ΑΠΟΨΕΙΣ

Το μυστικό της νοστιμιάς του νηστίσιμου φαγητού

Το μυστικό της νοστιμιάς του νηστίσιμου φαγητού

Μπήκαμε στην πρώτη εβδομάδα της Σαρακοστής, στην Καθαρά εβδομάδα όπως χαρακτηριστικά την αναφέρει η Εκκλησία μας και σιγά σιγά οι νοικοκυρές και όχι μόνο άρχισαν να ξεσκονίζουν τα βιβλία μαγειρικής αλλά και το διαδίκτυο για νηστίσιμες συνταγές της Σαρακοστής.

Μουσακάς νηστίσιμος, παστίτσιο νηστίσιμο, μπουγάτσα νηστίσιμη, όλα καλά, όλα ωραία, όλα ευλογημένα.

Μερικοί πάλι αναλώνονται στο να σχολιάζουν τα φυτικά προϊόντα με μορφή τυριού αρνητικά λες και η γεύση τους ή τα συστατικά τους έχουν κάποια σχέση με το πραγματικό τυρί και σε αυστηρό τόνο δηλώνουν πως όσοι τα χρησιμοποιούν δεν νηστεύουν πραγματικά.

Ποιο όμως τελικά είναι το πραγματικό νόημα της νηστείας κατά την Σαρακοστή και που θα πρέπει να επικεντρωθεί ο πιστός ώστε να βιώσει πραγματικά αυτήν την περίοδο σε κλίμα κατάνυξης και ψυχικής ανάτασης; 

Για να βοηθήσουμε τον κόσμο να καταλάβει το πραγματικό νόημα της νηστείας θα χρησιμοποιήσουμε ένα περιστατικό από το Άγιον όρος με πρωταγωνιστή τον Όσιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη.

Διαβάζουμε στο βιβλίο ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ του γέροντα Επιφάνιου Μυλοποταμινού:

Ο Όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης ήταν άνδρας υψηλός, μεγαλόσωμος και ρωμαλέος, τόσο ώστε έσερνε μεγάλους κορμούς δένδρων, δεμένους με ένα σχοινί, όταν εκτίζετο η ιερά και πανσεβάσμιος Μονή της Μεγίστης Λαύρας από τον ίδιον ως ηγούμενο και τους άλλους αδελφούς.

Στην Τράπεζα του μοναστηριού, ο όσιος παρετήρησε ότι ένας από τους αδελφούς τον περιεργαζόταν επιτιμητικά, επειδή, ενώ οι λοιποί μοναχοί έτρωγαν ένα πιάτο φαγητό, εκείνος κατανάλωνε δυο πιάτα.

Κάποιαν ημέρα, ο Όσιος κάλεσε τον συγκεκριμένο μοναχό να συγκαθίσει μαζί του και ζήτησε από τον τραπεζοκόμο να τους φέρει από ένα πιάτο του φαγητού της ημέρας. Στη συνέχεια, παρήγγειλε και δεύτερο πιάτο, καθώς και τρίτο και τέταρτο. Κι ενώ ο Όσιος κατανάλωνε το ένα μετά το άλλο τα πιάτα, φθάνοντας ως τα επτά, ο μοναχός δεν τελείωσε ούτε καν το τέταρτο.

«Βλέπεις, αδελφέ», του είπε τότε ο ηγούμενος, «τρώγοντας δυο πιάτα εγώ εγκρατεύομαι. Γιατί θα μπορούσα να φθάσω ως τα δώδεκα και να μη σταματήσω στα επτά. Ενώ εσύ δε δυνήθηκες ούτε καν το τέταρτο να τελειώσεις».

Από το παραπάνω περιστατικό διδασκόμαστε πως το νόημα της νηστείας είναι η εγκράτεια και οι αρετές που αποκτά ο πιστός μέσα από αυτήν. Εγκράτεια φυσικά σε όλες τις πτυχές της ζωής και όχι μόνο στο φαγητό καθώς είναι ανώφελο έως και ανόητο να νομίζει κάποιος πως θα έλξει τον Παράκλητο αν νηστεύει αλλά παράλληλα κατακρίνει, μοιχεύει πνευματικά, φθονεί τον αδελφό του κ.τ.λ

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έλεγε πως θα πρέπει να μάθουμε να είμαστε φιλόπονοι και όχι φυγόπονοι και η φράση του αυτή τα λέει όλα.

Ας δοκιμάσουμε λοιπόν τις αντοχές μας αυτήν την Σαρακοστή, ας μικρύνουμε την μερίδα του φαγητού μας και όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος “το περίσσευμα ας το δώσουμε στους φτωχούς”.

Νηστεία και θυσία-εγκράτεια πάνε παρέα ακόμη και αν τρώει κανείς φυτικό τυράκι και αυτό είναι το μυστικό της νοστιμιάς του νηστίσιμου φαγητού. Όταν η κοιλιά είναι άδεια και μια φέτα ψωμάκι να φάει κάποιος νομίζει πως τρώει παντεσπάνι!!!

Καλή σαρακοστή και καλό στάδιο.

Σύνταξη-Σχολιασμός: orthodoxia.online