ΑΠΟΨΕΙΣ

Γιατί επιτρέπει ο Θεός να πεθαίνουν νέοι και μικρά παιδιά;

Η Ανάσταση του Χριστού και αιώνια ζωή
Δημήτριος Τσελεγγίδης, Καθηγητής Δογματικής ΑΠΘ - Γιατί επιτρέπει ο Θεός να πεθαίνουν νέοι και μικρά παιδιά;

Ο Θεός είναι ο μόνος Κύριος της ζωής και του θανάτου. Ο Θεός, δηλαδή, παρέχει τη ζωή, αλλά και θέτει τα όριά της. Μόνος αυτός γνωρίζει όλα τα δεδομένα, αλλά και όλες τις προθέσεις των λογικών όντων, πριν καν αυτά έρθουν στην ύπαρξη.

Ταυτόχρονα, ο Θεός αγαπά σε ασύλληπτο βαθμό όλους τους ανθρώπους. Μάλιστα, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρεί τον Χριστό ως τον μανιωδέστερο των εραστών της σωτηρίας των ανθρώπων.

Κατά την Αγία Γραφή, άλλωστε, ο Θεός θέλει όλοι οι άνθρωποι να σωθούν και να τον γνωρίσουν ως την υποστατική Αλήθεια («πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν»).

Με τις παραπάνω προϋποθέσεις, κατανοείται εύκολα, ότι ο Θεός, ως ο κατεξοχήν και κατά κυριολεξία καλός και αγαθός, δεν είναι δυνατόν να θέλει τον πρόωρο θάνατο κανενός ανθρώπου.

Και τούτο, επειδή το κύριο γνώρισμα του Θεού είναι η αγάπη. Έτσι ο Θεός αποφασίζει τον θάνατο του κάθε ανθρώπου με βάση την παγγνωσία και την αγάπη του.

Τούτο, πρακτικώς, σημαίνει ότι ο κάθε άνθρωπος πεθαίνει στην καλύτερη χρονική στιγμή γι’ αυτόν. Κατά συνέπεια, μία ενδεχόμενη παράταση της ζωής μας, πέρα από το όριο, που έθεσε η αγάπη του Θεού για τον καθένα μας, θα είχε αρνητικό αποτέλεσμα στην ποιότητα της αιωνίου ζωής μας.

Γι’ αυτό, θα πρέπει να δεχόμαστε την απόφαση του Θεού, για την οριοθέτηση της ζωής όλων των ανθρώπων, με ευγνώμονα και ευχαριστιακή διάθεση.

Η ανάσταση των νεκρών αποτελεί θεμελιώδη αλήθεια της Εκκλησίας, που διατυπώθηκε δογματικά και συμπεριλήφθηκε στο Σύμβολο της Πίστεώς μας, κατά την Β’ Οικουμενική Σύνοδο.

Άλλωστε, η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί την ασφαλέστερη εγγύηση για την πραγματοποίηση και της δικής μας αναστάσεως.

Η ανάσταση των νεκρών σωμάτων και η ένωσή τους με τις αντίστοιχες ψυχές είναι η προϋπόθεση για την μέλλουσα Κρίση, αφού ζήσαμε και πράξαμε το καλό ή το κακό, ως ψυχοσωματική ενότητα.

Είναι, λοιπόν, εύλογο να έχουμε και τη μελλοντική ποιότητα της ζωής μας ως ενιαία ψυχοσωματική ύπαρξη.

Δημήτριος Τσελεγγίδης, Καθηγητής Δογματικής ΑΠΘ

orthodoxia.online
 

 

You cannot copy content of this page