Καλό θα είναι οι πνευματικοί μας, μετά διακρίσεως, όπου κρίνουν ότι δεν υπάρχουν πνευματικά κωλύματα, να προτρέπουν τους πιστούς να μεταλαμβάνουν συχνότερα τούτες τις δύσκολες μέρες, όσοι δε έχουμε την ευλογία τους να προσερχόμαστε συχνά στο ποτήριο της ζωής, πάντοτε όμως «μετά φόβου Θεού, πολλής πίστεως και ειλικρινούς αγάπης».

Μετά πατρικών ευχών και της εν Κυρίω αγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ»

Κικίλιας προς πολίτες: Να ακούτε μόνο τους ειδικούς για τον κορωνοϊό

Ακόμα μια έκκληση προς τους πολίτες να δίνουν βάση μόνο στις πληροφορίες που προέρχονται από τους εξουσιοδοτημένους επιστήμονες που ασχολούνται με το ζήτημα του κορωνοϊού έκανε σήμερα το πρωί ο υπουργός Υγείας Β. Κικίλιας, μέσω του λογαριασμού του στο Twitter.

Χαρακτηριστικά έγραψε: «Να ακούτε τους ειδικούς επιστήμονες, τους καθηγητές Πανεπιστημίου, τους λοιμωξιολόγους και όχι όσους διασπείρουν fake news για #κορονοϊό».

Κλείνοντας θα πούμε πως η γνώμη του καθενός είναι σεβαστή, όμως ως λογικά όντα θα πρέπει να εξετάζουμε κατά πόσο αυτή η γνώμη βασίζεται πάνω σε αποδείξεις ειδικά σε τόσο σοβαρά ζητήματα.
Εμείς ή κάποιος άλλος μπορούμε να λέμε ότι θέλουμε, να κινδυνολογούμε ή όχι, όμως σημασία έχει τι λένε οι επίσημοι φορείς όπως το Υπουργείο Υγείας και η Εκκλησία.
Ως πιστοί όσο λοιπόν οι παραπάνω φορείς δεν συνιστούν να αποφεύγουμε τη Θεία Κοινωνία ως μέτρο αποφυγής της γρίπης ή άλλων μολυσματικών ασθενειών θα προτιμήσουμε να ακολουθήσουμε την επίσημη και υπεύθυνη θέση τους και να αλλάζουμε σταθμό στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση κάθε φορά που θίγεται αυτό το θέμα.

Ο απόστολος Πέτρος περπάτησε πάνω στα ύδατα, ωστόσο μια στιγμή απιστίας τον βύθισε…
Ο Άγιος ανθιμος της Χίου κοινωνούσε τους λεπρούς και μετά κατέλυε το Άγιο Ποτήριο.
Οι ιερείς στα νοσοκομεία κοινωνούν τα παιδάκια του ογκολογικού από το ίδιο Ποτήριο, απ’ το οποίο κοινώνησε προηγουμένως το εκκλησίασμα.
Ωστόσο, ο Χριστός δεν υποχρεώνει κανέναν. «Όποιος θέλει οπίσω μου ελθείν»…
Έτσι και η Εκκλησία Του.

orthodoxia.online